Αλλο ημιμαραθώνιος, άλλο Λίμνη των Κύκνων

Εχει τρέξει λίγους και καλούς μαραθωνίους, μα κυρίως τρέχει σχεδόν κάθε μέρα επειδή αυτό της αρέσει, έτσι απλά, χωρίς στόχους και χρονόμετρα. Την Ελένη όμως στιγμάτισε μια θλάση προσαγωγών στο «καλό» της πόδι.

Πότε έγινε ο τραυματισμός και πώς κατάλαβες πως τραυματίστηκες;

Ετρεχα έναν ημιμαραθώνιο σε μια εύκολη διαδρομή χωρίς να πιεστώ ιδιαίτερα. Στο τέλος του αγώνα έκανα διατάσεις με πάθος και εκεί άκουσα στον προσαγωγό μου ένα «κρακ».

Οταν λες «με πάθος» εννοείς «πολύ έντονα»; Μα τι ήθελες, να γίνεις… γυναίκα – λάστιχο;

Ναι, ακριβώς αυτό, αλλά αυτό γινόταν κάθε φορά μετά το τρέξιμο. Ε, και εκείνη μου έμεινε ο…. προσαγωγός στο χέρι.

Τι έκανες αφού συνέβη αυτό;

Αμέσως αισθάνθηκα πόνο ακόμα και στο περπάτημα. Οπότε έβαλα πάγο και πήρα ένα απλό παυσίπονο. Ούτε που έβαλα αθλητικά τις επόμενες μέρες.

ΟΚ, δεν έτρεξες, αλλά για πόσο καιρό και πώς το αισθανόσουν στην καθημερινότητά σου; Επίσης πήγες σε γιατρό;

Τους γιατρούς τους… φοβάμαι. Οπότε αποφάσισα να μείνω εκτός δρόμων και σταδίου. Εβαζα τακτικά πάγο, φορούσα αθλητικά παπούτσια παντού και έκανα υπομονή. Με πονούσε και με απλά πράγματα. Πηγαίνοντας στη δουλειά, βγαίνοντας από το αυτοκίνητο ή κάνοντας μια απότομη κίνηση.

Και έτσι πήγες τελικά σε γιατρό ε; (εκεί εγώ, επιμένω)

Οχι, μέρα με τη μέρα υποχωρούσε. Και κάποια στιγμή έφυγε εντελώς.

Επειτα από πόσες εβδομάδες έγινε αυτό; (αν είναι όλοι σαν τη φίλη μας, οι γιατροί θα γίνουν κλέφτες)

Τουλάχιστον τρεις εβδομάδες ήμουν εκτός προπόνησης. Και όταν έβαλα αθλητικά και πήγα για τρέξιμο άρχισα ήσυχα και προοδευτικά.

Εκανες ξανά διατάσεις σαν να είσαι γυναίκα – λάστιχο;

Στα άλλα μέρη του σώματος μου ναι, αλλά στον προσαγωγό μου ποτέ ξανά. Κυρίως από φόβο παρόλο που δεν τραυματίστηκα ποτέ ξανά.

Μα γιατί κάνεις τόσο έντονα διατάσεις;

Πριν αρχίσω να τρέχω συστηματικά, έκανα για πολλά χρόνια μπαλέτο. Μάλλον λοιπόν κουβαλάω πάντα μαζί μου ένα κομμάτι της προηγούμενης αγάπης μου και αυτό βγαίνει και στις διατάσεις. Σίγουρα όμως είναι πια διαφορετική η ευλυγισία μου. Κάποια στιγμή θα καταλάβω πως δεν φοράω πουέντ αλλά αθλητικά παπούτσια και πως το σώμα μου έχει αλλάξει…

Το απάντησε μόνη της. Αλλοι οι τένοντες του δρομέα και άλλοι της μπαλαρίνας – διαφορετικής έντασης και οι διατάσεις που χρειάζονται. Διότι αλλιώς «χορεύεις» έναν ημιμαραθώνιο και αλλιώς τη «Λίμνη των Κύκνων».

Η Κατερίνα Βλαχαντώνη είναι φυσικοθεραπεύτρια και μαραθωνοδρόμος