Κριτική

Κριτική
Αν είναι σωστές οι πληροφορίες μου (πάντοτε εμφιλοχωρεί ο κίνδυνος να πέσεις στα βράχια…) ο πρόεδρος Αλέξης ο ηττημένος, στην προσεχή παρουσία του στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, την πρώτη δημόσια εμφάνισή του ουσιαστικά μετά την ήττα των εκλογών της 7ης Ιουλίου, θα παραδεχτεί ότι ο πρόεδρος Κυριάκος τα πάει καλά! Σε γενικές γραμμές έστω, άλλα τα πάει καλά. Οτι ξεκίνησαν θετικά και αυτός και η κυβέρνησή του, και πως οι περισσότερες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης έχουν θετικό πρόσημο. Εντάξει, μην τρελαίνεστε. Φυσικά δεν θα το δηλώσει ευθέως – αλίμονο αν πει κάτι τέτοιο. Θα τον σκίσουν «53», Τσακαλώτος, Σκουρλέτης, ο Τζανακόπουλος, η Αχτσιόγλου, ακόμη και ο μπαρμπ’-Αλέκος Φλαμπουράρης (αυτός ο τελευταίος μπορεί να του τραβήξει και το αφτί – έχει το ελεύθερο).
Αλλά αν η κριτική που θα ασκήσει (όπως αποφασίστηκε χθες κατά τη διάρκεια μιας σύσκεψης στην Κουμουνδούρου) εστιαστεί στο γιατί κατάργησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη την επαναληπτική δεύτερη φάση της διαδικασίας για την παροχή ασύλου στους πρόσφυγες ή γιατί έβαλε επικεφαλής της ΕΥΠ έναν πώς τον λένε που το πτυχίο του δεν αναγνωρίζεται στην Ελλάδα ή ακόμη ακόμη γιατί δεν μειώνει τα πρωτογενή πλεονάσματα από το 3,5% όπως είχε υποσχεθεί προεκλογικά, ο πολίτης που θα τον ακούσει τι θα σκεφθεί; Οτι σε όλα τα άλλα τα πάει καλά ο Μητσοτάκης. Και δεν θα έχει άδικο, θεωρώ…
Λάθη
Θα μου πεις τώρα, είχαμε εκλογές στις 7 Ιουλίου και ο Τσίπρας θα κληθεί να κρίνει την κυβέρνηση στις 15 Σεπτεμβρίου, δηλαδή μόλις 67 ημέρες από το στραπάτσο που υπέστη και τη συνακόλουθη απώλεια της εξουσίας, τι (άλλο) μπορεί να πει; Βασικά τίποτε δεν μπορεί. Είναι ακόμα τόσο νωπή η διακυβέρνησή του, που πραγματικά θα πρέπει να υποστούμε στο μεταξύ μαζική λοβοτομή για να ξεχάσουμε τι ζήσαμε αυτά τα 4½ χρόνια της συριζοδιακυβέρνησης. Και επειδή αυτό δεν μπορεί να συμβεί, όπως επίσης δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί (ή εφευρεθεί) καμιά γιγαντιαίων διαστάσεων κολυμβήθρα του Σιλωάμ, ώστε να χωθεί όλος ο ΣΥΡΙΖΑ εκεί μέσα και να ξεπλυθεί από τις αμαρτίες του, κατά τη γνώμη μου όσα λάθη και να κάνει τώρα, σε αυτή τη φάση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ή ο ίδιος ο Κυριάκος, ο τελευταίος ο οποίος νομιμοποιείται να μιλάει γι’ αυτά είναι ο Τσίπρας.
Διότι όπως θα έλεγε και ένας «περπατημένος» στη νύχτα φίλος μου, «μπορεί ο έρωτας με έρωτα να περνάει, αγάπη μου, όμως τα λάθη στην πολιτική δεν συγχωρούνται από άλλα λάθη. Ούτε ξεχνιούνται»…
Προσκλητήριο
Προσωπικά και σε ό,τι με αφορά θα περιμένω με ενδιαφέρον να δω αν θα είναι το βήμα της ΔΕΘ (το επόμενο Σάββατο στο Βελλίδειο) ή η καθιερωμένη συνέντευξη της επόμενης Κυριακής (πάλι στο Βελλίδειο) εκεί όπου ο πρόεδρος Τσίπρας ο χαμένος θα απευθύνει τη δημόσια πρόσκληση στην πρόεδρο Φώφη του ΠΑΣΟΚ που το λένε ΚΙΝΑΛ (και είναι πια μια παγκόσμια πρωτοτυπία – να σου αλλάζουν το όνομα, ενώ έχει κάνει καριέρα σχεδόν μισού αιώνα…) για συμπόρευση και συνεργασία. Αν δεν το κάνει σημαίνει ότι δεν είναι και τόσο έτοιμος με τους δικούς του. Αν το κάνει θα επιβεβαιώσει εμένα και όλους όσοι πιστεύουν ότι το επόμενο βήμα του στην πολιτική είναι η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και η δημιουργία ενός καινούργιου φορέα, ο οποίος (θα διατείνεται ότι) θα είναι προοδευτικός, δημοκρατικός και θα τοποθετείται στον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Δεν είναι εύκολο το εγχείρημα – και το ξέρει. Θα κατηγορηθεί για «πασοκοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ, θα ακουστούν τριγμοί, θα υπάρξουν παραιτήσεις, θα του αδειάσουν τη γωνιά τίποτε σκουρλέτηδες και μπορεί να βρεθεί με κουτσουρεμένη Κοινοβουλευτική Ομάδα. Αλλά άμα έχεις 25 και 30 χρόνια προσδόκιμο πολιτικό χρόνο μπροστά σου, όλα αυτά νομίζω ότι είναι πταίσματα…
Χιούμορ
Στον αντίποδα τώρα υπάρχει το κόμμα που το λένε ΚΙΝΑΛ, αλλά όλοι ξέρουν είναι το ΠΑΣΟΚ το οποίο φοράει μια κελεμπία από την κορφή ως τα νύχια για να μην καταλαβαίνουν οι άλλοι ότι είναι το ΠΑΣΟΚ, πλην όμως δεν κοροϊδεύει κανέναν γιατί πού και πού μέσα από την κελεμπία ξεπροβάλλει και καμιά ακτίνα από τον «ήλιο τον πράσινο, τον ήλιο π’ ανατέλλει».
