Ποιος θα κερδίσει τον 21ο αιώνα;

Οι δυο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα αρχίζουν να ρίχνουν μια μεγάλη σκιά πάνω στον δυτικό κόσμο. Εχουμε διανύσει πολύ δρόμο από την αλλαγή του αιώνα, όταν οι άνθρωποι παντού και ιδιαίτερα στην Ευρώπη υποδέχτηκαν το «τέλος της ιστορίας».

Σύμφωνα με αυτή την παραπλανητική αντίληψη, η νίκη της Δύσης στον Ψυχρό Πόλεμο δημιούργησε μια παγκόσμια τάξη που δεν μπορεί να υποκατασταθεί. Τότε, η επικρατούσα άποψη ήταν πως η παγκόσμια ιστορία βαδίζει σταθερά προς την παγκοσμιοποίηση της δυτικής δημοκρατίας και της οικονομίας της αγοράς. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική.

Ο ιστός των συμμαχιών και των θεσμών που συντηρούσε τη δυτική κυριαρχία αποτελεί προϊόν του περασμένου αιώνα και το μέλλον του είναι αβέβαιο. Η παγκόσμια τάξη αλλάζει ριζικά και το κέντρο της βαρύτητας της μετακινείται από τη Δύση στην Ασία. Η Κίνα βρίσκεται πολύ κοντά στο να γίνει μια παγκόσμια δύναμη ισάξια με τις ΗΠΑ. Οσο για τις ΗΠΑ, φαίνεται να έχουν βαρεθεί τον ρόλο του παγκόσμιου ηγέτη.

Η Ρωσία από την άλλη προετοιμάζεται για το μέλλον κοιτώντας προς το παρελθόν. Οπως και η Σοβιετική Ενωση, βασίζεται πάνω στα πυρηνικά όπλα. Ομως στον 21ο αιώνα η δύναμη μιας χώρας δεν θα καθορίζεται από το πυρηνικό οπλοστάσιό της, αλλά από ένα ευρύ φάσμα τεχνολογικών δυνατοτήτων που βασίζεται στην ψηφιοποίηση. οσοι δεν πρωτοπορούν στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης και των Μεγάλων Δεδομένων σίγουρα θα εξαρτηθούν και εντέλει θα ελέγχονται από άλλες δυνάμεις. Τα δεδομένα και η τεχνολογική κυριαρχία θα καθορίσουν τη διανομή του πλούτου και της δύναμης αυτόν το αιώνα. Στις ανοιχτές κοινωνίες αυτοί οι παράγοντες θα καθορίσουν και το μέλλον της δημοκρατίας.

Το πιο σημαντικό ζήτημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Κομισιόν είναι λοιπόν η έλλειψη της ψηφιακής κυριαρχίας της ΕΕ. Αν θέλει να παραμείνει ανταγωνιστική η Ευρώπη πρέπει να πρωτοπορήσει στον τεχνολογικό τομέα.