Βλέποντας τηλεόραση στο γήπεδο

«Ο τελευταίος λόγος ανήκει στον διαιτητή και όχι στον διαχειριστή του βίντεο. Ο διαιτητής ήταν, είναι και θα είναι ο άρχοντας του αγώνας, αυτός που έχει τον τελευταίο λόγο στις αποφάσεις. Ο διαχειριστής του VAR προτείνει και δεν αποφασίζει, ενώ ο διαιτητής δεν μπορεί να κρυφτεί. Δική του είναι η απόφαση για την εξέλιξη του αγώνα». Ολα αυτά δεν τα λέει κάποιος παράγοντας που ασκεί κρίσεις για το VAR ή κάποιος δημοσιογράφος που μιλάει θεωρητικά: τα έχει πει ο Μιχάλης Κουκουλάκης, υπεύθυνος για τη χρήση του VAR στην Ελλάδα. Ποιο είναι το πρόβλημα; Οτι στις δύο πρώτες αγωνιστικές τίποτα δεν ήταν τόσο ξεκάθαρο όσο ο Κουκουλάκης το περιγράφει. Στην Τούμπα π.χ. στο ματς του ΠΑΟΚ με τον Πανιώνιο ο διαιτητής Παπαπέτρου στη φάση του γκολ που έκρινε το ματς δεν πήγε να τσεκάρει τίποτα, παρά μόνο μιλούσε με όσους ήταν στο βαν!

Ανέκδοτα

Το θέμα δεν είναι οι φάσεις και πώς κρίνονται. Λάθη μπορεί να υπάρχουν και με το VAR και χωρίς αυτό: για ανθρώπινες αποφάσεις μιλάμε. Αλλά μια κοινή μεθοδολογία πρέπει να υπάρχει, αλλιώς το VAR θα γίνει λόγος για να κυκλοφορούν ωραία ανέκδοτα. Φυσικά τα λάθη έγιναν πριν καν την εφαρμογή του και ήταν λάθη της ΚΕΔ και της ΕΠΟ. Δεν είναι δυνατόν να γίνονται σεμινάρια σε διαιτητές από ανθρώπους που ματς με VAR δεν έχουν δώσει ποτέ τους. Επίσης δεν είναι λογικό να μην υπάρχει πουθενά στα ελληνικά μεταφρασμένο το πρωτόκολλο με τα στάνταρ που πρέπει να τηρούνται για τη χρησιμοποίησή του. Και δεν γίνεται να μην είναι ξεκάθαρο σε ποιες περιπτώσεις ο διαιτητής τσεκάρει και σε ποιες καθοδηγείται.

Πυθία

Τι κάνει ο αρχιδιαιτητής Μέλο Περέιρα, το μηνιάτικο του οποίου είναι διπλάσιο από αυτό του Προέδρου της Δημοκρατίας; Παριστάνει την Πυθία. Τον Αύγουστο ύστερα από μια δοκιμή του VAR στο ματς ΑΕΛ – Ξάνθη, η ΑΕΛ είχε βγάλει μια ανακοίνωση ζητώντας να μάθει σε ποιες περιπτώσεις ένας διαιτητής ελέγχει αν ένα γκολ σημειώθηκε από θέση οφσάιντ και σε ποιες όχι. Η απάντηση του Περέιρα ήρθε απευθείας από το Μαντείο των Δελφών.

Γραπτώς

Προσέξτε τι ισχυρίστηκε ο άνθρωπος και μάλιστα γραπτώς. «Από τη στιγμή που η παράβαση oφσάιντ ενός ποδοσφαιριστή, στις περιπτώσεις εκείνες που έχει άμεση εμπλοκή στην εξέλιξη της φάσης (ακουμπάει, παίζει την μπάλα κ.ά.) θεωρείται και είναι αντικειμενική απόφαση, σύμφωνα με το πρωτόκολλο του VAR δεν απαιτείται να γίνει επανέλεγχος από τον διαιτητή στην περιοχή ανασκόπησης (RRA) εντός του αγωνιστικού χώρου. Επομένως, ο διαιτητής σε αυτή τη περίπτωση αρκείται στην πληροφόρηση που θα λάβει από τον VAR, o οποίος έχει εξετάσει ενδελεχώς τη συγκεκριμένη φάση και έχει βγάλει τα τεκμηριωμένα, πάντα βάσει εικόνας, συμπεράσματα. Αντίθετα, σε περιπτώσεις που χρειάζεται να γίνει ερμηνεία (υποκειμενική απόφαση) για το αν η θέση oφσάιντ ενός ποδοσφαιριστή είναι τιμωρητέα, τότε ο διαιτητής οφείλει να επανεξετάσει ο ίδιος τη φάση και θα είναι εκείνος που θα αποφασίσει αν η εμπλοκή του ποδοσφαιριστή θα πρέπει να τιμωρηθεί ή όχι». Δηλαδή ο διαιτητής μπορεί να δεχτεί την υπόδειξη και να μην τσεκάρει τίποτα, αλλά και να μη δεχτεί την υπόδειξη και να πάει ο ίδιος στο μόνιτορ να δει τι έγινε! Πώς να μην τρελαθεί ο κόσμος και να μην υποπτεύεται ότι τον κοροϊδεύουν με τη βοήθεια της τεχνολογίας;

