Το «αν» των πρωταγωνιστών

Αν ήμουν Βαλεριάνος, σίγουρα θα είχα στραβώσει. Γιατί, δηλαδή, να πάρω χρόνο συμμετοχής στο φιλικό απέναντι στην Τουρκία και όχι στο ραντεβού του Σαββάτου με την Ιταλία; Ποιος ο λόγος να μη μου δώσει ο Αγγελος φανέλα βασικού να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου; Τι στο καλό, μόνο ο Μαυρίας είναι καλός και μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο;

Αν ήμουν Ζέκα, δύσκολα θα κατάπινα την προσβολή. Μα, δεξιός μπακ; Με ποια εξήγηση; Ναι, συνήθως παίζω ως οκτάρι, αλλά ενίοτε και σε όλες τις θέσεις του κέντρου. Ακόμη και λίμπερο ή τέρμα θα μπορούσε να με βάλει ο κόουτς. Να κάνει παραπάνω εκπλήξεις από το συνηθισμένο – άλλωστε παίκτη που παίζει παντού με θεωρεί. Εναν… πασπαρτού!

Αν ήμουν Κουλούρης ή Ντουρμισάι, δεν θα το άντεχα. Με τίποτα. Καλά, δεν έριξε ματιές στους αναπληρωματικούς, είχε τις σκοτούρες του με τα τρία γκολ που έβαλε νωρίς νωρίς και σε χρόνο ρεκόρ η Ιταλία. Τίποτα δεν του είπαν οι συνεργάτες του; Βρε αδελφέ, τον Φορτούνη προωθημένο; Τον καλύτερο έλληνα χαφ; Εμένα, καθόλου χρόνος για τη θέση του σέντερ φορ; Αυτό δεν το χωράει ο νους μου!

Αν ήμουν Κολοβός, τι στο καλό, μια πίκρα θα την είχα. Σύμφωνοι, γκολ υπέροχο στη Βοσνία πέτυχα, μου έδωσε το χρίσμα του βασικού ο προπονητής, γιατί όμως να με αποσύρει στο δεύτερο ημίχρονο; Ηθελα τον χρόνο μου και ποιος ξέρει, ίσως να έδινα ξανά τη λύση. Μισές δουλειές κάνει αυτός ο τόσο ευρηματικός κόουτς. Στη μέση αφήνει τις εκπλήξεις…

Αν ήμουν Σιόβας θα πέταγα τη σκούφια μου! Με γύρισε χρόνια πολλά πίσω. Από τότε που έδινα μάχες και μάθαινα τη θέση του κέντρου στον Πανιώνιο. Οταν η καριέρα μου άρχισε να παίρνει τον σωστό δρόμο της. Τι κι αν στην πορεία γύρισα και παίζω λίμπερο ακόμη και στο προηγμένο ισπανικό πρωτάθλημα; Ο Αναστασιάδης έμεινε στο βαθύ παρελθόν και είπε να το ξαναζήσουμε!

Αν ήμουν Αγγελος, θα το φύσαγα και δεν θα κρύωνε. Δεν θα τα έβαζα με τους παίκτες, ούτε θα εκστόμιζα το «δεν μπορούν τα παλικάρια». Θα έριχνα ευθύνες στον εαυτό μου γιατί όσα χαρτιά κρατούσα για τον Μαντσίνι ήταν λίγα και μπορούσα να τον αιφνιδιάσω με παραπάνω εμπνεύσεις. Και θα  έριχνα ευθύνες στην ΕΠΟ, στους επικεφαλής της ή στον αόρατο άνθρωπο που με πρότεινε. Γιατί τόσο αργά να αναλάβω το πόστο; Γεννήθηκα … έτοιμος! Να αιφνιδιάζω τους πάντες. Ακόμη και τον ίδιο μου τον εαυτό…