Ψήφος κατά {LF}της οπισθοδρόμησης

Τον Φεβρουάριο του 2018, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην προσπάθεια εκδημοκρατισμού της Ενωσης, σε ψήφισμά του δήλωνε έτοιμο να απορρίψει «οποιονδήποτε υποψήφιο δεν έχει ορισθεί ως κορυφαίος υποψήφιος κατά την περίοδο πριν από τις ευρωπαϊκές εκλογές». Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο όμως, έπειτα από μια μαραθώνια συνεδρίαση, έβαλε στο περιθώριο τους υποψηφίους που εκτέθηκαν και αξιολογήθηκαν από τους ευρωπαϊκούς λαούς στις τελευταίες εκλογές και με μια διαδικασία που θύμιζε περισσότερο ανατολίτικο παζάρι αποφάσισε να προτείνει τη μέχρι τότε σχεδόν άγνωστη σε όλους Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Κατά τη διάρκεια των επαφών της γερμανίδας υπουργού Αμυνας με τις πολιτικές ομάδες του Κοινοβουλίου, είχα την ευκαιρία να την παρακολουθήσω στην ακρόασή της από τη Σοσιαλιστική Ομάδα και να της απευθύνω κάποια ερωτήματα σχετικά με τις θέσεις της σε ζητήματα που αφορούν τη χώρα μας. Η παρουσία της δυστυχώς ήταν παραπάνω από απογοητευτική. Τόσο στην αρχική της παρέμβαση όσο και στις απαντήσεις στις ερωτήσεις των συναδέλφων απέφυγε να θίξει ουσιαστικά θέματα που θα απασχολήσουν την επόμενη Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπως η καταπολέμηση της φοροαποφυγής των μεγάλων επιχειρήσεων που πλήττει τα έσοδα του κοινωνικού κράτους και τον υγιή ανταγωνισμό. Παράλληλα, δεν απάντησε στην ερώτηση πολλών συναδέλφων σχετικά με τις θέσεις της για την προσφυγική κρίση και την εισαγωγή υποχρεωτικών μετεγκαταστάσεων προσφύγων από τις χώρες της περιφέρειας, όπως η Ελλάδα, σε άλλα κράτη – μέλη της Ενωσης.

Αρνητική εντύπωση προκάλεσε και η αδυναμία της να διαψεύσει ότι κατά τη συνάντηση με τους ευρωβουλευτές των Ευρωπαίων Μεταρρυθμιστών και Συντηρητικών, όπου συμμετέχει και το κόμμα του κ. Βελόπουλου, δεσμεύθηκε ότι θα είναι πιο ανεκτική στην τήρηση της αρχής του Κράτους Δικαίου. Καθώς η Επιτροπή έχει ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία επιβολής κυρώσεων κατά της Πολωνίας και της Ουγγαρίας για παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη και στον Τύπο, η οποιαδήποτε υποχώρηση σε αυτούς τους τομείς θα ήταν πλήγμα για την ευρωπαϊκή δημοκρατία.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας της αποκάλεσε τη γειτονική χώρα «Μακεδονία» χωρίς κάποιον άλλον προσδιορισμό και παρά την επισήμανσή μου δεν ανασκεύασε, όπως συνηθίζεται. Δεν απάντησε, τέλος, στις ερωτήσεις τόσο τη δική μου όσο και των κύπριων συναδέλφων για το πώς σκοπεύει να αντιμετωπίσει τις παράνομες τουρκικές ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ και να προστατεύσει ένα κράτος – μέλος.

Μετά λοιπόν από την ακρόασή της, θεωρώ ότι πιθανή εκλογή της κυρίας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ως προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα είναι μια θεσμική οπισθοδρόμηση στην πορεία εκδημοκρατισμού της Ενωσης, καθώς μια δημοκρατική διαδικασία θα αντικατασταθεί από τις παρασκηνιακές συμφωνίες των μεγάλων κρατών. Επίσης, σε αντίθεση με τον πρόεδρο Γιούνκερ, ο οποίος με τη στάση του σε κρίσιμες στιγμές στήριξε την πατρίδα μας, δεν θα υπάρχει η ανάλογη αντιμετώπιση. Αλλωστε το 2011, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, είχε προτείνει την υποθήκευση των εθνικών αποθεμάτων σε χρυσό για τις χώρες που λαμβάνουν οικονομική βοήθεια από την Ενωση.

Οσοι πιστεύουμε στην ενίσχυση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και την πολιτική ενοποίηση για περισσότερη δημοκρατία, αλληλεγγύη και δικαιοσύνη δεν μπορούμε παρά να απορρίψουμε τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα.

Οφείλουμε να αποδείξουμε ότι ως Κοινοβούλιο η προειδοποίηση που διατυπώσαμε πριν από περίπου ενάμιση χρόνο δεν ήταν κούφια λόγια και είμαστε έτοιμοι να διαφυλάξουμε την αξιοπιστία μας, μην επιτρέποντας την αποδυνάμωση των ευρωπαϊκών θεσμών.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Αμυνας και Ασφάλειας του Ευρωκοινοβουλίου