Στο 5, στο 4 και στο… τεσσεράμισι!

Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα, λέει η παροιμία που εκτός από τα πεζά γράμματα, βγαίνει και σε κεφαλαία!

Τον Κώστα Κουφό εννοώ, που δεν άκουσε και πάντως δεν απάντησε στις εισερχόμενες κλήσεις του Θανάση Σκουρτόπουλου και έμεινε εκτός νυμφώνος…

Κουφό λοιπόν δεν έχουμε, αλλά μας… περισσεύει ο Γιάννης, υπό την έννοια ότι για κάποια (λίγα ή πολλά δεν έχει σημασία, ούτε ο προπονητής θα τα επιμερίζει βάσει κλεψύδρας) λεπτά ο Αντετοκούνμπο θα παριστάνει το πεντάρι στην Εθνική ομάδα.

Τι θα το παριστάνει, που είναι κιόλας τέτοιο, περισσότερο απ’ όσο μπορεί να συστήνεται ως πόιντ γκαρντ, σούτιγκ γκαρντ, σμολ φόργουορντ ή πάουερ φόργουορντ!

Ο Γιάννης εμπίπτει στη σύγχρονη τάση που θέλει τους παίκτες να μην έχουν θέση και να μπορούν να υποστηρίξουν τουλάχιστον δυο από δαύτες: στην προκειμένη περίπτωση ο MVP του ΝΒΑ είναι ένας all around τύπος ο οποίος μπορεί να υποστηρίξει και τις πέντε, αναλόγως των αγωνιστικών περιστάσεων, της φυσιογνωμίας των αντιπάλων και των αναγκών της Εθνικής.

Γι’ αυτή την υπόθεση, φρονίμως ποιών, ο Σκουρτόπουλος μίλησε, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στο Μιλγουόκι και με τον προπονητή των Μπακς, Μάικ Μπουντενχόλζερ: συνομολόγησαν λοιπόν ότι και με την Εθνική ομάδα, ο Αντετοκούνμπο θα περνάει απ’ όλες τις θέσεις, αλλά εάν σώνει και καλά πρέπει να ταυτοποιηθεί τρόπον τινά, θα είναι κάτι ανάμεσα σε τεσσάρι και πεντάρι.

Σαν να λέμε, τεσσεραμισάρι!

Ασφαλώς το ζητούμενο δεν είναι να μπει σε ένα… κουτάκι, αλλά το πώς θα παίξει στο Παγκόσμιο Κύπελλο και το εάν και κατά πόσο θα μπορέσει να οδηγήσει την Εθνική στη Γη της Επαγγελίας που από το 2009 παραμένει μια ανεξερεύνητη περιοχή.

Το προαπαιτούμενο και μάλιστα εκ των ων ουκ άνευ είναι η προσαρμογή αμφοτέρων: και της Εθνικής στο ατομικό ταλέντο του Γιάννη και η δική του στο πνεύμα της ομαδικής λειτουργίας.

Εάν συνδυασθεί το ένα με το άλλο, τότε χαράς ευαγγέλια. Εάν όχι, τότε την κάτσαμε τη βάρκα!