«Να καταργηθεί το κακώς εννοούμενο άσυλο»

^«Ο πολιτισμός μετριέται στις μέρες μας με το ποιόν του πανεπιστημίου κάθε χώρας και η ποιότητα του πανεπιστημίου προϋποθέτει τον σεβασμό και την αγαστή σχέση με την κοινωνία που το δημιούργησε και το συντηρεί» δηλώνουν πέντε ελληνίδες και έλληνες ακαδημαϊκοί και πολιτικοί σε κοινή δήλωσή τους την οποία και έδωσαν στη δημοσιότητα με αφορμή τα συνεχόμενα κρούσματα βίας στα ελληνικά πανεπιστήμια. «Ο μεγαλύτερος πλούτος είναι να μοιράζεσαι τη γνώση, όπως μοιράζεσαι το ψωμί. Είναι επικίνδυνος εχθρός του πολιτισμού, όποιος εμποδίζει τη δημιουργία και τη μοιρασιά της γνώσης που παράγει το πανεπιστήμιο» αναφέρουν χαρακτηριστικά στη δήλωσή τους.

Ετσι, οι Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, Θάνος Βερέμης, Μαριέττα Γιαννάκου, Αννα Διαμαντοπούλου και Νικηφόρος Διαμαντούρος, με κοινή δήλωσή τους ζητούν να «καταργηθεί το κακώς εννοούμενο σήμερα άσυλο, για να μπορέσουν τα πανεπιστήμιά μας να βρουν τον βηματισμό για την απρόσκοπτη διάδοση της γνώσης και την άσκηση της έρευνας».

ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ. «Δεν είναι δυνατόν να γίνεται αποδεκτή να ανέχεται η πολιτεία τις βιαιοπραγίες, τις αυθαιρεσίες και τις απειλές που εκτοξεύουν και διαπράττουν ανενόχλητοι φοιτητές, συνεπικουρούμενοι ασφαλώς και από εξωπανεπιστημιακούς αναρχικούς, εναντίον των πανεπιστημιακών δασκάλων» αναφέρουν. Και θυμίζουν τις επιθέσεις σε πανεπιστημιακούς χώρους εναντίον του Αγγελου Συρίγου, καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου και πρόσφατα εναντίον της Μαρίας Ευθυμίου, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Για τα πολυάριθμα περιστατικά βιαιοπραγιών και παρακώλυσης της λειτουργίας των ακαδημαϊκών θεσμών μέσα στα πανεπιστήμια αναφέρουν ότι «το προνόμιο του πανεπιστημιακού ασύλου που επικαλούνται για να καλύψουν κάθε παραβατικότητα, αγνοούν οι παρανομούντες, ότι δεν αφορά στους φοιτητές, ούτε την προστασία επιλήψιμης διαγωγής εντός του πανεπιστημιακού χώρου». «Το άσυλο συστήθηκε ήδη στην αρχή της Αναγέννησης για να παραχωρήσει στους καθηγητές απόλυτη ελευθερία στην επιλογή του προγράμματος διδασκαλίας τους, απαγορεύοντας κάθε εκκλησιαστική ή πολιτική παρέμβαση και ανάμειξη. Καιρός λοιπόν να καταργηθεί το κακώς εννοούμενο σήμερα άσυλο, για να μπορέσουν τα πανεπιστήμιά μας να βρουν τον βηματισμό για την απρόσκοπτη διάδοση της γνώσης και την άσκηση της έρευνας» καταλήγουν.