{T16}Αριστερή ρητορική, δεξιά πολιτικ{T16}ή

Ο Δημήτρης ψάχνει για 20 εκατομμύρια κι ο Αλέξης για 170.000 μέλη. Ποιο είναι το διάφορο; Ο Γιαννακόπουλος θέλει να ξανακάνει τον Παναθηναϊκό (στο σύνολό του) μεγάλο. Ο Τσίπρας θέλει να επιστρέψει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Ο Δημήτρης στοχεύει στην αναγέννηση του Παναθηναϊκού μέσω του Βοτανικού. Ο Αλέξης στοχεύει στην ανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ μέσω της ανασυγκρότησης του κόμματος. Και οι δύο απευθύνονται στον λαό. Ο Γιαννακόπουλος στον κόσμο του Παναθηναϊκού. Να καταθέσει τον οβολό του. Ο Τσίπρας, στους εν γένει, «αριστερούς , ριζοσπάστες, αριστερούς σοσιαλιστές, δημοκράτες κομμουνιστές, σοσιαλδημοκράτες, οικολόγους πράσινους, αλλά και πολίτες προερχόμενους από το δημοκρατικό Κέντρο, να συνταχθούν κάτω από τις κόκκινες και πράσινες σημαίες του ΣΥΡΙΖΑ». Ν’ αρχίσουμε από τη γελοιότητα των ετικετών και να καταλήξουμε στην ουσία.

Αφετηρία

Τι πάει να πει «αριστεροί σοσιαλιστές»; Υπάρχουν και δεξιοί σοσιαλιστές; Ποιοι είναι οι «δημοκράτες κομμουνιστές»; Σε αντιδιαστολή προφανώς των «αντιδημοκρατικών κομμουνιστών» του ΚΚΕ; Πού βρίσκονται; Γνωρίζει κανείς κάποιον άλλον πλην του Κατρούγκαλου και του Κώστα Αρβανίτη; Που κατά παρέκκλιση κάθε λογικής αλλά και αισθητικής αυτοπροσδιορίζονται αυτάρεσκα σαν κομμουνιστές; Τα έχουμε ξαναπεί. Διώξεις για αντιποίηση ιδεολογίας δεν προβλέπονται. Σχετικά με την ουσία, θα πρέπει να πούμε ότι το ποσοστό του 31,5% που συγκέντρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εξαιρετικό. Σε σχέση με τα ψέματα και το μέγεθος της κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι η καλύτερη δυνατή αφετηρία για την επόμενη μέρα. Υπάρχει ταυτόχρονα η εκλογική ήττα και η διαχείρισή της. Θέμα αλλαγής ηγεσίας δεν υφίσταται. Και δεν πρόκειται να τεθεί ποτέ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα από την αριστερή αναφορά του, είναι ένα 100% αρχηγικό κόμμα.

Αφήγημα

Χωρίς τον Αλέξη, δεν υπάρχει ΣYΡΙΖΑ. Από τη στιγμή λοιπόν που δεν υπάρχει θέμα αρχηγού και δεν υπάρχει ιδεολογία για να αναθεωρηθεί, έπρεπε να βρεθεί ενόψει της επόμενης μέρας ένα αφήγημα. Και βρέθηκε. Η ανασυγκρότηση του κόμματος. Εξού και τα μεγάλα λόγια στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής. Αλέξης: «Να φτιάξουμε το κόμμα από την αρχή. Να το επανιδρύσουμε. Να κάνουμε restart. Στόχος το 10% των ψηφοφόρων να γίνουν μέλη του κόμματος (σ.σ.: αντί 2% σήμερα). Δεν γίνεται να μην έχουμε μαζικές οργανώσεις σε κάθε γειτονιά». Κι ακολούθως οι αναφορές για «άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία». Για «συνέδριο επανίδρυσης» και «νέο ΣΥΡΙΖΑ από την Πρωτοχρονιά». Για να έχουμε, λοιπόν, καλό ρώτημα, «θα μετασχηματιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ σ’ ένα σύγχρονο και μαζικό αριστερό κίνημα», όπως τόνισε ο Αλέξης, με ποιους; Με τον Θύμιο Λυμπερόπουλο και τον Πέτρο Κόκκαλη;

Αναφορά

Με την Ελενα Κουντουρά (φωτογραφία κάτω) και τον Τέρενς Κουίκ; Με τον Αλέξη Γεωργούλη (φωτογραφία πάνω) και τον 79χρονο Ζουράρι; Και πώς θα γίνει αυτό το restart; Το πατάω ένα κουμπί (και βγαίνει μια χοντρή) ανατρέχει στο κατοχικό τραγουδάκι. Στην πολιτική δεν είναι τόσο εύκολο. Μπορεί στην Κουμουνδούρου να ανακάλυψαν την Αμερική το βράδυ της 7ης Ιουλίου, η Αμερική όμως υπήρχε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πάψει προ πολλού να είναι ένα αριστερό κόμμα. Κι όχι μόνο λόγω της μνημονιακής πολιτικής που εφάρμοσε. Της φουλ δεξιάς, εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Η αναφορά του στην κοινωνία ως όφειλε σαν (δήθεν) αριστερό κόμμα είναι μηδενική. Η παρουσία του σε δήμους και κοινότητες, στον συνδικαλισμό και στο φοιτητικό κίνημα ανύπαρκτη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει πουθενά. Κι αυτό δεν προέκυψε τυχαία εν μια νυκτί. Είναι θέμα επιλογής. Ποιες είναι οι προτεραιότητες που ιεραρχώ και πού στοχεύω.

Παρτίδες

Ποιος υποχρέωσε τον ΣΥΡΙΖΑ να κόψει τις γέφυρες με την κοινωνία; Ουδείς. Ολοι μαζί στρώσανε το φαγοπότι της εξουσίας και πέσανε με τα μούτρα. Αφήσανε τις γειτονιές όπου θέλουν να επανέλθουν σήμερα κι ανοίξανε παρτίδες με τους ολιγάρχες, όπως υποκριτικά αποκαλούν. Με πρώτο και καλύτερο τον Αλέξη. First class διακοπές στη βίλα στο Σούνιο και στο κότερο της κυρίας Παναγοπούλου. Δεν είναι τυχαίο ότι η συντριπτική πλειοψηφία της επιχειρηματικής ελίτ ήταν και παραμένει, με τα μπούνια, ΣΥΡΙΖΑ. Κι όχι για ιδεολογικούς λόγους. Αλλους λόγους έχει ο Ιβάν για να αποκαλεί τον Αλέξη έλληνα Πούτιν. Δεν αγάπησαν ξαφνικά οι επιχειρηματίες Παππά και Φλαμπουράρη. Και τον Χαράλαμπο Σταύρο Κοντονή, που τον αποκαλούσαν υπουργάρα. Τη δουλειά τους κάνανε. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πρόθυμος να τους εξυπηρετήσει. Εκλογική βάση ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει. Και μάλιστα ισχυρή. Αναφορά στην κοινωνία, όχι.

Πιθανότητες

Κι είναι πολύ αργά πλέον να ψάξει για να τη βρει. Κάθε δήθεν προσπάθεια επανίδρυσης είναι προσχηματική και αδύνατη. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη μετεξελιχθεί σ’ ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Με αριστερή φρασεολογία και δεξιά πολιτική. Ο Βοτανικός που λέγαμε στην αρχή κάποιες πιθανότητες να γίνει τις έχει. Για την επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία είναι αργά.