Ιδεολογικές εμμονές της ΝΔ στο Ασφαλιστικό

Σαν έτοιμη από καιρό η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μέσα από δηλώσεις των στελεχών της, προλειαίνει το έδαφος για ουσιαστική ιδιωτικοποίηση του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας. Για μια ακόμη φορά το συνταξιοδοτικό σύστημα μπαίνει στο στόχαστρο των νεοφιλελεύθερων στελεχών της κυβέρνησης μέσω της απόσπασης της επικουρικής ασφάλισης από τον δημόσιο πυλώνα του ασφαλιστικού συστήματος και την παραχώρησή της στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Των δηλώσεων των νεοφιλελεύθερων κυβερνητικών στελεχών προηγήθηκαν δημοσιεύματα, αναρτήσεις κ.λπ. που επικαλούνται το κόστος του ασφαλιστικού συστήματος στον κρατικό προϋπολογισμό. Βέβαια η τακτική αυτή μόνο τυχαία δεν είναι και θυμίζει την ιστορία με τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα, ο οποίος σύμφωνα με δήθεν αξιόπιστες μελέτες συντηρητικών κέντρων πολιτικής, οι οποίες στη συνέχεια διοχετεύονταν στον συντηρητικό Τύπο, ξεπερνούσε το ένα εκατομμύριο και στο νούμερο αυτό, ακριβώς για τη δημιουργία εντυπώσεων, συμπεριελάμβαναν και τους στρατευμένους έλληνες πολίτες.

Στην περίπτωση του συνταξιοδοτικού συστήματος, η νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία και τα στελέχη της, στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν τις παρεμβάσεις τους που θα οδηγήσουν στην ουσιαστική ιδιωτικοποίησή του, επικαλούνται τη μείωση του βάρους που θα επιτευχθεί με αυτό τον τρόπο στον κρατικό προϋπολογισμό.

Ομως, η ιδιωτικοποίηση του δεύτερου πυλώνα του ασφαλιστικού συστήματος μέσω της απόσπασης της επικουρικής ασφάλισης και την παραχώρησή της σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, θα οδηγήσει σε έναν φαύλο κύκλο και εντέλει σε εκ νέου ανάγκη χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος από τον κρατικό προϋπολογισμό. Και αυτό διότι πρώτον, η εγγυημένη συνταξιοδοτική παροχή από το κράτος θα μειωθεί στα όρια της εθνικής σύνταξης. Επιπλέον και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι κορυφαία συνέπεια των πολιτικών που εφαρμόστηκαν επί σαράντα χρόνια στη χώρα μας και οδήγησαν στην κρίση ήταν οι συνθήκες φτωχοποίησης για περίπου τέσσερα εκατομμύρια πολίτες, καθώς και η εκρηκτική άνοδος των ποσοστών ανεργίας, ιδιαίτερα της μακροχρόνιας ανεργίας και της ανεργίας σε παραγωγικές ηλικίες. Συνεπώς, με αυτά τα δεδομένα, ακόμα κι αν είναι κανείς καλόπιστος με τις κυβερνητικές προθέσεις, γεννάται το ερώτημα του πώς θα αναπληρωθεί / διαμορφωθεί ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για έναν συνταξιούχο από τη στιγμή που ο ίδιος για μεγάλα τμήματα του εργασιακού / ασφαλιστικού βίου δεν θα μπορεί να «κτίσει» μέσω των εισφορών του σε μια ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία έναν αξιοπρεπή ατομικό ασφαλιστικό λογαριασμό.

Παράλληλα, τέτοιου είδους παρεμβάσεις, όπως αυτή που προωθεί η νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία, σε χώρες όπου εφαρμόστηκαν, όπως εκείνες της Λατινικής Αμερικής με κυρίαρχο υπόδειγμα τη Χιλή της δικτατορικής περιόδου Πινοσέτ, διεύρυναν δραματικά το κοινωνικό έλλειμμα και συρρίκνωσαν τις προϋποθέσεις κοινωνικής συνοχής και σύγκλισης, με αποτέλεσμα να επανέρχονται στα διανεμητικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, στο σύστημα δηλαδή που τώρα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θέλει να καταργήσει.

Η στόχευση της Νέας Δημοκρατίας είναι προφανής: με δεδομένο ότι το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας είναι βιώσιμο μέχρι τουλάχιστον το 2070 χωρίς καμία περικοπή στις συντάξεις, η ανακίνησή του αποσκοπεί στην «τακτοποίηση» των ιδεολογικών της συμμάχων, ενώ ταυτόχρονα αναπαράγει στα όρια σχεδόν της εμμονής ιδεολογήματα που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, η υλοποίησή τους όμως έχει μόνιμο θύμα τους εργαζόμενους και τους ασφαλισμένους.

Ο Κώστας Μπάρκας είναι βουλευτής Πρεβέζης του ΣΥΡΙΖΑ