Το δομικό πρόβλημα του ΠΑΟ

Οταν στο ποδόσφαιρο μπερδεύεις την πολιτική με την κριτική και μοναδικά εφόδια για την ανάλυση ενός αγώνα είναι το σκορ και τα διαιτητικά λάθη, τότε ναι, θα συνεχίσεις να αιφνιδιάζεσαι από ήττες όπως αυτή του Παναθηναϊκού από την Ξάνθη στη Ριζούπολη.

Ο Παναθηναϊκός απέσπασε ισοπαλία από τον Ολυμπιακό και η στήλη εξηγούσε την επομένη γιατί οι Πράσινοι είναι «μικρή ομάδα». Κάποιοι βεβαίως θεώρησαν πως τα «Αμφίσημα» έκαναν αντιπολίτευση στον Γιάννη Αλαφούζο – μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό τους.

Στο σημείωμα του Σαββάτου με δεδομένη την εικόνα των Πρασίνων στο νικηφόρο ματς με τον Πανιώνιο και το επερχόμενο παιχνίδι με την Ξάνθη, σημείωνα τα εξής: «Ο Παναθηναϊκός νίκησε αλλά δεν έπαψε να είναι μια ομάδα για λύπηση. Ξεχαρβαλωμένες ποδοσφαιρικές ιδέες βγαλμένες από περασμένες δεκαετίες, έλλειψη φυσικής κατάστασης, ομοιογένειας, αγωνιστικού πλάνου… Το σημερινό παιχνίδι με την Ξάνθη αποτελεί μεγαλύτερη δοκιμασία για τους Πράσινους γιατί έχουν απέναντί τους μια ομάδα που δεν τους δίνει κίνητρο αλλά είναι ικανή να τους γκρεμίσει από τη λαθρεπιβίβασή τους στο σύννεφο της υπεραισιοδοξίας».

Scripta manent. Τι συνεχίζουν να καταλαβαίνουν όσοι ασχολούνται με τον Παναθηναϊκό; Πως φταίει ο Αλαφούζος γιατί δεν τον σέβονται οι διαιτητές και τον «σφάζουν». Δηλαδή πιασ’ τ’ αυγό και κούρευτο.

Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό δομικό πρόβλημα. Οι παίκτες του δεν διαθέτουν την ποιότητα που απαιτεί η πράσινη φανέλα. Και άλλες φορές είχε βρεθεί σε ανάλογη θέση, αλλά κατάφερε να εξισορροπήσει την κατάσταση γιατί διατηρήθηκε η νοοτροπία της μεγάλης ομάδας και είχε την τύχη να καθίσουν στον πάγκο του σπουδαίοι προπονητές.

Υπάρχουν σήμερα δάσκαλοι όπως ο Γιάτσεκ Γκμοχ για να κάνουν μεγάλο τον Παναθηναϊκό με μια χούφτα σχολιαρόπαιδα; Δυστυχώς όχι. Γι’ αυτό το Τριφύλλι θα παραμένει μαραζωμένο για πολλά χρόνια ακόμα, ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι το αφεντικό του. Δείτε τι συμβαίνει στη Μίλαν, τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, την Αντερλεχτ και θα καταλάβετε.