Τι θα κάνει μπροστά στο δημόσιο προσκλητήριο που θα του απευθύνει χωρίς προαπαιτούμενα και προϋποθέσεις και χωρίς αστερίσκους για συμπόρευση, συνεργασία, ακόμη και συγχώνευση ο Αλέξης ο ηττημένος;
Εχω την αίσθηση ότι θα βρουν έναν τρόπο – μια επιχειρηματολογία – να αρνηθούν και η περίοδος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι μια καλή επιλογή.
Αλλά αν είχαν χιούμορ (και απ’ ό,τι διαπίστωσα διαβάζοντας κάτι δηλώσεις του Μανώλη Οθωνα, συμβούλου της προέδρου Φώφης, δεν έχουν) θα έλεγαν του Τσίπρα: «Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε σήμερα με τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει βαρίδια σαν τον Σκουρλέτη, τον Πολάκη, τον Παππά, τον Τζανακόπουλο, τη Θάνου, την Παπασπύρου, τη Δούρου» κ.λπ. κ.λπ. Επίσης «δεν συζητάμε καν μαζί σας, αν δεν εξηγήσετε με ευκρίνεια στον ελληνικό λαό γιατί συνεργαστήκατε επί 4 χρόνια με τον Καμμένο και το Καμμένο κόμμα του».
Αλλά είπαμε, για να κάνεις κάτι τίποτα, χρειάζεται να διαθέτεις ένα ελάχιστο χιούμορ – και δεν το διαθέτουν…
Αξιοπρέπεια
Και ήρθε η ώρα να αποτολμήσω μία ακόμη πρόβλεψη αναφορικά με το «κόμμα που το λένε ΚΙΝΑΛ, αλλά όλοι ξέρουν ότι είναι το ΠΑΣΟΚ το οποίο φοράει μια κελεμπία από την κορφή ως τα νύχια για να μην καταλαβαίνουν οι άλλοι ότι είναι το ΠΑΣΟΚ, πλην όμως δεν κοροϊδεύει κανέναν γιατί πού και πού μέσα από την κελεμπία ξεπροβάλλει και καμιά ακτίνα από τον «ήλιο τον πράσινο, τον ήλιο π’ ανατέλλει» (δις, προς εμπέδωση!).
Η ηγεσία, πρόεδρος Φώφη και οι περί αυτήν υποστηρικτές της, θα απαντήσει με ένα ξερό «όχι» στην πρόταση Τσίπρα, όποτε και αν αυτή διατυπωθεί. Για πολλούς και διαφόρους λόγους, και για ένα ακόμη: όταν υπάρχει το προηγούμενο του Θεοχαρόπουλου, δεν θα πάει να γίνει και η ίδια ουρά του Τσίπρα. Λίγη αξιοπρέπεια. Το θέμα όμως δεν είναι τι θα κάνει η πρόεδρος Φώφη που είναι προδιαγεγραμμένη στάση της. Το θέμα είναι τι θα κάνουν οι υπόλοιποι. Εκεί είναι το ζήτημα. Προφανώς πολλοί θα γυρίσουν την πλάτη τους στον Τσίπρα. Αρκετοί όμως, για να μην πω οι περισσότεροι, θα του ανοίξουν την αγκαλιά τους, να τον υποδεχτούν ως τον μεσσία της δημοκρατικής παράταξης. Και θα υπάρξουν και μερικοί τρίτοι μεταξύ ημών και υμών, που θα αναμνήσονται ημερών αρχαίων και κλεών του παρελθόντος και θα αναρωτιούνται πώς κατάντησε το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ…













