Απολύστε τον Αναστασιάδη

Οι Κασσάνδρες δικαιώθηκαν. Ηρθε η ώρα των αποφάσεων για την ΕΠΟ. Ο Αγγελος Αναστασιάδης αποδείχτηκε κατώτερος των προσδοκιών απογοητεύοντας ακόμα και τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του. Και είχε αρκετούς εντός και εκτός ΕΠΟ και για λόγους που δεν έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο.

Η άμεση απομάκρυνση του Αναστασιάδη από τη θέση του εκλέκτορα της εθνικής μας ομάδας είναι επιβεβλημένη από τις συνθήκες.

Οι προπονητικές μέθοδοί του έχουν ξεπεραστεί από τον χρόνο. Τα ερείσματα στους παίκτες είναι ανύπαρκτα. Μην περιμένετε από κάποιον διεθνή να κάνει ένα βήμα μπροστά και να πει «πρέπει να φύγει ο Αγγελος». Αντίκειται στους ηθικούς κώδικες. Μπορεί όμως να του δείξει την έξοδο κλωτσώντας τον μίτο της Αριάδνης μέσα από έναν λαβύρινθο λέξεων.

Οπως έκανε ο Ζέκα. «Πρέπει να αλλάξουμε. Νίκη με την Αρμενία στο γήπεδο, όχι στα λόγια».

Ο Αναστασιάδης εξεπλάγην από τη δυναμική της Ιταλίας, τη φρεσκάδα της και την ικανότητά της να βάλει τρία γκολ στο πρώτο μισάωρο του αγώνα.

Την έκπληξη πρέπει να την αισθάνθηκε μόνο αυτός και κάνα δυο ακόμα που θεωρούσαν πως η ομάδα του Μαντσίνι είχε μείνει στην εποχή του Μπουφόν και του αποκλεισμού από το Μουντιάλ.

Η ιστορία της ήττας από τη Σκουάντρα Ατζούρα είχε γραφτεί στα δύο προηγούμενα παιχνίδια της Εθνικής. Το επισημάναμε και στο σαββατιάτικο σημείωμά μας. Στο ματς με τη Βοσνία η Ελλάδα ήταν πίσω στο σκορ με 2-0 στο 15′. Η ισοπαλία ανακάτεψε την άμμο στον βυθό θολώνοντας την κριτική σκέψη. Με την Τουρκία το ίδιο. Στο 17′ το ταμπλό έγραφε ήδη 2-0.

Το πράγμα φώναζε. Οι διεθνείς μπαίνουν στον αγώνα έχοντας χάσει από τα αποδυτήρια. Είναι το αποτέλεσμα της κακής προετοιμασίας, της κακής ανάλυσης του παιχνιδιού του αντιπάλου, της κακής ψυχολογίας. Το να δηλώνει ο Αναστασιάδης ύστερα από κάθε ήττα πως αναλαμβάνει την ευθύνη είναι αυτονόητο. Αυτό προστάζει η θέση του. Ομως δεν το εννοεί. Διαφορετικά θα έπρεπε να είχε ήδη παραιτηθεί.