«Σπουδαίο εθνικό θέμα»

«Σπουδαίο εθνικό θέμα»

Το εναρκτήριο λάκτισμα για τις πολιτικές εξελίξεις θα δοθεί σήμερα το απόγευμα, 6.30 με 7, όταν, σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο «άχαστος» πρόεδρος Αλέξης προγραμματίζει να επισκεφθεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προκειμένου να του ζητήσει την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.

Θα επικαλεσθεί «σπουδαίο εθνικό θέμα», και αυτό, σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, θα είναι η πορεία της ελληνικής οικονομίας. Θα τονίσει δηλαδή ότι μετά την έξοδο από τα Μνημόνια (μια στιγμή να υποδυθώ τον Τσίπρα, στο σαλονάκι του Προέδρου Προκόπη. Στην πολυθρόνα δεξιά κάθεται πάντοτε ο Πρόεδρος, στο καναπεδάκι ο επισκέπτης. Picture this όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, κάν’ τε το εικόνα παρακαλώ): «Κύριε Πρόεδρε, η χώρα οφείλει να βαδίσει τον δρόμο της ανάπτυξης, αλλά για την πορεία αυτή, υπάρχουν δύο προτάσεις. Μία δική μας και μία της Νέας Δημοκρατίας. Το πρόβλημα είναι σοβαρό, κύριε Πρόεδρε, διότι από τη λύση του θα καθοριστεί και το μέλλον της χώρας, και ως εκ τούτου ζητώ τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, προκειμένου να αποφασίσει άμεσα ο ελληνικός λαός, και να λάβει αυτός την ευθύνη για το ποια εκ των δύο λύσεων επιθυμεί να εφαρμοστεί, διότι η χώρα δεν αντέχει μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο».

Ευχαριστώ – σαν να βρεθείτε το απόγευμα εκεί δεν το διαμόρφωσα;

Ευχαριστώ και πάλι.

Ιδιο έργο

Προφανώς και ενόψει όλων των ανωτέρω ας μην ελπίζουν ορισμένοι ότι για τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, ο «άχαστος» θα προβάλει τη δυσαρμονία εκλογικού σώματος και Βουλής, όπως αυτή καταγράφηκε στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Διότι, πρώτον, κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται και κατά, δεύτερον, θα ήταν ομολογία ήττας και παραίτησης, ώστε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας «απελευθερωμένος» πλέον να διορίσει προσωρινή κυβέρνηση.

Το τελευταίο δεν το επιθυμεί και ο Πρωθυπουργός για δύο λόγους: α) κορόιδο, όσο να πεις, δεν είναι και β) η κυρία Βασιλική (με την κουαφίρ που έχει στείλει για ψυχοφάρμακα τον Τρύφωνα Σαμαρά και όλους τους συναδέλφους του) Θάνου έχει αναλάβει άλλο έργο τώρα να διεκπεραιώσει ως πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού, δεν μπορεί να υποδυθεί και την υπηρεσιακή πρωθυπουργό. Ολα από εκείνην πια, όλα; Ελεος!

Ανακεφαλαιώνω: ο «σπουδαίος εθνικός λόγος» για τον οποίο θα προκηρυχθούν οι εκλογές θα είναι η ελληνική οικονομία – και το συγκεκριμένο έργο το έχουμε ξαναδεί να παίζεται, σε δύο συνέχειες τελευταία…

Οι πρώην

Υπενθυμίζω σχετικά διότι τινές εξ ημών και υμών αποδεικνύεται ότι προϊόντος του πανδαμάτορος χρόνου χάνουν τμήματα της μνήμης τους – τόσο χρήσιμα, παραμονές εκλογών…

Το 2009 ήταν η οικονομία και η πιθανή σοβαρή επιδείνωσή της εξαιτίας της μακράς προεκλογικής περιόδου που θα ακολουθούσε ο «σπουδαίος εθνικός λόγος» που επικαλέσθηκε ο τότε πρωθυπουργός ο Κώστας Καραμανλής για να ζητήσει από τον πρόεδρο Παπούλια (την καλημέρα και τα σεβάσματά μου, πατριώτη) τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών για τις 4 Οκτωβρίου του ιδίου χρόνου. Είχε προηγηθεί η (ανεξήγητη ιστορικά…) ανακοίνωση του Γ. Παπανδρέου ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ ήδη από τον Ιούνιο του 2009 ότι δεν θα συναινέσει στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και εξ αυτού του λόγου οι εκλογές θα πραγματοποιούνταν μετά από ένα 8μηνο προεκλογικής αντιπαράθεσης των δύο μεγαλύτερων, τότε, κομμάτων.

