Παλιά προβλήματα, νέοι μπελάδες{CR}

Ο Γιάννης Φετφατζίδης κάνει μια τίμια καριέρα: ανήκει στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών στους οποίους κανείς δεν τους έχει χαρίσει τίποτα. Θεωρήθηκε μεγάλο ταλέντο μικρός, έπαιξε σε όλες τις μικρές Εθνικές κι έφτασε μέχρι την Εθνική Ανδρών – πήγε και στο Mουντιάλ της Βραζιλίας. Κατάφερε να κάνει μεταγραφή στο εξωτερικό κι έφερε στον Ολυμπιακό 4,5 εκατ. ευρώ. Στην Τζένοα έπαιξε βασικός ένα ολόκληρο πρωτάθλημα και μετά δόθηκε για λίγο δανεικός στην Κιέβο Βερόνα, πριν καταλήξει στη Σαουδική Αραβία και στην Αλ Αχλί. Πήρε καλά χρήματα κι αποφάσισε να γυρίσει στην Ελλάδα και στον Ολυμπιακό που τον ανέδειξε. Η καριέρα του στους Ερυθρόλευκους ολοκληρώθηκε όταν πέρυσι στο ντέρμπι με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ έχασε στις καθυστερήσεις μια τεράστια ευκαιρία για να δώσει τη νίκη στον Ολυμπιακό. Δεν έχει κανένα ιδιαίτερο άλλοθι για αυτό: το ότι δεν υπήρξε ποτέ στην καριέρα του μεγάλος σκόρερ δεν το επικαλέστηκε καν, διότι ξέρει ότι δεν στέκει ως δικαιολογία.

Αρης

Ο Φετφατζίδης έφυγε τον περασμένο Ιανουάριο από τον Ολυμπιακό και πήγε στον Αρη. Κέρδισε αμέσως τη φανέλα του βασικού και τελείωσε το περσινό πρωτάθλημα κάνοντας συμπαθητικές εμφανίσεις. Το καλοκαίρι που μας πέρασε ήταν ελεύθερος. Συζήτησε με τον Νίκο Νταμπίζα να πάει στον Παναθηναϊκό, αλλά δεν τα βρήκαν. Ο Φετφατζίδης συνέχισε στον Αρη και από την αρχή της σεζόν είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του. Την Κυριακή διέλυσε τον Παναθηναϊκό που δεν του έδειξε εμπιστοσύνη. Η ιστορία του είναι μία ωραία ποδοσφαιρική ιστορία. Στο κυριακάτικο πείσμα του είδα το πείσμα ενός ποδοσφαιριστή που νιώθει ότι από τον ΠΑΟ αδικήθηκε – χωρίς να έχει φορέσει τη φανέλα του!

Πρόοδος

Αδικήθηκε όντως; Δύσκολο να το πεις. Η πρόοδος του Φετφατζίδη στο δεύτερο μισό της περσινής χρονιάς ήταν ευδιάκριτη και η πιθανότητα να κάνει φέτος μία πολύ καλή σεζόν ήταν μεγάλη. Ο ΠΑΟ έχει ανάγκη από έμπειρους ποδοσφαιριστές και ο Φέτφα που έχει και εμπειρία και ποιότητα ήταν ένα ωραίο στοίχημα. Ο Νταμπίζας δεν το έβαλε, αλλά δεν μπορείς να τον κακοχαρακτηρίσεις για αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι έβαλε ένα άλλο στοίχημα και δεν πήρε ένα έτοιμο ποδοσφαιριστή: ο Δημήτρης Κολοβός, που επιλέχθηκε στη θέση του Φετφατζίδη, είναι ένας παίκτης που αφού πέρασε από το Βέλγιο κατέληξε στην Κύπρο – στοίχημα δηλαδή ήταν και αυτός. Ο Νταμπίζας διάλεξε να βάλει το λάθος στοίχημα; Είναι εύκολο να το λες έχοντας δει την κυριακάτικη εμφάνιση του Φετφατζίδη – είναι δύσκολο όμως να το πεις όταν ομάδα σχεδιάζεις. Ωστόσο το πρόβλημα του ΠΑΟ μοιάζει να είναι κάτι που ξεπερνά τους παίκτες και την αξία τους: όταν είσαι υποχρεωμένος να βάλεις πολλά στοιχήματα μπορεί και να σου τύχει να τα χάσεις όλα! Κι αυτό είναι που τρέμουν στον ΠΑΟ αυτή τη στιγμή, βλέποντας τις δυσκολίες των νεοφερμένων.

