Μικρή ομάδα ο ΠΑΟ

«Οταν αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες μόνο και μόνο γιατί η ομάδα έπαιξε καλά και οι παίκτες έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, μια απόδοση που κάνει περήφανους τους φιλάθλους… όταν αρχίζεις να το συνηθίζεις τότε είναι που ένας μεγάλος σύλλογος παύει να είναι μεγάλος σύλλογος».

Το είπε χθες ο Ζοζέ Μουρίνιο βλέποντας την Τσέλσι να ηττάται από τη Λίβερπουλ και οι παίκτες της να φεύγουν ικανοποιημένοι από το γήπεδο. Σχεδόν αποθεώθηκαν από τους φιλάθλους.

Θα μπορούσε να πει περίπου τα ίδια ο διάσημος πορτογάλος προπονητής αν έβλεπε τον χθεσινό Παναθηναϊκό να αποσπά – όπως εξελίχθηκε το ντέρμπι – ισοπαλία από τον Ολυμπιακό. Δεν ηττήθηκε αλλά οι παίκτες του πανηγύριζαν σαν να πήραν τους τρεις βαθμούς της νίκης. Η αντίδραση του Δώνη ήρθε καθυστερημένα και τα high five επιβεβαίωσαν μια νοοτροπία την οποία υποψιαζόμασταν όλοι: το Τριφύλλι άγεται και φέρεται ως μικρή ομάδα. Οι Πράσινοι υποδέχτηκαν τον Ολυμπιακό με δέος, ως τον διάσημο του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στον οποίον πρέπει να δείξουν το καλό τους πρόσωπο, να αντισταθούν, να τα δώσουν όλα.

Το είπε εμμέσως και ο Γιώργος Δώνης. «Με την μπάλα στα πόδια οι παίκτες μου έδειξαν πως έχουν έλλειψη αυτοπεποίθησης».

Για να είμαστε δίκαιοι ο Παναθηναϊκός έτρεξε, πίεσε, κυνήγησε το γκολ, προσπάθησε για τη νίκη. Εχοντας απέναντί του έναν κουρασμένο από τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις του Ολυμπιακό θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις και Σα επιτρέποντος να πάρει ένα διάσημο τρίποντο. Θα ήταν όμως στο πλαίσιο της έκπληξης που δίνει ενδιαφέρον στο ποδόσφαιρο και όχι γιατί είναι μια καλή ομάδα.

Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται ακόμα πολλή δουλειά. Αν χτίσει πάνω στο χθεσινό αποτέλεσμα του ντέρμπι, στον δεύτερο γύρο πιθανόν να δούμε μια άλλη ομάδα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Προς το παρόν ο τίτλος που βάζουν οι ίδιοι οι παίκτες των Πρασίνων για την παρουσία τους απέναντι στους Ερυθρόλευκους είναι «…και διηγώντας τα να κλαις».