Περισσότερη ποιότητα

Είμαστε πρώτοι μεταξύ 38 χωρών στην πεποίθηση ότι τα μέσα ενημέρωσης είναι συχνά υπέρμετρα αρνητικά (59%, έναντι 52% των Χιλιανών και των Βούλγαρων). Βρισκόμαστε στην τρίτη θέση από το τέλος ως προς την εμπιστοσύνη στις ειδήσεις (27%, έναντι 24% των Γάλλων και 22% των Νοτιοκορεατών). Είμαστε τρίτοι μεταξύ εκείνων που «συχνά ή μερικές φορές» αποφεύγουν την ενημέρωση (54%, έναντι 56% των Κροατών και 55% των Τούρκων). Και βρισκόμαστε μεταξύ των πρώτων ως προς τη χρησιμοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για ενημέρωση (67%), με το 20% των χρηστών Διαδικτύου (και το 32% των κάτω των 35 ετών) να δηλώνει ότι τα social media αποτελούν τη βασική πηγή ενημέρωσής τους.

Αυτά είναι, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, τα βασικά συμπεράσματα της ετήσιας διεθνούς έρευνας Digital News Report που εκπονήθηκε από το Ινστιτούτο Reuters για τη Μελέτη της Δημοσιογραφίας και παρουσιάζεται σήμερα στο Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Μόλις το 7% πληρώνουν για online ενημέρωση – αλλά αυτή είναι μια γενική τάση. «Μεγάλο μέρος του πληθυσμού είναι απολύτως ικανοποιημένο με τις ειδήσεις που διαβάζει δωρεάν, ενώ ακόμη και μεταξύ εκείνων που πληρώνουν παρατηρείται μια “συνδρομητική κόπωση”», λέει ο Ράσμους Κλάις Νίλσεν, διευθυντής του Ινστιτούτου. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 40% των νέων ψηφιακών συνδρομών για τους «New York Times» έγιναν για το σταυρόλεξο και τη μαγειρική…

Τα συμπεράσματα που μπορούμε να βγάλουμε δεν είναι πολύ ευχάριστα. Τα μέσα ενημέρωσης είναι αντιμέτωπα με έναν όλο και μεγαλύτερο ανταγωνισμό από τους γίγαντες της τεχνολογίας (Netflix, Spotify, Apple Music και Amazon Prime), ενώ πάσχουν και από μια έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών. Αυτή η δυσπιστία είναι ιδιαίτερα υψηλή στην Ελλάδα και η εξήγηση δεν έχει να κάνει (μόνο) με την ίδια την κρίση: οι Πορτογάλοι, ας πούμε, έρχονται δεύτεροι ως προς την εμπιστοσύνη στις ειδήσεις (58%, έναντι 59% των Φινλανδών). Οι λόγοι είναι ευρύτεροι και έχουν σχέση τόσο με την ψυχοσύνθεση του ελληνικού λαού (που αγαπά ιδιαίτερα τις θεωρίες συνωμοσίας) όσο και με δεκαετίες παρεμβάσεων πολιτικού και οικονομικού χαρακτήρα.

Σε αυτό το απαισιόδοξο τοπίο, «ΤΑ ΝΕΑ» και «ΤΟ ΒΗΜΑ» μπορούν να ισχυριστούν ότι κρατιούνται σχετικά καλά. Δέχθηκαν λυσσαλέα επίθεση από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, τόσο στις δύσκολες ημέρες που προσπαθούσαν να αναπνεύσουν όσο και στη νέα φάση της ζωής τους. Αλλά κρατήθηκαν όρθια, αντίθετα με τους υπονομευτές τους που φεύγουν τώρα απαξιωμένοι και ατιμασμένοι.

Η κρίση του Τύπου είναι παγκόσμια. Και η απάντηση, εκτός από τη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι οι πολίτες καταφεύγουν πλέον για την ενημέρωσή τους κυρίως στα smartphones και τα social media, δεν μπορεί παρά να είναι μία: περισσότερη ποιότητα. Οι πολίτες αναγνωρίζουν ότι τα media παρέχουν ειδήσεις, παραπονούνται όμως ότι δεν τις εξηγούν. Ιδού λοιπόν η πρόκληση, πιο καθαρή δεν γίνεται.