Μείγμα

Οι προγραμματικές δηλώσεις του Μητσοτάκη κατέγραψαν αυτό που έως τώρα έχει δείξει: ότι είναι ο καλύτερα προετοιμασμένος Πρωθυπουργός εδώ και δεκαετίες.

Αλλά κι ένας άνθρωπος με δημοκρατική αγωγή. Ακουσε υπομονετικά στη Βουλή όλους τους ομιλητές – που μιλούσαν κι έφευγαν!

Επί της ουσίας παρουσίασε ένα σχέδιο. Ενα μείγμα πρωτότυπο για τα ελληνικά πράγματα, που θυμίζει περισσότερο Μακρόν παρά την παράταξη της οποίας ηγείται.

• Συντηρητικό και δεξιό στα ζητήματα της ασφάλειας, του νόμου και της τάξης.
• Φιλελεύθερο και κεντρώο στα θέματα της οικονομίας και της ανάπτυξης.
• Προοδευτικό και κεντροαριστερό σε ό,τι αφορά την κοινωνία, τους θεσμούς και το κράτος.

Ο Μητσοτάκης αναρωτήθηκε ρητορικά αν η κυβέρνησή του έχει «ιδεολογικό πρόσημο». Δεν έχει. Και μάλιστα διεκδικεί την απουσία του.

Καταφανώς επιλέγει μια διαχείριση αποτελέσματος από μια διαχείριση ιδεών – το αντίθετο δηλαδή από εκείνο για το οποίο τον κατηγόρησε η Φώφη…

Το μείγμα πάντως που παρουσίασε είναι τόσο πλειοψηφικό στην κοινωνία, ώστε αν η κυβέρνηση το υπηρετήσει πιστά, δύσκολα θα κλονιστεί.

Δεν είναι τυχαίο ότι στα ζητήματα πολιτικής ο Τσίπρας σήκωσε λευκή σημαία – για να δανειστώ την έκφρασή του… Σχεδόν δεν είπε τίποτα!

Λογικό. Μπορεί να εκδηλώνει την κατάθλιψη του ηττημένου ακόμη και με τη γλώσσα του σώματος, αλλά έχει αρκετό μυαλό για να αντιληφθεί ότι το αντίπαλο ρεύμα είναι πανίσχυρο. Θα αργήσει να αμφισβητηθεί.

Φυσιολογικά λοιπόν επικεντρώθηκε στην (πραγματική ή υποτιθέμενη) αναξιοπιστία του Μητσοτάκη σε σχέση με όσα έλεγε προεκλογικά για τις Πρέσπες, το Μάτι και τα πλεονάσματα.

Ωραία ιδέα, αλλά αυτά τα γράφουμε κι εμείς. Δεν χρειάζεται να είσαι πρώην πρωθυπουργός για να τα λες στη Βουλή.

Στην πραγματικότητα ο Τσίπρας είναι εκτός παιχνιδιού. Δεν πρόκειται να ξαναμπεί στο παιχνίδι αν δεν καταλάβει ότι έχασε κι αν δεν συνειδητοποιήσει γιατί έχασε.

Τα υπόλοιπα είναι υπόθεση του Μητσοτάκη.

Στον οποίο ο Βαρουφάκης είπε προχθές μια σωστή κουβέντα. «Την αξιοπιστία του κυρίου Τσίπρα στα μάτια των δανειστών δεν θα τη φτάσετε ποτέ».

Για ανεξήγητους (ή απολύτως εξηγήσιμους…) λόγους οι διάφοροι γιουνκεραίοι θεωρούν τον «εξημερωμένο Τσίπρα» επίτευγμά τους.

Τον προτιμούν. Τον καμαρώνουν. Θα ήθελαν η εξημέρωσή του να ανταμειφθεί από τους ψηφοφόρους.

Μετά τις εκλογές, η Μέρκελ μόνο που δεν έκλαιγε στις δηλώσεις της που χάνει τέτοιο κελεπούρι. Ο Μοσκοβισί τουίταρε πόσο καλός ήταν ο… ηττημένος.

Γι’ αυτό θα ήταν λάθος για τον νέο Πρωθυπουργό να μπει στον διαγωνισμό.

Αφενός δεν αξίζει τον κόπο. Κι αφετέρου τον έχει χαμένο από χέρι – ευτυχώς γι΄ αυτόν!..