Παρεμφερή λόγο, αλλά πάντα με επίκεντρο την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, επικαλέσθηκε και δύο χρόνια νωρίτερα, τον Δεκαπενταύγουστο του 2007, ο Κώστας Καραμανλής για να ζητήσει διάλυση της Βουλής και πρόωρες εκλογές. Οπως ενθυμείσθε, τις κέρδισε εκείνες τις εκλογές και μετά τα έκανε όλα ρημαδιό και «ίσιωμα», και κάπως έτσι καρφωθήκαμε με το κεφάλι στα βράχια της χρεοκοπίας…

«Υπηρεσιακή» κυβέρνηση

Οπως σωστά διαγνώστηκε από τα προηγούμενα (θέλω να ελπίζω τουλάχιστον), ο «άχαστος» Αλέξης θα εξακολουθήσει να ασκεί καθήκοντα ως Πρωθυπουργός μέχρι την επομένη της προκήρυξης των εκλογών, 8 Ιουλίου, οπότε και θα παραλάβει ο επόμενος. Η κυβέρνησή του θα «ονομαστεί» υπηρεσιακή, και αν δεν επιχειρήσει κανένα από εκείνα τα ξεπερασμένα κόλπα στα οποία συχνά επιδίδεται, λογικά θα αλλάξει τον υπουργό Εσωτερικών Αλ. Χαρίτση, τις υπουργούς Προστασίας του Πολίτη Γεροβασίλη και Παπακώστα και πιθανότατα τον εποπτεύοντα την ΕΡΤ και τα λοιπά κρατικά μέσα ενημέρωσης – δεν ξέρω αν θα είναι ο Παππάς ή ο Κρέτσος.

Ο υπουργός Αμυνας Αποστολάκης δεν πρόκειται να αλλάξει, πρώτον, γιατί διαθέτει ισχυρές «πλάτες» και, δεύτερον, γιατί τα τελευταία χρόνια αυτό δεν συνηθιζόταν. Δεν θα αλλάξει παρότι υπάρχει έντονη φημολογία, ότι θα «εκτεθεί» (πολλαπλώς) με τον ΣΥΡΙΖΑ – άκουσα, συγκεκριμένα, δύο εκδοχές περί Αποστολάκη. Η μία ότι θα είναι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, η άλλη ότι θα δοκιμάσει την τύχη του με σταυρό στη χοάνη του Πειραιά…

Νέο σόου

Σήμερα πάντως το απόγευμα θα δώσει ένα ακόμη σόου, δημόσιο. Θα παρουσιάσει, λέει, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ποιο πρόγραμμα ακριβώς, δεν γνωρίζω. Αλλά δεν βλέπω και ποιο μπορεί να είναι αυτό, δεδομένης της διακυβέρνησης που έως τώρα ασκεί. Θα είναι κάτι άλλο; Θα έχει καινούργια πράγματα;

Γιατί αν έχει καινούργια πράγματα, το πρώτο που σου έρχεται είναι να ρωτήσεις και γιατί δεν τα υλοποιούσε όταν ασκούσε την εξουσία στη χώρα. Τι περίμενε για να μας τα παρουσιάσει και εν συνεχεία να τα εφαρμόσει; Τις πρόωρες εκλογές; Μα είχε προηγηθεί η προεκλογική περίοδος των ευρωεκλογών. Εκεί γιατί δεν μας έκανε μια νύξη έστω. Να πούμε, εύγε, ο άνθρωπος έχει όραμα. Αφού προεκλογικά, για τις ευρωεκλογές, δεν είπε τίποτε. Τώρα δηλαδή θα μας παρουσιάσει την kinder – έκπληξη;

Τα λέω όλα αυτά, διότι απόψε στο αίθριο του Μεγάρου Μουσικής θα παρουσιάσει το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Καμία αντίρρηση, αλλά εμείς που «νιώσαμε» στο πετσί μας, το προηγούμενο πρόγραμμα, δύσκολο να μασήσουμε εκ νέου. Εως και αδύνατον.

Επίσης, μου είπαν ότι η αρχική σκέψη για την παρουσίαση του προγράμματος ήταν το Ζάππειο, αλλά στην πορεία άλλαξε, διότι ορισμένοι σκέφτηκαν – και σωστά – ότι ο χώρος έχει συνδεθεί με τα «Ζάππεια» του Αντώνη Σαμαρά και άρα θα γίνονταν συνειρμοί τους οποίους δεν θα ήθελε κανείς να ακούσει…

«Σιγά μην κλάψω»…

Με εννιά αγωγές για «ψύλλου πήδημα» εις βάρος μου, μία μηνυτήρια αναφορά για συκοφαντική δυσφήμηση, μία σύλληψη από μια στρατιά αστυνομικών στα Γιάννενα έπειτα από δική του μήνυση, «σιγά μη στενοχωρηθώ, σιγά μην κλάψω» (για να παραφράσω το τραγούδι του Γ. Αγγελάκα) που ο Καμμένος αρχηγός των ΑΝΕΛ ανακοίνωσε ότι αποσύρεται – δεν θα κατέβει στις εκλογές. Τα προηγούμενα, συν άπειρες συκοφαντίες, απειλές, χοντροκομμένα ψέματα, λάσπη, αθλιότητες και επικλήσεις του εισαγγελέα, ακόμη και από του βήματος της Βουλής, συνθέτουν το παζλ της σχέσης μου με αυτό το σύμπτωμα της πολιτικής μας ζωής, το οποίο γνωρίζω από 25ετίας και πλέον (α, ρε Τάσο Μπούρα…).

Οχι, δεν χαίρομαι που τελειώνει έτσι, λιώμα, ένα με το πάτωμα… Τον ήθελα όρθιο, όπως τον αντιμετώπισα όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς να σκύψω το κεφάλι. Αλλά δεν θα χαθούμε, φαντάζομαι. Με τόσο τραχανά που έχει απλωμένο, είναι σίγουρο ότι σύντομα θα έχουμε νέα του. Και όχι κατ’ ανάγκην πολιτικά…