Ψηφοφορία

Ηταν Ιανουάριος του 2018 όταν το ΠΑΜΕ έκανε ντου στο γραφείο της τότε υπουργού Εργασίας. Η Εφη Αχτσιόγλου ετοιμαζόταν να νομοθετήσει το περιλάλητο «50%+1» για την απεργία, εξού κι ερχόταν αντιμέτωπη με το αντιπολιτευτικό της παρελθόν, με τις μεθόδους διαμαρτυρίας που το κόμμα της εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο προκειμένου να κάτσει στα κυβερνητικά έδρανα. Οι συνδικαλιστές του Περισσού της φώναζαν «κάτω τα ξερά σας από την απεργία», κι εκείνη τους κοιτούσε φανερά εκνευρισμένη. Η επίμαχη διάταξη, την οποία οι δανειστές είχαν καταστήσει σαφές στην αριστερή υπουργό πως θεωρούσαν – για να το πούμε κομψά – απαραίτητη προέβλεπε την παρουσία του 50+1% των οικονομικά ενεργών μελών μιας πρωτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης στη γενική συνέλευση, ώστε να τεκμαίρεται απαρτία. Κι άρα να μπορεί να ληφθεί έγκυρη απόφαση για απεργία. Φυσικά υπερψηφίστηκε και τώρα ο νυν γαλάζιος υπουργός προτίθεται να προσθέσει στα παραπάνω και τη δυνατότητα οι συνδικαλιστές να ψηφίζουν εξ αποστάσεως, ηλεκτρονικά δηλαδή.

Αντίπαλος

Η λαλίστατη ως σκιώδης υπουργός Εργασίας Αχτσιόγλου δεν είχε πολλά να πει για τις βρουτσικές προθέσεις. Το ΚΚΕ πάλι είχε. Οχι μόνο κατηγόρησε τη ΝΔ πως «επιδιώκει το «φακέλωμα» και τον ασφυκτικό έλεγχο των συνδικάτων». Αλλά την έπεσε και στην Κουμουνδούρου, λέγοντας πως «η νέα επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας αποτελεί συνέχεια του νόμου Αχτσιόγλου». Οι μυημένοι στα του Περισσού δεν εξεπλάγησαν από την τελευταία επισήμανση. Θυμίζουν μάλιστα πως «στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο το ΚΚΕ είχε καταθέσει αριθμό ρεκόρ τροπολογιών για τα εργασιακά». Ο συνδικαλιστικός κλάδος κι όσοι τα μέλη του μπορούν να επηρεάσουν ήταν – και μάλλον παραμένουν – προνομιακή δεξαμενή ψηφοφόρων για το κόμμα, δεξαμενή στην οποία δεν σκοπεύουν να αφήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ να βουτήξει. Η πρώτη, λοιπόν, εξήγηση της κομμουνιστικής σπουδής για πύρινες ανακοινώσεις δεν έχει να κάνει με την αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. Εχει να κάνει με την αντιπολίτευση στην αξιωματική αντιπολίτευση. Εξάλλου, το «50%+1» του ΣΥΡΙΖΑ έπληξε πρωτίστως την κόκκινη κυριαρχία στο συνδικαλιστικό παιχνίδι.