Κάτω οι βάσεις!

Οι πάνσοφοι που εξανίστανται κάθε χρόνο επειδή «πέτυχαν σε ΑΕΙ με 3!» είναι εξίσου ανόητοι με τους πατριώτες που αγανακτούν κάθε τόσο για τις «νέες προκλητικές δηλώσεις του Ερντογάν» – ως και για το ότι εγκωμίασε τον Μωάμεθ Πορθητή κατηγορήθηκε ο Τούρκος πρόεδρος, αφού είναι προφανές πως έπρεπε να τιμά τον Κωσταντίνο Παλαιολόγο. Εξίσου προφανές είναι ότι τα παιδιά που εισάγονται στο τάδε ΤΕΙ (και νυν πανεπιστημιακό τμήμα) επαρχιακής πολίχνης, πρέπει να έχουν τα προσόντα φοιτητών των περιζήτητων ιατρικών, πολυτεχνικών ή νομικών σχολών. Διότι και αυτοί που προορίζονται για τη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων ή μηχανικών αυτοκινήτων θα εξεταστούν και θα βαθμολογηθούν σε κάποια μαθήματα με τα ίδια κριτήρια που ισχύουν για τους υποψήφιους της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ ή των Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων του ΕΜΠ.

Επειδή λοιπόν οι Πανελλήνιες δεν είναι «εξετάσεις» πιστοποίησης ικανοτήτων αλλά διαγωνισμός για να καταληφθούν από πολλαπλάσιους υποψήφιους οι σπάνιες θέσεις των περιζήτητων σχολών, δεν είναι καθόλου περίεργο ότι «περισσότερο από 25%» των επιτυχόντων που προέρχονται από Γενικά Λύκεια έχει γράψει κάτω από τη βάση, όπως ανακοίνωσε η κ. Κεραμέως. Αν σε αυτούς προσθέσουμε το 20% των υποψηφίων που δεν πέτυχε σε καμία σχολή και λάβουμε υπόψη μας ότι η αποτυχία μεταξύ των υποψηφίων που προέρχονται από τα ΕΠΑΛ είναι πάνω από 40%, προκύπτει ότι περισσότεροι από τους μισούς υποψήφιους έλαβαν γενικό βαθμό κάτω από τη βάση – παλιότερα είχαν ανακοινωθεί συγκεκριμένα στοιχεία και οι βαθμολογηθέντες κάτω από τη βάση υποψήφιοι ήσαν περίπου 65%. Το αντίστοιχο ποσοστό αποτυχίας στη Γαλλία στις εξετάσεις για το Baccalauréat είναι μόλις 15%-20% όχι επειδή οι Γάλλοι μαθητές είναι σοφότεροι ή οι καθηγητές χαλαροί στη βαθμολόγηση αλλά γιατί εκεί οι υποψήφιοι δεν διαγωνίζονται για να καταλάβουν μία από τις λίγες θέσεις που υπάρχουν αλλά εξετάζονται, αξιολογούνται αν έχουν τα προσόντα για να συνεχίσουν σπουδές στην ανώτατη εκπαίδευση.

Τι νόημα έχει λοιπόν να τεθεί «βάση εισαγωγής»; Για να αποκλειστούν από τη δημόσια ανώτατη εκπαίδευση περισσότερα από τα μισά παιδιά, να στραφούν στα ιδιωτικά κολέγια ή στις σπουδές στο εξωτερικό και να κλείσουν τα τμήματα των δημοσίων πανεπιστημίων που θα μείνουν χωρίς φοιτητές; Θα μπορούσε ο στόχος να είναι θεμιτός αν αποδεικνυόταν ότι αυτή η λύση είναι οικονομικότερη για τις οικογένειες και τους φορολογούμενους ή/και ότι τα ιδιωτικά κολέγια προσφέρουν καλύτερες σπουδές – αλλά αυτά μένει να αποδειχθούν και η μετάβαση στο νέο σύστημα να γίνει οργανωμένα· ως τότε, το συμφέρον για την κοινωνία μας και για τα ίδια τα παιδιά είναι να συνεχίσουν να σπουδάζουν στις σχολές που υπάρχουν.