Το αδιέξοδο του Τσίπρα

Τα καλά νέα: με το ταξίδι επαναστατικής αναψυχής στη λίμνη Κόμο, ο Αλέξης Τσίπρας επιβεβαιώνει ότι θα συνεχίσει να ανακαλύπτει όψεις της κρυφής γοητείας της μπουρζουαζίας – πολυτέλειες τις οποίες έμαθε όταν κυβερνούσε, με κορυφαία εκείνη στο κότερο. Είναι ανάγκη να καταλάβει τον κόσμο που επιθυμεί να αποπειραθεί να τον ξαναλλάξει στο μέλλον.

Τα κακά νέα: δυο μήνες μετά τις εκλογές, κι ακόμα δεν ξέρει πώς θα κάνει το κόμμα του πειστική και αποτελεσματική δύναμη που έχει σχέδιο και προοπτική επιστροφής στην κυβέρνηση – τη λενινιστικού περιεχομένου εξουσία μάλλον πρέπει να την ξεχάσει. Ο Μητσοτάκης μάλιστα πήγε στη ΔΕΘ και, μολονότι δεν εξήγγειλε ολοκληρωμένο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, απογύμνωσε την Αριστερά κι άλλο από επιχειρήματα.

Τι έλεγαν προεκλογικά οι συριζαίοι; Οτι είναι νεοφιλελεύθερος, ότι θα βάλει φόρους, ότι θα κόψει τα επιδόματα, ότι δεν θα δώσει αυτό που ο Τσίπρας αποκαλούσε δέκατη τρίτη σύνταξη κι ότι από πάνω θα μας βάλει να δουλεύουμε υποχρεωτικά επτά μέρες την εβδομάδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέψευσε όλη αυτή την καταστροφολογική ρητορική. Εξήγγειλε τα αντίθετα από όσα απειλούσε την κοινωνία ο Τσίπρας. Δεν θα βάλει νέους φόρους και σε βάθος χρόνου θα περικόψει σοβαρά την παράλογα υψηλή φορολογία για την οποία φέρουν τεράστια ευθύνη οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Θα δώσει και την επόμενη χρονιά δέκατη τρίτη σύνταξη στους συνταξιούχους, όχι ως επίδομα αλλά κανονικά, τα Χριστούγεννα του 2020.

Είναι αυτά «νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας», που έλεγε ο Τσίπρας και στη λίμνη Κόμο; Μάλλον είναι κάτι διαφορετικό. Κάτι που ο Τσίπρας το γνωρίζει καλά. Ο Μητσοτάκης υπερθεματίζει σε μια ατζέντα που έως χθες ανήκε σε εκείνον. Εχει η κυβέρνηση τη δημοσιονομική δυνατότητα ή, απλώς, κανονικοποιεί τις πολιτικές θέσεις Τσίπρα; Μπορεί να συνδυάσει αποτελεσματικά τη μεταρρυθμιστική ατζέντα με πολιτικές ήπιων παροχών και την επικοινωνιακή χρήση τους;

Οπως και να ‘χει, τη στιγμή αυτή ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκεται σε αδιέξοδο. Χάνει τη θεωρούμενη φιλολαϊκή ατζέντα από τον αντίπαλό του. Οι θεωρούμενες αριστερές θέσεις του χάνουν επίσης – ο κόσμος αγκαλιάζει την κατάργηση του ασύλου, θέλει να πάψουν τα Εξάρχεια να είναι άβατο, λατρεύει Χρυσοχοΐδη και Αδωνι. Ο Τσίπρας σε λίγο θα ψάχνει αφήγημα και δεν θα βρίσκει. Ετσι θα κάνει πειστική αντιπολίτευση;

Και δεν ήρθε ακόμα η ώρα της διερεύνησης πολιτικοδικαστικών εκκρεμοτήτων όπως η Novartis.