Καλά και κακά εγκλήματα{CR}

Στα 80 χρόνια από την έναρξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, η συντριπτική πλειοψηφία των ευρωβουλευτών (535 ψήφοι υπέρ, 66 κατά, 52 λευκά) ενέκρινε ένα κείμενο με τίτλο «Η σημασία της ευρωπαϊκής μνήμης για το μέλλον της Ευρώπης». Το κείμενο αυτό περιέχει βασικές παραδοχές, στις οποίες συγκλίνουν οι κορυφαίοι ιστοριογράφοι της περιόδου: από τον Αντονι Μπίβορ και τον Ιαν Κέρσοου ως τον Τόνι Τζαντ και τον Τίμοθι Σνάιντερ.

Το κείμενο, που εγκρίθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2019, μεταξύ άλλων τονίζει ότι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος «ξεκίνησε ως άμεσο αποτέλεσμα της διαβόητης Συνθήκης μη επιθέσεως της 23ης Αυγούστου 1939 μεταξύ Ναζί και Σοβιετικών, γνωστής επίσης ως σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ, και των μυστικών πρωτοκόλλων της, βάσει των οποίων δύο ολοκληρωτικά καθεστώτα, που είχαν ως κοινό στόχο να κατακτήσουν τον κόσμο, διαίρεσαν την Ευρώπη σε δύο σφαίρες επιρροής». Επισημαίνει ότι «διέπραξαν μαζικούς φόνους, γενοκτονία και εκτοπίσεις, και προκάλεσαν μια άνευ προηγουμένου στην ιστορία της ανθρωπότητας απώλεια ανθρώπινων ζωών και στέρηση ελευθερίας και υπενθυμίζει το εξαιρετικά ειδεχθές έγκλημα του Ολοκαυτώματος που διέπραξε το ναζιστικό καθεστώς». Η κοινή ευρωπαϊκή κουλτούρα, λέει το Ευρωκοινοβούλιο, οφείλει να υπερασπίζεται την ιστορική μνήμη και να προστατεύει τις «εθνοτικές, θρησκευτικές και σεξουαλικές μειονότητες».

Το ψήφισμα αυτό στήριξαν το Λαϊκό Κόμμα, οι Σοσιαλδημοκράτες, οι Φιλελεύθεροι, οι Πράσινοι και οι Συντηρητικοί Μεταρρυθμιστές. Αλλά οι ευρωβουλευτές της ΝΔ, με εξαίρεση την Αννα Μισέλ Ασημακοπούλου, δεν συμφωνούν με τους ευρωπαίους ομοϊδεάτες τους. Η Μαρία Σπυράκη καταψήφισε (μαζί με τον Δημήτρη Παπαδημούλη, τον Πέτρο Κόκκαλη και τον Κώστα Αρβανίτη), ενώ Μεϊμαράκης, Βόζεμπεργκ και Κεφαλογιάννης απείχαν. Στέλιος Κυμπουρόπουλος, Γιώργος Κύρτσος και Θοδωρής Ζαγοράκης ψήφισαν λευκό.

Οι συντηρητικοί έλληνες βουλευτές αρνούνται την εξομοίωση κομμουνισμού και φασισμού. Διαχωρίζουν τα εγκλήματα σε καλά και κακά. Στην ουσία, δεν θέλουν να στενοχωρήσουν τον καθ’ ημάς προοδευτισμό. Ετσι βγάζουν λάδι τους καταστροφείς ολόκληρων εθνών, ομάδων και προσώπων, που εξοντώθηκαν λόγω της καταγωγής τους, των ιδεών τους, της κοινωνικής θέσης τους.

Υποτίθεται ότι οι βουλευτές που ένιψαν τας χείρας των είναι με τις ελευθερίες, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Παριστάνουν ότι έχουν τους ίδιους στόχους με τον κομμουνισμό. Πώς όμως είναι δυνατόν να καλύπτουν το ιστορικό αποτύπωμα μιας δολοφονικής ολοκληρωτικής ιδεολογίας; Τι φοβούνται οι έλληνες συντηρητικοί και έχουν παραδοθεί στη μυθολογία του προοδευτισμού; Ως πότε θα συνεχίσουμε να ζούμε με ψέματα;