Διαρροές

Διαρροές

Με κεντρικό σύνθημα «ανάπτυξη για όλους» κάνει εμφάνιση απόψε στο Βελλίδειο της λατρεμένης Θεσσαλονίκης ο πρόεδρος Κυριάκος και περιμένω να δω κι εγώ τι θα πει και πώς θα το αναλύσει αυτό το βαθυστόχαστο. Διότι ελάχιστες γνώσεις περί την οικονομία να διαθέτεις, «ανάπτυξη για όλους» μού κάνει κομματάκι δύσκολο. Μέχρι και αδύνατο μπορεί να πω. Θεωριτικούρα, ναι. Βερμπαλισμός, ίσως. Αλλά «για όλους» πώς θα γίνει; Μου ακούγεται, θα το πω, σαν τη μέγιστη περσινή «παπάτζα» Τσίπρα στον ίδιο χώρο, περί «δίκαιης ανάπτυξης», την οποία ο ποιητής ουδέποτε μας ανέλυσε καταλεπτώς. Δεν καταδέχθηκε.

Επανέρχομαι: θα προτιμούσα, ας πούμε, να μου πει ο πρόεδρος Κυριάκος πώς θα τα καταφέρει το δεύτερο εξάμηνο του 2019 να πιάσει τον στόχο του 3% ανάπτυξη, όταν το πρώτο εξάμηνο με το ζόρι κατάφερε η χώρα να έχει ως μέσο όρο ανάπτυξη 1,5%.

Και επειδή το έργο το έχουμε ξαναδεί, και μάλιστα σε συνέχειες και με διάφορους πρωταγωνιστές, σαν πετυχημένη ταινία που κάνει συνεχώς ριμέικ, και τα πράγματα εδώ που έχουμε φτάσει δεν παίρνουν και πολύ «καλλωπισμό» (για να μη χρησιμοποιήσω τη λέξη «φτιασίδωμα»), καλόν είναι – για το δικό του καλό φυσικά – να είναι η αποψινή του ομιλία προσγειωμένη. Πιο κοντά στην πραγματικότητα. Ρεαλιστική.

Επίσης θα συνιστούσα στις λεγόμενες «κυβερνητικές πηγές», άνω και κάτω των υπογείων του Μεγάρου Μαξίμου, να είναι πιο φειδωλές στις διαρροές προς τον φιλικό της κυβέρνησης Τύπο. Διαβάζω ας πούμε ότι αυτό το «ανάπτυξη για όλους» συμπεριλαμβάνει – παρακαλώ προσέξτε με – «τολμηρές πρωτοβουλίες αλλά και το ξεμπλοκάρισμα – μετά από χρόνια αδράνειας – σειράς μεγάλων επενδύσεων οι οποίες θα δημιουργήσουν δεκάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας».

Πότε αυτά; Οταν το Ελληνικό που θα ξεκινούσε σε μία εβδομάδα μετά τη νίκη της ΝουΔου στις εκλογές μετράει ήδη επτά εβδομάδες κολλημένο στην αφετηρία…

Παιδιά, χαλαρώστε, γιατί όλα αυτά θα τα βρίσκετε μπροστά σας…

Εκπληξη

Αντιθέτως βρήκα πολύ πιο ενδιαφέρουσα και πιο σημαντική μια άλλη διαρροή, σύμφωνα με την οποία ο πρόεδρος Κυριάκος μάς επιφυλάσσει μία έκπληξη κατά την αποψινή ομιλία του στο Βελλίδειο ενώπιον εκπροσώπων της ελληνικής οικονομίας, πολιτικών, άλλα και παρατρεχάμενων διαφόρων προελεύσεων της κατηγορίας «τώρα είμαστε στα πράγματα εμείς». Σύμφωνα με τη διαρροή του επικοινωνιακού επιτελείου της κυβέρνησης, τελευταία στιγμή έχει προστεθεί στο πακέτο των φορολογικών ελαφρύνσεων που έχουν οριστικοποιηθεί και θα εξαγγείλει ο πρόεδρος Κυριάκος και μια εξαγγελία η οποία θα μας εκπλήξει – ευχάριστα ελπίζω.

Περισσότερες πληροφορίες επ’ αυτού δεν υπάρχουν, αλλά αν υπήρχαν τι έκπληξη θα ήταν, διερωτώμαι…

After…

Και επειδή όλα αυτά θα έχουν τελειώσει εκεί κατά τις 10 το βράδυ, σπεύδω να ενημερώσω το «κράτος των Αθηνών», το οποίο θα εκδράμει – κατά τα ειωθότα και μέχρι να καταργηθεί, κάποτε, αυτή η διεθνής έκθεση που δεν είναι ούτε διεθνής ούτε έκθεση, αλλά το κράτος σε διάφορα περίπτερα – στην αγαπημένη Θεσσαλονίκη, ότι το all time classic «Shark» λειτουργεί και το αναμένει με ανοιχτές αγκάλες, όπως πάντα, στην Καλαμαριά.

Φυσικά και οι «7 Θάλασσες» στο κέντρο της πόλης στην οδό Καλαποθάκη, η «Μαύρη Θάλασσα» στη Νέα Κρήνη, ο «Κρητικός» στο Πανόραμα για τους πολύ ψαγμένους, το «Duck» στη Θέρμη, η «Διαγώνιος» στη Διαγώνιο, και για after για κανέναν… ψιλοκομμένο πατσά να στρώσει και το στομάχι από τα ξίδια, ο «Τσαρούχας» στη Ρωμαϊκή Αγορά.

