Δεν άντεξε στην κρίση ο ινδός μεγιστάνας του καφέ

Προτού ακόμη βρεθεί και ανασυρθεί το πτώμα του Β. Γκ. Σιντάρτα από τον ποταμό Νετραβάτι της Νότιας Ινδίας, είχαν μαθευτεί οι ανυπέρβλητες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο «μεγιστάνας του καφέ». Σε επιστολή του προς το διοικητικό συμβούλιο της Coffee Day Enterprises Ltd. Ο αυτόχειρας επιχειρηματίας έκανε λόγο για «σοβαρή έλλειψη ρευστότητας» εξαιτίας της οποίας δεχόταν «τρομακτική πίεση» από τους δανειστές της επιχείρησης και από έναν ιδιώτη επενδυτή, που δεν κατονομάζει.

«Εδωσα όλο μου το είναι. Λυπάμαι που απογοητεύω τους ανθρώπους που πίστεψαν σε μένα. Πάλεψα για καιρό, αλλά σήμερα τα παρατάω», έγραφε στην επιστολή ο Σιντάρτα που επί μία 20ετία βρισκόταν στην κορυφή της επιχειρηματικής ελίτ της χώρας του. Η αλυσίδα των καφενείων του αριθμεί 1.700 κρίκους. Μιλάμε για δεκαπλάσια σε αριθμό καταστήματα από όσα λειτουργεί στην Ινδία η Starbucks. Η Coffee Day Enterprises εκμεταλλεύεται επίσης 54.000 αυτόματες μηχανές πωλήσεων.

Ο άνθρωπος που έμαθε τους τεϊοπότες Ινδούς να πίνουν (και) καφέ τα τελευταία δύο χρόνια δυσκολευόταν όλο και περισσότερο να αναχρηματοδοτήσει τα δάνεια της επιχείρησής του. Η Coffee Day Enterprises ήταν όλη του η ζωή, όμως, γι’ αυτό και δεν δίσταζε να τη χρηματοδοτεί και από την προσωπική του περιουσία. Το Bloomberg επικαλούμενο «καλά πληροφορημένες πηγές», αναφέρει ότι τις τελευταίες δύο εβδομάδες πάσχιζε να βρει δανειακά κεφάλαια στη Βομβάη για να καλύψει τις πληρωμές του Ιουλίου και του Αυγούστου.

ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Η αυτοκτονία του Σιντάρτα αποκαλύπτει με τον τραγικότερο τρόπο τα προβλήματα οικονομικής επιβίωσης που αντιμετωπίζει η επιχειρηματική ελίτ της Ινδίας εξαιτίας της πιστωτικής κρίσης, η οποία ξέσπασε λόγω της κάμψης του ρυθμού ανάπτυξης της ινδικής οικονομίας. Πρόκειται για ένα αναπάντεχα αρνητικό ξεκίνημα της δεύτερης θητείας του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι, ο οποίος ορκίστηκε τον Μάιο υποσχόμενος να μετατρέψει τη χώρα σε παγκόσμια οικονομική υπερδύναμη.

«Τουλάχιστον 100 επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας ανάλογα με αυτά που γονάτισαν την Coffee Day Enterprises. Το μέλλον τους είναι αβέβαιο, καθώς όλοι γνωρίζουμε ότι η οικονομία επιβραδύνεται επικίνδυνα. Βρισκόμαστε σε κρίση…», δήλωσε στο Bloomberg ο Μαντάν Σαμπνάβις, επικεφαλής οικονομολόγος της Care Ratings. Οντως, ο ρυθμός αύξησης του ινδικού ΑΕΠ επιβραδυνόταν επί τρία συνεχόμενα τρίμηνα τον περασμένο Μάρτιο – έκτοτε δεν έχουν ανακοινωθεί στοιχεία.

Για μια αναδυόμενη οικονομία, όπως είναι η ινδική, το φρενάρισμα της ανάπτυξης από το 9% στο 6,8% ισοδυναμεί με οιονεί βουτιά στην ύφεση. Οι ισολογισμοί των ινδικών τραπεζών επιδεινώνονται διαρκώς. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν εκτιναχθεί στα ύψη και οι πιστώσεις χορηγούνται με το σταγονόμετρο. Τα μέσα ενημέρωσης της χώρας εδώ και μήνες αναφέρουν μια έξαρση των αυτοκτονιών λόγω της οικονομικής δυσπραγίας, κυρίως στον αγροτικό πληθυσμό. Διότι αν οι μεγάλες επιχειρήσεις δυσκολεύονται μια φορά να βρουν πιστώσεις, οι οικονομικά αδύναμοι και με ελάχιστες εγγυήσεις αγρότες δυσκολεύνται εκατό.

ΤΟ ΣΤΊΓΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ. Ο χαμός του Β. Γκ. Σιντάρτα – και ασφαλώς η προϊούσα κρίση – αναδεικνύει μια τραγική πολιτισμική και κοινωνική πτυχή στη χώρα του 1,3 δισεκατομμυρίων κατοίκων (η Ινδία υπολείπεται μόνο της Κίνας σε πληθυσμό). Αποκάλυψε ότι το ηθικό και ψυχολογικό βάρος μιας επιχειρηματικής και εν γένει οικονομικής αποτυχίας είναι για τους Ινδούς δυσβάστακτο. Και για πολλούς εξ αυτών αβίωτο. Σ’ αυτό φαίνεται ότι συνέβαλε και ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας που εισήγαγε το 2016 η υπουργός Οικονομικών Νιρμάλα Σιδαραμάν και ο οποίος έχει γίνει στόχος έντονης κριτικής στη χώρα.

«Η επιχειρηματική χρεοκοπία στη χώρα αυτή δεν θα έπρεπε να είναι ταμπού. Δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται σαν στιγματισμός, σαν κατάρα. Δεν θα έπρεπε να φθάνουν οι επιχειρηματίες στο σημείο να τερματίζουν τη ζωή τους εξαιτίας μιας επαγγελματικής αποτυχίας. Αντίθετα, μέσα από τις ενδεδειγμένες, νόμιμες λύσεις θα έπρεπε να αποσύρονται με αξιοπρέπεια από τον επιχειρηματικό κλάδο», δήλωσε χθες η υπουργός από το βήμα του ινδικού Κοινοβουλίου, όπου συζητήθηκε «η τραγική τύχη του μεγιστάνα του καφέ».