Από ποιον χάθηκε ξανά η Αργεντινή;

Οι επενδυτές και οι οικονομολόγοι έχουν αρχίσει να θέτουν την ίδια ερώτηση που έθεσα σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε πριν από 18 χρόνια: «Από ποιον χάθηκε η Αργεντινή;». Στα τέλη του 2001, η χώρα αντιμετώπιζε ένα εντατικοποιημένο παιχνίδι απόδοσης ευθυνών και ετοιμαζόταν να καθυστερήσει τις υποχρεώσεις αποπληρωμής του χρέους, να πέσει σε βαθιά ύφεση και να υποστεί μακροχρόνιο πλήγμα στη διεθνή αξιοπιστία της. Αυτή τη φορά, πολλοί από τους ίδιους υποψηφίους για τους ρόλους του θύματος και του θύτη έχουν επιστρέψει στο προσκήνιο, ενώ έχουν εμφανιστεί και νέα πρόσωπα. Εσκεμμένα ή όχι, όλοι ανακαλύπτουν μια τραγωδία που μπορεί να αποφευχθεί.

Υστερα από ένα κακό πρώτο εκλογικό αποτέλεσμα ο αργεντινός πρόεδρος Mauricio Macri προσπαθεί να επανεκλεγεί ενώ η χώρα βρίσκεται σε συνθήκες τις οποίες ο ίδιος υποσχέθηκε ότι δεν θα επιστρέψει ποτέ. Η χώρα επέβαλε κεφαλαιακούς ελέγχους και ανακοίνωσε την αναπροσαρμογή των πληρωμών του χρέους της. Το κρατικό χρέος έχει υποβαθμιστεί σε πολύ χαμηλές κλίμακες της Moody’s και της Standard & Poor’s. Μια βαθιά ύφεση βρίσκεται σε εξέλιξη, ο πληθωρισμός είναι πολύ υψηλός και η αύξηση της φτώχειας είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει. Δεν έχουν περάσει ούτε και τέσσερα χρόνια από τότε που ο ίδιος ανέλαβε καθήκοντα και άρχισε να ακολουθεί μια μεταρρυθμιστική ατζέντα την οποία επαινούσε ευρέως η διεθνής κοινότητα. Αλλά από τότε η χώρα έχει αντιμετωπίσει προβλήματα και έχει καταστεί αποδέκτης στήριξης ρεκόρ από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η Αργεντινή έχει επιστρέψει στην κρίση για τον απλό λόγο ότι δεν έχει αλλάξει όσο έπρεπε από την τελευταία καταστροφή. Ως εκ τούτου, τα οικονομικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας παρέμειναν ευάλωτα σε εσωτερικές και εξωτερικές αναταράξεις.

Οι αρχές της Αργεντινής υπέκυψαν στον ίδιο πειρασμό με τους προκατόχους τους. Οι αρχές επέτρεψαν υπερβολικό χρέος σε ξένο νόμισμα.

Δεδομένης της κάμψης της παγκόσμιας οικονομίας και του αυξανόμενου κινδύνου παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αστάθειας, δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Η διαχείριση μιας εγχώριας ανάκαμψης δεν θα είναι εύκολη, αλλά είναι εφικτή – και πολύ καλύτερη από τις εναλλακτικές λύσεις.