Ενημερώνω επίσης (διότι ΔΕΘ χωρίς μπουζούκια είναι κάτι σε… σκορδαλιά δίχως σκόρδο…) ότι στην πόλη κατ’ αυτάς υπάρχει Νίκος Βέρτης «αν είσαι ένα αστέρι» κ.λπ. κ.λπ. σε μπουζουκομάγαζο ονόματι «Οραμα», στην περιοχή του αεροδρομίου, και Νατάσα Θεοδωρίδου «άσ’ τα όλα κι έλα» κ.λπ. κ.λπ. η οποία εμφανίζεται σε κέντρο αναλόγου αισθητικής, ονόματι «Vogue». Για επαΐοντες και μη, προσφέρω ευκαιρίας δοθείσης, αφιλοκερδώς φυσικά, την άχρηστη πληροφορία της ημέρας, ότι η κυρία Θεοδωρίδου είναι τρόπον τινά συνάδελφός μου: έχει σπουδάσει δημοσιογραφία – ίνα πληρωθεί το ρηθέν υπό ενός παλαιού διευθυντή μου, του αειμνήστου Λέοντος Καραπαναγιώτη, ότι «η δημοσιογραφία μπορεί να σε οδηγήσει παντού, αρκεί να την εγκαταλείψεις εγκαίρως»!

Γλυπτά

Σε ένα άλλο θέμα που μας ταλάνισε όλη την εβδομάδα τώρα θέλω να αναμειχθώ, αν και ουδείς μου το ζήτησε. Εξ ιδίας πρωτοβουλίας αναμειγνύομαι, διότι βλέπω πως η συζήτηση εκτρέπεται σε ακατάσχετη παρελθοντολογία, και θεωρώ ότι αυτό δεν έχει κανένα νόημα. Αφορά την περίφημη υπόθεση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Διατύπωσε ο πρόεδρος Κυριάκος μια πρόταση περί δανεισμού επ’ ευκαιρία των εορτασμών για τη συμπλήρωση των 200 ετών από την Επανάσταση του ’21, έπεσαν να τον φάνε διάφοροι επιτήδειοι, διότι, τάχα μου, είναι έτοιμος να δεχθεί τη βρετανική κυριότητα επί των Γλυπτών, μετά οδηγήθηκε η συζήτηση στο αν και κατά πόσο αυτό συνιστά μια προδοτική στάση – βλακείες!

Προφανώς δεν θα δεχτεί ποτέ έλληνας πρωθυπουργός τη βρετανική κυριότητα επί των κλεμμένων Γλυπτών του Παρθενώνα. Αυτό είναι τελειωμένο. Δεν μπαίνει καν προς συζήτηση.

Κατ’ εμέ, ούτε και πρέπει να τίθεται θέμα επιστροφής των Γλυπτών. Φαντάζεστε τι θα ήταν τα μουσεία του κόσμου, αν όλες οι αρχαιότητες, και όχι φυσικά μόνο οι ελληνικές, επέστρεφαν στις χώρες εξαγωγής τους; Αδεια! Εκεί που βρίσκονται σήμερα όμως, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αποτελούν «κράχτη» για τον τουρισμό της κάθε χώρας από την οποία προέρχονται. Κάποιος που θα δει τα θραύσματα από τις μετόπες του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο και θα θαυμάσει την τελειότητα των έργων, εγώ πιστεύω ότι θα παρακινηθεί να επισκεφθεί την Αθήνα, να θαυμάσει από κοντά την Ακρόπολη και το μουσείο της. Μια διαρκής, ανέξοδη, διαφήμιση της Ελλάδας και του πολιτισμού της είναι αυτή – έτσι το βλέπω προσωπικά. Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά αυτό πιστεύω, κόντρα στις πολλές και διάφορες εθνικιστικές κορόνες που ακούω…

Εγκατάλειψη

Ας κοιτάξουμε να αναδείξουμε όσο καλύτερα γίνεται αυτά που διαθέτουμε και μετά βλέπουμε. Παράδειγμα: παρεπιδημών φέτος τον Αύγουστο στην Πάρο, αποφάσισα ένα πρωινό να επισκεφθώ το αρχαιολογικό μουσείο του νησιού, στην Παροικιά.

Δεν θα περιγράψω τη φτώχεια των εκθεμάτων (παρότι το νησί έχει πλήθος καλυτέρων, προφανώς στοιβαγμένων σε τίποτα ανήλιες αποθήκες) ούτε την εικόνα της εγκατάλειψης που ανέδιδε από παντού. Δεν θα αναφερθώ ούτε στις… χειρόγραφες πινακίδες στις προθήκες, πολλές από τις οποίες ήταν μισοσβησμένες και ακατάληπτες. Θα τονίσω μόνο ότι θεώρησα απολύτως λογικό ένα μουσείο σε αυτή την κατάσταση να έχει είσοδο μόνο… δύο ευρώ! Και πολλά ήταν, θα προσθέσω. Διότι αντί να δίνει, έστω και υποτυπωδώς, μια εικόνα, ας πούμε, του κυκλαδικού πολιτισμού, ο επισκέπτης φεύγει από το μουσείο έχοντας την εντύπωση ότι είδε μάρμαρα (στελέχη αγαλμάτων ή αναθηματικών στηλών) ατάκτως ερριμμένα. Αλήθεια, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων είναι ικανοποιημένη με το αισθητικό αποτέλεσμα που παρέχει το μουσείο στον επισκέπτη του;

Για όποιον ενδιαφέρεται πάντως να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα σημειώνω ότι προσωπικά έγινα μάρτυρας της απογοήτευσης ενός ζεύγους Ιταλών και μιας αμερικανίδας κυρίας, οι οποίοι επίσης είχαν την ίδια ατυχή έμπνευση με εμένα, εκείνο το πρωί…