Αποχαιρετιστήριο δημοψήφισμα;

Η εικόνα είναι αδιανόητη. Οι υποψήφιοι για την ηγεσία των Τόρις υπόσχονται αύξηση των δημόσιων δαπανών και μεγάλες φορολογικές ελαφρύνσεις – πρόκειται για τους ίδιους οπαδούς της λιτότητας που στραγγάλισαν κάθε δημόσια υπηρεσία. Η Τερίζα Μέι φεύγοντας δίνει δισεκατομμύρια σε σχολεία, στην ψυχική υγεία, σε κολέγια, ενώ ο υπουργός Οικονομικών Φίλιπ Χάμοντ χαρακτηρίζει «ανήθικο» το να δίνονται χρήματα από το ταμείο έκτακτης ανάγκης που έχει δημιουργηθεί για ένα πιθανό άτακτο Brexit. Τι τη νοιάζει; Παίρνει την εκδίκησή της έναντι όλων.

Ομως εάν η Μέι επιθυμεί εκδίκηση, έχει τη δύναμη να το κάνει για όλους εκείνους τους δεκάδες βουλευτές των Συντηρητικών που μπλόκαραν τη συμφωνία αποχώρησης που είχε συνάψει με την ΕΕ. Τα όσα αποκάλυψε η κυριακάτικη «Mail» είναι πιθανά. Θα διατηρήσει τη θέση της στο Κοινοβούλιο, στηρίζει τον Ρόρι Στιούαρτ για την ηγεσία των Τόρις και ότι «ιδιωτικά ορκίστηκε να κάνει ό,τι μπορεί για να αποτρέψει κάθε προσπάθεια του Μπόρις Τζόνσον προς ένα Brexit χωρίς συμφωνία».

Σύντομα ο Τζόνσον, όπως δείχνουν όλα, θα βρίσκεται στη θέση της και θα λάβει σύντομα τέλος η φαντασιακή εγκυμοσύνη του για μια νέα συμφωνία. Ο Νάιτζελ Φάρατζ θα τον απειλεί καθώς η άβυσσος μιας άτακτης εξόδου ελλοχεύει, με το πανδαιμόνιο που θα δημιουργήσουν η αναστάτωση λόγω ελέγχων στα σύνορα, οι ελλείψεις σε καύσιμα, τρόφιμα και φάρμακα και το κλείσιμο των συνόρων με την Ιρλανδία.

Η Μέι, που αναζητεί κάτι για να αφήσει πίσω της πριν από την αποχώρησή της στις 24 Ιουλίου, πρέπει να αναρωτηθεί: εάν πρέπει να οδηγήσει σε παραίτηση την κυβέρνηση του κόμματός της για να σώσει τη χώρα, γιατί να μη δράσει νωρίτερα; Εχει την εξουσία. Θα μπορούσε να ανακαλέσει το άρθρο 50 – όμως έτσι η οργή των οπαδών του Brexit θα ήταν μεγάλη. Εναλλακτικά όμως θα μπορούσε να προωθήσει στο Κοινοβούλιο ένα νομοσχέδιο για τη διεξαγωγή δεύτερου δημοψηφίσματος με τρεις επιλογές: έξοδος χωρίς συμφωνία, έξοδος με τη συμφωνία της Μέι ή παραμονή. Η Μέι μπορεί να πείσει με την αλήθεια, ότι δηλαδή οι αποφάσεις λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες από λίγους Τόρις, ενώ η δημοκρατία απαιτεί να αποφασίζει ο λαός. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως ένα τέτοιο νομοσχέδιο θα περνούσε εύκολα από τη Βουλή, αναγκάζοντας τον ηγέτη της κούρσας για την ηγεσία των Συντηρητικών να υποκύψει σε δεύτερο δημοψήφισμα. Και από εκεί όλα θα πάρουν τον δρόμο τους.