Επτά

Λένε ότι αν κάνεις δέκα μεταγραφές είσαι τυχερός αν σου βγουν οι τέσσερις και ικανός αν σου βγουν οι έξι ή οι επτά. Ωστόσο αυτό το αξίωμα έχει εφαρμογή αν έχουμε να κάνουμε με μεταγραφές και προσθήκες παικτών που έχουν βιογραφικό που σου επιτρέπει να νιώθεις σιγουριά

για τις δυνατότητες προσφοράς τους: στον ΠΑΟ δεν ισχύει αυτό. Τα στοιχήματα που μπήκαν το καλοκαίρι είναι τόσα πολλά, ώστε ο Δώνης στο Βικελίδης παρέταξε μια ομάδα με ένα μόνο νεοαποκτηθέντα – τον Ζαχίντ. Κι όταν τον είδε να δίνει την μπάλα στον Φετφατζίδη στη φάση που ο Αρης άνοιξε το σκορ, μάλλον πρέπει να μετάνιωσε γιατί τον διάλεξε. Αλλα ποιον να χρησιμοποιήσει στη θέση του; Μήπως διακρίνεται και κανείς;

Ολοι

Στο ξεκίνημα της χρονιάς οι νεοαποκτηθέντες είναι αλήθεια ότι απογοητεύουν. Ο Νούνιες και ο Ζαχίντ στα παιχνίδια με τον Αρη και τον ΟΦΗ έκαναν λάθη απερίγραπτα. Αλλά και οι παλιοί δεν διακρίνονται για τη σοβαρότητά τους. Ο Κουρμπέλης αποβλήθηκε στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ κάνοντας ένα ακατανόητα σκληρό φάουλ στις καθυστερήσεις του αγώνα στον Κοροβέση. Ο Μακέδα θα έπρεπε να έχει αποβληθεί και με τη Λαμία και με τον Αρη: στο Βικελίδης το χτύπημα εκτός φάσης στον Σάσα μαρτυρά απλά τα τεράστια νεύρα του. Ομως και όσοι νεύρα δεν έχουν, δεν βοηθάνε. Ο Γιόχανσον χάρισε στη Λαμία το γκολ στο ματς της πρεμιέρας. Ο Ινσούα είναι το φάντασμα του καλού αριστερού μπακ που είδαμε πέρσι. Και οι μικροί μοιάζουν να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να ξεχάσει ο κόσμος τα καλά λόγια που τους χάρισε στο περσινό πρωτάθλημα! Ο Παναθηναϊκός γενικώς δεν λειτουργεί σωστά.

Δώνης

Θα παραιτηθεί ο Δώνης; Ομολογώ ότι μία τέτοια εξέλιξη θα μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση. Ο Δώνης δεν έχει κανένα πρόβλημα να παραιτηθεί όταν αισθάνεται βάρος, ωστόσο δύσκολα θα άφηνε τον Παναθηναϊκό λίγες μέρες πριν από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Από τη στιγμή μάλιστα που γνωρίζει πως το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι για τους Πράσινους, ειδικά τα τελευταία χρόνια, το σημαντικότερο παιχνίδι της χρονιάς, ο Δώνης δεν θέλει να κατηγορηθεί ότι πήδηξε από το καράβι γιατί το είδε να βάζει νερά. Μπορεί να φύγει μετά το ματς με τον Ολυμπιακό, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που σε αυτό το παιχνίδι θα προκύψει. Αλλά πριν από το ντέρμπι το βρίσκω δύσκολο να πει αντίο: κάτι τέτοιο δεν είναι συμβατό με τον χαρακτήρα του.

Διοίκηση

Χθες στην ομάδα μίλησε ο Νταμπίζας. Είπε στους παίκτες ότι φταίνε αυτοί και μόνο για όλα, δήλωσε απογοητευμένος από τις εμφανίσεις τους, τους ζήτησε να συνέλθουν γιατί έχουν μπροστά δύσκολα ματς. Αρκούν αυτές του οι τοποθετήσεις για να ξυπνήσει ο Παναθηναϊκός; Δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι μία ομάδα διοικείται με μαστίγιο και καρότο – ειδικά στην Ελλάδα. Στον Παναθηναϊκό φέτος το καλοκαίρι υπήρξε πάρα πολύ «καροτάκι». Υστερα από μερικές καλές εμφανίσεις σε φιλικά παιχνίδια όλοι δήλωναν ότι η ομάδα είναι έτοιμη να κάνει πρωταθλητισμό. Επειτα από τρεις μόλις αγωνιστικές στο πρωτάθλημα φτάσαμε στην άλλη άκρη: ο Νταμπίζας χθες πήρε το μαστίγιο και έριξε την ευθύνη αποκλειστικά στους παίκτες! Νομίζω και τα δύο είναι υπερβολικά. Ο Παναθηναϊκός δεν ήταν έτοιμος να διεκδικήσει το πρωτάθλημα γιατί έκανε ένα καλό αποτέλεσμα σε ένα φιλικό με τον Αγιαξ: οι παίκτες και οι προπονητές έπρεπε να έχουν προσγειωθεί. Και φυσικά για όλα τα στραβά που του συμβαίνουν τώρα δεν μπορεί να φταίνε μόνο οι παίκτες. Αλλά για τη δοσολογία καρότου και μαστίγιου υπεύθυνη σε όλες τις ομάδες είναι η διοίκηση. Ούτε ο προπονητής, ούτε ο τεχνικός διευθυντής.