Ποιος επιτέλους λέει την αλήθεια;

Μέσα σ’ αυτό το ζοφερό κλίμα που επικρατεί στον τόπο είναι απαραίτητη η ένεση αισιοδοξίας στην πανικόβλητη κοινωνία.

Με ποιον όμως τρόπο μπορεί να γίνει αυτό; Πώς δηλαδή θα μετουσιωθεί η μαυρίλα στις καρδιές των ανθρώπων σε ανοιξιάτικο ήλιο; Εδώ εμφιλοχωρεί ο κίνδυνος της περαιτέρω παραπλάνησης, της εξαπάτησης, υπαρκτής εδώ και πολλά χρόνια στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. H πρώτη απάντηση ήρθε με τις ευρωεκλογές.

Το ερώτημα λοιπόν είναι αν θα εξακολουθήσουν να λένε χονδροειδή ψεύδη, αν θα συνεχίσουν, με αμείωτη ένταση, το επικοινωνιακό τους παιχνίδι ή κάποτε θα πουν την αλήθεια, όσο αδυσώπητη κι αν είναι, όσο κι αν έχει καθυστερήσει εγκληματικά.

Εδώ δοκιμάζονται οι αντοχές ενός λαού «διαπαιδαγωγημένου» να τρέφεται στις ψευδαισθήσεις. Να αναμένει τη σωτηρία, απ’ αυτούς που κατακρήμνισαν θεσμούς και παραδόσεις, και εξαφάνισαν από την κοινωνική ζωή το ήθος και την εντιμότητα. Αρα, ως έχουν σήμερα τα πράγματα, αυτό πρέπει να το ξεχάσουμε.

Ακόμη λοιπόν και τώρα, στην κορύφωση της διαφθοράς, εξαγγέλλουν διαφάνεια, αξιοκρατία και πλεονάσματα προς διανομήν.

Τρεις γενιές είναι χαμένες, όχι μόνο λόγω Μνημονίων, αλλά ουσιαστικά λόγω κάκιστων επιλογών κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών. Τι απομένει. Να δώσουμε πράγματι ελπίδα μέσα από μια αναθεώρηση απόψεων και αντιλήψεων. Μέσα από μια πραγματική κάθαρση. Οχι μόνο δικαστικής, αλλά ψυχής, πνεύματος και σώματος.

Η αναγέννηση δεν έρχεται μέσα από ψέματα, ούτε από τη μια μέρα στην άλλη. Ερχεται έπειτα από μπόλιασμα, μετάγγιση υγείας, την οποία οι παρόντες αδυνατούν, είναι ανίκανοι κι ανήμποροι να παράσχουν.

Αυτά είναι ενέσεις αισιοδοξίας, με την έννοια ότι αγωνιζόμαστε για το καινούργιο, για τις επόμενες γενιές. Με νεανικό ενθουσιασμό γιατί αυτό που κατακτάμε μας ανήκει και δεν το διαπραγματευόμαστε. Γιατί είναι η ψυχή μας, η ζώσα Ιστορία μας.

Η αλληλεγγύη ενός λαού δοκιμαζόμενου, αλλά με μέλλον, το οποίο απαιτεί θυσίες σε βάρος τού εγώ και της μισαλλοδοξίας και υπέρ της κοινωνίας και της Δικαιοσύνης. Ετσι άλλαξαν τον ρου της Ιστορίας λαοί, τους οποίους ένωναν αξίες, οι οποίες τους προσέδιδαν δύναμη πελώρια, που κανείς δεν μπορούσε να ανακόψει.

Μην περιμένουμε λύσεις θεϊκές. Η λύση είναι μέσα μας.

Ο Δημήτρης Χ. Παξινός είναι πρώην πρόεδρος ΔΣΑ