Οι παίκτες δεν έχουν καμιά ευθύνη;

Τέλος, λοιπόν, ο Αγγελος Αναστασιάδης από την Εθνική ομάδα. Μια – για πολλούς – ακατανόητη επιλογή, είχε την εξέλιξη που της άξιζε. Στην Ομοσπονδία επέλεξαν τον συγκεκριμένο προπονητή επειδή αυτός τους υποδείχθηκε και τούτη την εποχή δεν μπορούν εύκολα να χαράξουν δική τους ρότα. Η επιλογή γύρισε μπούμερανγκ σε όλους. Στον πρόεδρο και τους παράγοντες που δεν κατάφεραν να τη στηρίξουν. Στον κόουτς που φάνηκε ολότελα ξεπερασμένος και με έναν λόγο που πλέον δεν συγκινεί τους αθλητές. Και κυρίως στους παίκτες που ουδέποτε είδαν με καλό μάτι τον τεχνικό.

Ωστόσο, για μια στιγμή: οι ποδοσφαιριστές πρέπει να αποφασίζουν ποιος θέλουν να τους καθοδηγεί και ποιος όχι; Αν είναι έτσι, ας μεταπηδήσουν σε πόστα παραγόντων. Η δουλειά τους είναι να αποδίδουν με σοβαρότητα και έχοντας την καλύτερη δυνατή απόδοση. Εδώ και κάποια χρόνια όλοι οι τεχνικοί που πέρασαν από την Εθνική, απέτυχαν. Αλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο. Αραγε, οι ευθύνες δεν ακουμπούν κανέναν άσο; Ηχηρά ονόματα, που εξερράγησαν μάλιστα για όσα συνέβησαν τον περασμένο μήνα στα ενδότερα της Εθνικής, πρόσφεραν πολύ λιγότερα του αναμενομένου και δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Οσοι έλαβαν μια πρόσκληση που και τους ίδιους εξέπληξε, απογοήτευσαν τους πάντες. Με εξαίρεση το καταπληκτικό γκολ του Φορτούνη απέναντι στην Αρμενία, ποιος μπορεί να θυμάται κάτι θετικό από τα ραντεβού του Ιουνίου; Και ναι, το βάρος για τις αποτυχίες πέφτει στον παρωχημένο προπονητή που ούτε ενέπνευσε, ούτε σοβαρές λύσεις ή πλάνο είχε. Δεν μπορούν όμως να μείνουν στο απυρόβλητο οι ποδοσφαιριστές. Αυτοί με τα παχυλά συμβόλαια και τις μεγάλες ανέσεις, είναι απαράδεκτο να εμφανίζουν εικόνα που παραπέμπει σε κάτι άλλο και όχι σε Εθνική ομάδα. Εκτός πάλι αν πρέπει να συμβιβαστούμε και να παραδεχθούν όλοι, ότι τώρα αυτές είναι οι δυνατότητες της ομάδας μας.

Οσον αφορά το φινάλε  των συνεργατών του, ουδεμία έκπληξη. Ο μεν Στέλιος Γιαννακόπουλος προφανώς και δεν ήταν έτοιμος για το πόστο του βοηθού προπονητή και έχει αρκετό δρόμο να διανύσει έως ότου φτάσει σε τέτοιο επίπεδο. Ο δε Αγγελος Μπασινάς οφείλει κάποτε να αντιληφθεί ότι το να είναι κάποιος πρωταθλητής Ευρώπης δεν τον κάνει και ιδανικό για τη θέση του τεχνικού διευθυντή μιας Εθνικής ομάδας. Απαιτούνται και άλλες δεξιότητες που επί του παρόντος τουλάχιστον, δεν τις έχει.

Εν αναμονή, συνεπώς. Της επόμενης ημέρας. Και ποιος ξέρει, μπορεί κάποτε οι νυν διοικητικοί να κάνουν και μια σωστή κίνηση! Θα την πετύχουν, πού θα πάει…