Εξωστρέφεια

«Τώρα είναι η ώρα, τώρα που είμαστε ένα βήμα πριν την άβυσσο, να επανακαθορίσουμε τους στόχους, έστω ως μικρή κοινωνία ενός δήμου, προς την κατεύθυνση μιας πιο εύρυθμης συνύπαρξης. Ητοι ενός νέου “εμείς”, χωρίς νέους αποκλεισμούς. Ενός νέου “εμείς”, που το μόνο προοδευτικό μέτωπο που θα αναγνωρίζει είναι εναντίον της βαρβαρότητας που διαιρεί και υπέρ της σύγκλισης που ενώνει. Δηλαδή μιας νέας οντότητας του δήμου στο υπέδαφος της οποίας μόνο μπορεί να ευδοκιμήσει η έννοια του κοινού καλού».

Αυτά έγραφε τον περασμένο Νοέμβριο ο Μωυσής Ελισάφ σε μια ιστοσελίδα της Ηπείρου. Λίγους μήνες πριν εκδηλωθεί στην κεντρική πολιτική σκηνή μια πρωτοβουλία που ονομάστηκε «Γέφυρα» και αποτελούσε στην πραγματικότητα μια προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να διασπάσει τον χώρο της Κεντροαριστεράς, ο τότε υποψήφιος και μετέπειτα θριαμβευτής των δημοτικών εκλογών στα Γιάννενα ανέλυε τι σημαίνει στ’ αλήθεια να κτίζεις γέφυρες, να ενώνεις αντί να διχάζεις, να είσαι προοδευτικός.

Σε αυτές τις εκλογές της άγονης αντιπαράθεσης, των χτυπημάτων κάτω από τη μέση και του «εμείς ή αυτοί», υπήρξαν πράγματι κάποιες οάσεις πολιτικού πολιτισμού. Η μάχη για την Αθήνα, για παράδειγμα, όπου οι υποψήφιοι του δημοκρατικού τόξου οργάνωσαν 16 (!) ντιμπέιτ, αντάλλαξαν επιχειρήματα, διατύπωσαν προτάσεις και στο τέλος οι ηττημένοι συνεχάρησαν τους νικητές.

Τα Γιάννενα, πάλι, εξέλεξαν τον πρώτο εβραίο δήμαρχο στην ιστορία μιας χώρας που κατέχει το ευρωπαϊκό ρεκόρ αντισημιτισμού (θύμα του οποίου έχει πέσει και η συναγωγή της πόλης). Δεν πρόκειται ασφαλώς για μια θρησκευτική υπόθεση: η εβραϊκή κοινότητα της περιοχής αριθμεί σήμερα μόλις 50 άτομα, έναντι 4.000 Ρωμανιωτών που περιλάμβανε στις αρχές του περασμένου αιώνα. Οι μισοί είχαν ήδη μεταναστεύσει πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Οχι, ο Ελισάφ βγήκε δήμαρχος, έστω και με μικρή πλειοψηφία, επειδή οι πολίτες εκτίμησαν την προσωπικότητά του, τον ευρωπαϊκό του προσανατολισμό και το επιστημονικό του έργο. Πρυτάνευσε δηλαδή το κριτήριο που θα έπρεπε να διέπει γενικότερα την ψήφο σε τέτοιες αναμετρήσεις τοπικού χαρακτήρα. Το μεγάλο κέρδος της πόλης όμως είναι κάτι που υποσχέθηκε με έμφαση ο 65χρονος καθηγητής, όπως το υποσχέθηκε άλλωστε σε μεγαλύτερη κλίμακα και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης: η εξωστρέφεια. Μια εξωστρέφεια «που θα φέρει κόσμο και χρήματα στην πόλη, πολύτιμη τεχνογνωσία και θα δώσει ταυτότητα στον δήμο μας», όπως είπε ο Ελισάφ τον περασμένο Απρίλιο σε μια μεγάλη συγκέντρωση ετεροδημοτών στην αίθουσα της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας.

Αυτό χρειάζονται οι πόλεις, και αυτό χρειάζεται ο τόπος. Η Αθήνα του Καμίνη έδειξε τι σημαίνουν κοσμοπολιτισμός και εξωστρέφεια. Ο Μπακογιάννης είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Και ο Μωυσής Ελισάφ, ως αυθεντικός γεφυροποιός, θα τον φωτίσει ακόμη περισσότερο, και θα τον διαπλατύνει.