Η κωμωδία της χρεοκοπίας

Φίλες μου γεια σας. Τελικά έχουν δίκιο όσες έλεγαν ότι έπρεπε να έχουμε δει τους «Ενηλίκους στην αίθουσα» πριν γράψουμε γι’ αυτούς. Ο,τι γράφτηκε με βάση περιγραφές της ταινίας είναι άδικο. Ο Γαβράς διακρίθηκε σε ένα είδος στο οποίο δεν είχε δοκιμάσει έως σήμερα. Γύρισε μια καθαρόαιμη κωμωδία. Εναν ελληνογαλλικό Μπόρατ. Θα προσπαθήσω απλώς να παραθέσω μερικά ξεκαρδιστικά συστατικά της:

– Ο Γιάνης Βαρουφάκης (Λούλης) είναι σίγουρα κολλητός του σκηνοθέτη. Γι’ αυτό και είναι ο μόνος που έχει γυναίκα – και όχι όποια όποια, αλλά τη Βαλέρια Γκολίνο. Γυναίκα που μαγειρεύει, σερβίρει και του κάνει ενδυματολογικές παρατηρήσεις. Ολοι οι υπόλοιποι είναι κλασικοί μπάκουροι.

– Ο Γιάνης ξέρει και κάνει πάντα το σωστό. Ολοι οι άλλοι είναι κακοί – πιο κακοί όμως είναι οι ξένοι, και πιο κακοί από τους ξένους είναι οι Γερμανοί.

– Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος (Τάρλοου) παρουσιάζεται σαν το παιδί για τα θελήματα του Γιάνη.

– Ο Τσίπρας (Μπουρδούμης) μοιάζει περίπου σοφός που, εκτός των άλλων, ξέρει και αγγλικά για να μιλάει στο τηλέφωνο με τους ξένους. Φοβήθηκα λίγο μήπως είναι ρέπλικα του πραγματικού Τσίπρα, όμως στα λίγα ελληνικά που είπε δέσποζαν οι ελληνικούρες («απέδειξε», έλεγε στον Γιάνη, χρησιμοποιώντας όπως ο Καβάφης τον τύπο του αορίστου ως προστακτική).

– Ο Γιάνης όλο διαπραγματευόταν. Ηθελε διαγραφή του χρέους, λέγοντας ότι τον έχουν εξουσιοδοτήσει γι’ αυτό οι ψηφοφόροι του – λες και οι άλλοι υπουργοί Οικονομικών δεν είχαν πίσω τους ψηφοφόρους. Αυτές οι σκηνές, όμως, μετέφεραν αυτούσιο το επιχείρημα της πραγματικής αποκαλούμενης διαπραγμάτευσης – εδώ γειτονεύουν η κωμωδία και το δράμα.

– Μέρος του έργου γυρίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής, ο νυν πρόεδρος του οποίου ήταν δευτεραγωνιστής στα πραγματικά γεγονότα.

– Ο Σόιμπλε (Ούλριχ Τουκούρ) είναι ένας λυσσασμένος ανθέλλην και κακός άνθρωπος. Λίγα του έλεγε τότε «ο λαός». Χειρότερός του είναι μόνο ο Ντεϊσελμπλούμ.

– Καμμένος δεν υπάρχει. Ολο αυτό χρεώνεται αποκλειστικά στην Αριστερά.

– Ο Γιάνης έχασε από την εξουσία. Τον πρόδωσαν ακόμα κι αυτοί που φτιάχνανε το IoU. Αχάριστη κοινωνία.

– Η ταινία τελειώνει μετά το δημοψήφισμα. Ολοι χορεύουν. Οχι οι συριζαίες του Συντάγματος στη γνωστή φωτογραφία, αλλά οι κακοί Ευρωπαίοι, που χορεύουν τον πρώην παίκτη νταουλιού Τσίπρα στο ταψί. Στο τέλος, αυτός εξαντλείται και παραδίδεται σε μία που έμοιαζε με τις χορεύτριες του Συντάγματος – αλλά έχει το σουλούπι της Μέρκελ.

– Τέλος και τω λαώ δόξα.