Κυβέρνηση μεταξύ βιασμών και οργίων

Οσο κι αν το προσπαθούσε η κυβέρνηση Τσίπρα, δεν θα μπορούσε να ρίξει αυλαία με τρόπο πιο συμβολικό απ’ ό,τι με το άρθρο περί βιασμού που αρχικά περιέλαβε στο σχέδιο του νέου ποινικού κώδικα. Το άρθρο 336, εναρμονισμένο πλήρως με τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν επί τόσα χρόνια τη σχέση της με τον πολίτη, τη δημοκρατία, τη λογική, την αλήθεια και την κοινωνία που βιάστηκαν κατά σύστημα και κατ’ εξακολούθηση. Σε πλήρη αντίθεση με τη διεθνή πρακτική επιχειρήθηκε η διαβάθμιση του εγκλήματος περίπου σαν… το γάλα με τα λιπαρά. Κάτι σαν… βιασμός ελαφρύς και πλήρης! Ανευ τιμωρίας. Τελικά, μετά την καθολική κατακραυγή το μάζεψαν κακήν κακώς. Ομως, οι περί νόμων αντιλήψεις τους και η ζημιά που έχουν κάνει δεν μαζεύονται με τίποτα.

Ηδη από την ψήφιση του νόμου Παρασκευόπουλου είχαμε ζήσει πού οδηγεί η αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ για την παραβατικότητα και τις ποινές. Ακραία ιδεολογικοποιημένα στη λογική «όσο λιγότερη καταστολή και ελαφρύτερες ποινές, τόσο καλύτερα». Σε αυτόν τον νόμο οφείλουν την ελευθερία τους πλήθος σκληροί κακοποιοί που κάνουν χαλαροί πλέον της βόλτες τους (και τα νέα τους εγκλήματα) ανά την Ελλάδα, μέχρι που ξαναπιάνονται για άλλα, αν φυσικά ξαναπιάνονται και αν δεν ξαναβγαίνουν… Αν προστεθούν και οι… «επαναστατικές» ομάδες που αλωνίζουν, τα Εξάρχεια, αλλά και οι προχθεσινές αποκαλύψεις για τον απίστευτο αριθμό εγκλημάτων που αποκρύπτονται ετησίως με διάφορες τεχνικές για να ωραιοποιείται η πραγματικότητα, τότε έχουμε την πλήρη εικόνα.

Η υπόθεση του άρθρου 336 δεν ήταν όμως η μόνη ιστορία περί βιασμού στη Βουλή των τελευταίων ωρών της κυβέρνησης Τσίπρα. Γιατί την ίδια ώρα ένας άλλος βιασμός, αυτή τη φορά θεσμικός και πολιτικός, βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη. Και, δυστυχώς, αυτός όχι απλώς δεν σταμάτησε, αλλά εξελίχθηκε σε πρωτοφανές όργιο διεφθαρμένου παλαιοκομματισμού της χείριστης μορφής. Συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες βολεύτηκαν μαζικά τις τελευταίες ώρες από μία Βουλή που έμεινε ανοιχτή μόνον γι’ αυτόν τον λόγο. Ο Πρόεδρος της Βουλής δήλωσε ότι δεν νιώθει ότι τρέχει και τίποτα που βόλεψε την πρώην σύζυγό του, ενώ η κυρία Τασία έκανε και πλακίτσα: είχε τις διασυνδέσεις, είπε… Και σα να μην αρκούσαν αυτά, βγήκε ο Τσίπρας και μόνο που δεν μας ξαναείπε ότι θα… σκίσει τα Μνημόνια: άλλος βιασμός της λογικής!

Ολα αυτά, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η πλήρης ομολογία της κατά κράτος επερχόμενης ήττας. Και όσο γίνονται τόσο εξοργίζουν και τόσο η ήττα καλπάζει βαρύτερη. Ο «νομοθέτης» που τόσο ωραιοποιημένα συνεχώς επικαλούμαστε, δηλαδή, η Βουλή, αντί να ασκεί πραγματικά τον ρόλο της, έχει διαχρονικά καταντήσει να λειτουργεί ως υποπόδιο της εξουσίας. Εξάρτημα της κυβέρνησης, των ιδεολογικών εμμονών της, των διαφόρων συμφερόντων που εκπροσωπούνται. Δεν είναι Βουλή. Είναι βόλεμα. Της κυβέρνησης και των μελών της, αλλά και του προεδρείου της ίδιας της Βουλής που μετείχε κι εκείνη στο όργιο της τελευταίας ώρας. Ομως, αυτή τη φορά, περισσότερο και πιο προκλητικά από ποτέ. Τόσο, πρώτη φορά. Αριστερά…