{T16}Η τελευταία του ευκαιρί{T16}α

Πάντα με γοήτευαν οι ποδοσφαιριστές με τις μεγάλες καριέρες. Αυτοί που προσπαθούν να νικήσουν τον χρόνο. Αυτοί που δεν βαριούνται τη ρουτίνα της προπόνησης. Την καθημερινότητα των αποδυτηρίων. Ο Λουίτζι Μπουφόν, γυρίζει στα 41 του, στη Γιουβέντους. Σπίτι του. Να κάνει τι; Να βγάλει λεφτά; Να αποδείξει τι; Να κατακτήσει έναν ακόμα τίτλο; Εχει βαρεθεί να μετράει. Ολα τα έχει, όλα (σχεδόν) τα έχει κατακτήσει. Το Τσάμπιονς Λιγκ, που λείπει από τη συλλογή του, μάλλον θα μείνει απωθημένο του. Μεγαλώνοντας ο ποδοσφαιριστής, μεγαλώνεις κι εσύ μαζί του. Ετυχε να δω τον Μπουφόν σε τρία μεγάλα παιχνίδια. Μάιος 2003 Ολντ Τράφορντ. Μίλαν – Γιουβέντους. Ο χειρότερος τελικός Τσάμπιονς Λιγκ, ever. Μηδέν – μηδέν στα 120 λεπτά. Πέναλτι. Βγάζει δύο, του Σίντορφ και του Καλάντζε, αλλά δεν είναι αρκετά. Ο Ντίντα βγάζει τρία και το κύπελλο με τα μεγάλα αφτιά το σηκώνει ο Μαλντίνι.

Ευκαιρία

Τρία χρόνια αργότερα. Ιούλιος 2006 Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου. Τελικός Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, Ιταλία – Γαλλία. Κάτω από τα δοκάρια της Σκουάντρα Αντζούρα ο Μπουφόν. Στο 7′ ο Ζιντάν ευστοχεί σε πέναλτι, χωρίς η μπάλα να αγγίξει τα δίχτυα. Στο 19′ κόρνερ του Πίρλο, κεφάλια του Ματεράτσι 1-1. Ο Μπουφόν βγάζει δύο τελικές του Ανρί και στο 103′ κάνει την απόκρουση της καριέρας του, σε εξ επαφής κεφαλιά του Ζιντάν. Στη διαδικασία των πέναλτι ήταν αμέτοχος. Ευστόχησαν όλοι οι δικοί του, ο Τρεζεγκέ έστειλε την μπάλα στο δοκάρι κι ο Λουίτζι έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής. Εννιά χρόνια μετά στο ίδιο γήπεδο. Ιούνιος 2015 ο Μπουφόν ξανά στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου. Στα 37 πλέον, ξέρει πολύ καλά ότι αυτή είναι κατά πάσα πιθανότητα, η τελευταία του ευκαιρία. Να σηκώσει το Τσάμπιονς Λιγκ. Πέφτει όμως απάνω στη Μπαρτσελόνα του Μέσι. Ο Μοράτα στο 55′ απαντάει στο 1-0 του Ράκιτιτς.

Ονειρο

Η Γιουβέντους πάει να το πιστέψει. Καθώς όμως η διαφορά ποιότητας είναι εμφανής, δεν γίνεται. Ο Σοάρεζ 13 λεπτά αργότερα κάνει το 2-1 κι ο Νεϊμάρ στις καθυστερήσεις το τελικό 3-1. Το όνειρο του Τσάμπιονς Λιγκ πέταξε για δεύτερη φορά. Για να γίνει κατανοητό περί τίνος πρόκειται όταν μιλάμε για Λουίτζι Μπουφόν, αρκεί μία μόνο παράμετρος. Οταν ο Κιλιάν Εμπαπέ (συμπαίκτης του, την προηγούμενη σεζόν στην Παρί) γεννιόταν τον Δεκέμβριο του 1998, ο Μπουφόν μέτραγε τον τέταρτο χρόνο ως βασικός γκολκίπερ της Πάρμα στη Serie Α. Η Βικιπαίδεια είναι γεμάτη από τρόπαια και διακρίσεις. Είναι αυτός μαζί με Ντελ Πιέρο, Νέντβεντ, δεν άφησαν τη Μεγάλη Κυρία μόνη, όταν υποβιβάστηκε στη Serie Β. Τι να ψάχνει να βρει ο Λούιτζι στα 41 του; Το ρεκόρ του Ντίνο Τζοφ που σταμάτησε σ’ αυτή την ηλικία, το έσπασε. Να κάνει τα εννιά πρωταθλήματα που έχει με τη Γιουβέντους, δέκα; Οταν θέλεις να βρεις στόχους, τους ανακαλύπτεις.

Πλεονέκτημα

Κατ’ αρχήν να σπάσει το ρεκόρ σε συμμετοχές στη Serie Α. Ο Πάολο Μαλντίνι με 647 βρίσκεται στη πρώτη θέση. Ο Μπουφόν με 640 θέλει ακόμα οκτώ να τον ξεπεράσει και να γίνει αυτός Νο 1. Και γιατί όχι να ρίξει τηn τελευταία ζαριά για το Τσάμπιονς Λιγκ. Από πρώτη άποψη δείχνει δύσκολο. Δεν είναι έτσι όμως. Η Γιουβέντους έχει ένα ιδιαίτερα σημαντικό πλεονέκτημα. Σε όλη τη διάρκεια της σεζόν στο πρωτάθλημα κάνει πλάκα. Oταν σε Αγγλία και Ισπανία γίνεται πόλεμος. Oταν ακόμα και η Μπάγερν στη Γερμανία ζορίζεται. Η Γιουβέντους αντίθετα, έχει την πολυτέλεια και τη δυνατότητα στο να στοχεύει στα μεσοβδόμαδα παιχνίδια. Γι’ αυτό και παρά τα γεγονός ότι υστερεί σε ποιότητα, είναι στην τετράδα των φαβορί. Πίσω από Σίτι και Μπαρτσελόνα και Λίβερπουλ. Γι’ αυτό ποτέ μην πεις ποτέ. Του χρόνου τον Μάιο στον τελικό της Κωνσταντινούπολης, ο Μπουφόν στα 42, ίσως έχει την τρίτη και τελευταία του ευκαιρία.