Απογοήτευση ή επιλογή;

Τη διαβάζεις και τη ξαναδιαβάζεις την είδηση και απορείς: γιατί να τα σκεφθεί όλα αυτά ένα παιδί που δεν έχει ακόμη συμπληρώσει τα 20 του χρόνια; Τέτοια η απογοήτευση; Ο λόγος για τον Δημήτρη Μελιόπουλο και την εκπεφρασμένη επιθυμία του να κόψει το ποδόσφαιρο. Την μπάλα που αγάπησε από μικρός. Χθες, κατά πως λέγεται, έγινε συνάντηση με τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ, δεν πήγε όπως επιθυμούσαν οι διοικητικοί και ο παίκτης δείχνει να μην αναθεωρεί την άποψή του.

Κι όμως, στις 25 Ιουνίου δήλωνε ανάμεσα στα άλλα πως «η μεταγραφή μου στον ΠΑΟΚ είναι μια επίτευξη ενός στόχου, είναι η ανταμοιβή της δουλειάς μου από τότε που ξεκίνησα το ποδόσφαιρο». Περίπου 70 ημέρες μετά ο ποδοσφαιριστής που όντως έχει ταλέντο, σύμφωνα με όλους τους ειδικούς, βάζει φρένο στην καριέρα του. Να έπαιξε ρόλο το κόψιμο από την πρώτη ομάδα, μια απόφαση που πήρε ο Αμπελ Φερέιρα; Να τον έκανε όλο αυτό το σκηνικό να δει διαφορετικά τα πράγματα και να προχώρησε σε δεύτερες σκέψεις για το μέλλον του; Δεν θα είναι ο πρώτος που αντιμετωπίζει τέτοια θέματα και μάλιστα ηχηρά ονόματα του παρελθόντος χρειάστηκε να υπερπηδήσουν εμπόδια και να σταθούν. Να κλείσουν τα αυτιά τους. Λέγεται πως οι υπεύθυνοι προτείνουν στον παίκτη να επιστρέψει στην πρώτη ομάδα, αλλά είναι γεγονός πως η ψυχολογία του νεαρού είναι τραυματισμένη. Και αυτό είναι ένα κομμάτι που δεν σχετίζεται μόνο με τον Μελιόπουλο, αλλά με κάθε πιτσιρικά που επιθυμεί να αφήσει το στίγμα του στον αθλητισμό. Απαιτείται να είναι ατσαλωμένος σωματικά και όχι μόνο. Ο ψυχολογικός κόσμος όπως και το μυαλό, πρέπει να είναι εξίσου δυνατά στοιχεία μιας προσωπικότητας. Ενας αναπάντεχος δανεισμός, ένας υποβιβασμός, μια αναποδιά ή ακόμη ακόμη η κακή απόδοση και η σκληρή κριτική, μπορούν να επηρεάσουν φθασμένους αθλητές. Οχι μόνο κάποιους που βρίσκονται σε ευαίσθητη ηλικία και ακόμη δεν έχουν διαμορφώσει τον χαρακτήρα τους.

Εδώ ισχύσει το «μη νιώσεις ποτέ αδύναμος για να πονέσεις…». Αν συμβεί αυτό, πάει το πουλί, πέταξε. Ο κάθε Μελιόπουλος του καιρού μας δεν θα βρει τον δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα, αλλά με αγκάθια. Αν περπατήσει και μείνει όρθιος, πέτυχε. Και αυτό ταιριάζει σε κάθε έκφανση της ζωής. Οσον αφορά, τέλος, στον παίκτη του ΠΑΟΚ, φέρεται αποφασισμένος να αφοσιωθεί στις σπουδές του. Κι εκεί, όμως, αν τελικά το αποφασίσει και με την προϋπόθεση πως θα παλέψει, μπορεί να διαπρέψει και να δείξει ένα διαφορετικό, ένα περισσότερο δυναμικό και αποφασισμένο για επιτυχία πρόσωπο. Ολα είναι στο χέρι του (μας)!