Στη Λάρισα την Κυριακή, στη φάση του δεύτερου γκολ του Ελ Αραμπί που ακυρώθηκε, ο Ευαγγέλου αρνήθηκε να τσεκάρει οτιδήποτε, μολονότι τίποτα στη φάση δεν είναι καθαρό με βάση τα τηλεοπτικά ριπλέι. Στη Νέα Σμύρνη, μια εβδομάδα πριν, στο ματς Πανιώνιος – Βόλος (1-2) ο διαιτητής Ζαχαριάδης πήγε ο ίδιος να τσεκάρει αν υπάρχει ή δεν υπάρχει οφσάιντ στη φάση του δεύτερου γκολ των φιλοξενούμενων. Και οι δυο διαιτητές (ο Ευαγγέλου χωρίς να τσεκάρει τίποτα και ο Ζαχαριάδης τσεκάροντρας ο ίδιος τη φάση) έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις υποδείξεις του επόπτη τους. Αλλά αν είναι έτσι, γιατί υπάρχουν οι επόπτες; Και ποιος έχει δίκιο; Ο διαιτητής που τσεκάρει ή ο άλλος;

Ευαγγέλου

Είναι επίσης εξωφρενικό ότι ο διαιτητής του VAR μπορεί να αποφασίζει για οτιδήποτε, αν βρει ένα απλά φοβιτσιάρη διαιτητή που τον ακούει. Ο Ευαγγέλου στη Λάρισα δεν πήρε καμία απόφαση σε όλες τις κρίσιμες φάσεις. Ο Τζήλος το Σάββατο στο ΟΑΚΑ πήγε επτά φορές να τσεκάρει απόφασή του και στις έξι τη διόρθωσε. Κι ο Παπαπέτρου στην Τούμπα δεν πήγε να δει τίποτα στη φάση του γκολ που έκρινε ένα ματς. Είναι δυνατόν όλοι αυτοί να παίζουν στο ίδιο πρωτάθλημα όταν χρησιμοποιούν το VAR τόσο διαφορετικά; Και γιατί άραγε ο Περέιρα αρνείται να δίνει στη δημοσιότητα τους διαλόγους των διαιτητών; Μήπως γιατί δεν θέλει να ακούγονται διάφορες παραινέσεις που ήδη δημιουργούν καχυποψία;

Μότο

Να θυμίζω και κάτι άλλο που δείχνει το μέγεθος της απόλυτης σύγχυσης των διαιτητών. Στην παρουσίαση του VAR πριν από λίγες μέρες ο πορτογάλος αρχιδιαιτητής είχε φροντίσει να μας προϊδεάσει για τυχόν λάθη στην εφαρμογή του. «Είμαστε όλοι αρχάριοι στο VAR, όλοι μαθαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία. Είμαστε χαρούμενοι που το έχουμε. Είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα» είπε και πρόσθεσε πως «τo VAR δεν είναι πανάκεια, δεν θα σταματήσει τις συζητήσεις, ούτε θα κάνει τέλειο το ποδόσφαιρο», αλλά κατά τη γνώμη του «οι διαιτητές είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις». Το καλύτερο ωστόσο σε εκείνη την παρουσίαση το είχε κρατήσει για το τέλος. «Θα δείτε ότι η χρήση του VAR δεν θα είναι συχνή κατά τη διάρκεια του ματς και ο ρυθμός δεν θα καταστρέφεται από τις διακοπές» είχε πει τονίζοντας πως το μότο του είναι «Ελάχιστη επέμβαση με το μεγαλύτερο δυνατό όφελος». Αν ο Περέιρα είδε στις δύο πρώτες αγωνιστικές να γίνεται αυτό που ζήτησε, τότε μάλλον άρχισε τα παραισθησιογόνα! Οι διαιτητές που διευθύνουν τα ματς βλέπουν στο γήπεδο περισσότερη τηλεόραση και από αυτή που τους επιτρέπουν οι γυναίκες τους να βλέπουν σπίτι τους.

Καχυποψία

Τρια πράγματα χρειάζονταν για να μην υπάρχει καχυποψία. Το πρώτο να αναλάμβαναν την επιμόρφωση των διαιτητών μας κάποιοι ξένοι που να γνώριζαν το VAR γιατί αυτό υπάρχει στο πρωτάθλημα της χώρας τους. Το δεύτερο να γινόταν σαφές ότι η χρήση του δεν μπορεί να επιτραπεί σε ματς που την παραγωγή της τηλεοπτικής μετάδοσης έχει μια ομάδα. Και το τρίτο να δίνονταν στη δημοσιότητα οι διάλογοι όσων βρίσκονται μπροστά στο μόνιτορ με τον διαιτητή. Δεν έγινε τίποτα από τα τρία. Κι ο κόσμος γελάει…