Ο,τι θέλω ακούω…

Είναι δυνατόν σε έναν αγώνα τένις ο κόσμος να υποστηρίζει ανοιχτά έναν αθλητή; Κι όμως, συμβαίνει και στα πιο ευγενή αθλήματα. Στον προχθεσινό τελικό του Γουίμπλεντον, ο Ρότζερ Φέντερερ αγωνιζόταν… εντός έδρας. Ο κόσμος στις εξέδρες του κεντρικού γηπέδου, στο All England Club, ήταν ιδιαίτερα εκδηλωτικός σε κάθε πόντο του 37χρονου Ελβετού, αντίθετα, για να δώσει το χειροκρότημα στον Νόβακ Τζόκοβιτς, χρειαζόταν να δει κάτι εντυπωσιακό. Οι Βρετανοί εκτιμούν ιδιαίτερα τους αθλητές που διακρίνονται στο δικό τους τουρνουά. Το γρασίδι του Γουίμπλεντον αντιπροσωπεύει κάτι ιδιαίτερο για αυτούς. Θα επισκεφτούν το All England Club ακόμα και στη Middle Sunday, ημέρα στην οποία δεν διεξάγονται αγώνες. Απλά, για να περπατήσουν στις εγκαταστάαεις και να παρακολουθήσουν τους παίκτες στην προπόνηση.

Ο Φέντερερ είναι για αυτούς ο αγαπημένος. Οκτώ τρόπαια έχει σηκώσει στο Γουίμπλεντον. Κάτι σαν τον Ράφα Ναδάλ στο Ρολάν Γκαρός. Το Παρίσι είναι το δεύτερο σπίτι του του 33χρονου Ισπανού. Κάθε χρόνο, εκεί γιορτάζει τα γενέθλιά του. Είναι δυνατόν να μην τον υποστηρίζουν οι Γάλλοι;

Κι ο Τζόκοβιτς; Ψύχραιμος, κάποιες στιγμές με χαμόγελο, έκλεισε τα αυτιά του και περίμενε υπομονετικά το τέλος του ματς. Σα να ήξερε πως ό,τι και να γινόταν αυτός θα ήταν ο νικητής. Οι Βρετανοί έχουν τη δική τους παράδοση, αλλά και ο Σέρβος έχει δημιουργήσει τη δική του. Οταν «έσβησε» δύο ματς πόιντ του Ελβετού στο πέμπτο σετ, είναι βέβαιο ότι θα πέρασε από το μυαλό του αυτό που είχε συμβεί σε άλλα δύο παλαιότερα παιχνίδια με τον σπουδαίο αντίπαλό του. Δύο φορές «έσβησε» ματς πόιντ του Φέντερερ και νίκησε. Γιατί να μη συμβεί και τρίτη φορά;

Στο τέλος επιστράτευσε το γνωστό του χιούμορ. «Μπορεί να ακούγεται χαζό, αλλά έτσι είναι. Οταν ο κόσμος φώναζε Ρότζερ, εγω άκουγα Νόβακ. Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι είναι το ίδιο». Με άλλα λόγια, ακούω ό,τι θέλω…