Ο κόουτς που δεν…

Ο Αλεξάνταρ (Σάσα) Τζόρτζεβιτς είναι ένας θρύλος των παρκέ. Υπέγραψε την κούπα της Ευρωλίγκας για την Παρτίζαν το ’92 και δύο φορές αναδείχθηκε κορυφαίος ευρωπαίος παίκτης, το ’94 και το ’95. Την αξία του, τα κότσια του όταν η μπάλα «έκαιγε», ουδέποτε βρέθηκε ο οποιοσδήποτε να αμφισβητήσει. Καθοριστικός σε πλείστες όσες περιπτώσεις.
Ωστόσο, η διαδρομή του μετά το φινάλε μιας ένδοξης καριέρας, επιβεβαιώνει ότι οι άριστοι παίκτες δεν γίνονται πάντα καταπληκτικοί προπονητές. Ή πως κάποιοι συνηθισμένοι παίκτες την εποχή που φορούσαν κοντό παντελονάκι, εξελίσσονται σε ανθρώπους που μπορούν στην άκρη του πάγκου να αφήσουν μια για πάντα το στίγμα τους. Η δεύτερη περίπτωση, μπορεί ανέτως να φωτογραφίσει τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Με δεδομένη τη γερή μνήμη όλων (αναγνωστών ή… τηλεθεατών!) δεν απαιτείται εκ νέου απαρίθμηση των τίτλων και των επιτυχιών. Οταν όμως μιλάμε για προπονητές που δεν πήραν κάτι από τη χρυσόσκονη που είχαν ως παίκτες, μπορεί το μάτι να πέσει στον Τζόρτζεβιτς. Δεν έκανε έκτοτε κάτι το πολύ σπουδαίο, ενώ όταν τον κάλεσε ο Παναθηναϊκός το 2015 είχε όνειρα να ολοκληρώσει το διετές του συμβόλαιο. Ωστόσο, οι τίτλοι τέλους έπεσαν προτού έρθει το επόμενο καλοκαίρι. Οσο για την πορεία του με την εθνική ομάδα μπάσκετ της Σερβίας, ολότελα συζητήσιμη. Χθες, ένα σύνολο με πλούσιο ταλέντο αποκλείστηκε από τους Αργεντινούς. Ναι, στη Νότια Αμερική βγάζουν μαχητές, οι Αργεντινοί έχουν παράδοση να σημειώνουν τρανταχτές εκπλήξεις στο παγκόσμιο μπάσκετ, μια τέτοια ήταν η κατάκτηση του χρυσού στους Ολυμπιακούς Αγώνες στα μέρη μας (2004), αρέσκεται το κοινό να τους θαυμάζει επειδή τα δίνουν όλα, πολλοί έχουν ταυτιστεί με τον υπέροχο Μανού Τζινόμπιλι, αλλά όταν σε πετά έξω ο γερο-Σκόλα των 39 ετών, πρέπει να προβληματίζεσαι. Αυτό προφανώς συμβαίνει με τον Σάσα Τζόρτζεβιτς. Είχε στα χέρια του μια μαγιά από καταπληκτικούς άσους όπως είναι ο Μπογκντάνοβιτς, ο Γιόκιτς και ο Μπιέλιτσα, αλλά τελικά είδε την ομάδα που καθοδηγεί να μένει εκτός ημιτελικών. Το λες και ναυάγιο. Η δεύτερη μεγάλη έκπληξη στο Μουντομπάσκετ, γιατί ούτε τη δική μας Εθνική ανέμεναν πολλοί να παρακολουθεί από την τηλεόραση αυτές που συνεχίζουν.
Επιμύθιο που ταιριάζει σε πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις: δεν αρκεί κάποιος να έχει τους καλύτερους παίκτες, αυτούς με το υψηλότερο ταβάνι. Απαιτείται να τους καθοδηγεί σωστά, ή αν προτιμάτε, να είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή. Αλλιώς, έχουμε αποκλεισμούς και κατεβασμένα κεφάλια. Τόσο απλά.














