Οκτώ μυστικά των «αιώνιων» δρομέων

Ολο και περισσότεροι είναι οι δρομείς που εκφράζουν την επιθυμία να παραμείνουν ενεργοί και δραστήριοι για όλη τους τη ζωή, αποζητώντας τα σωματικά και ψυχικά πλεονεκτήματα της άσκησης. Τι γίνεται όμως με το κίνητρο, την οικογένεια, τη δουλειά, τους τραυματισμούς, την εξάντληση και τα άλλα ζητήματα που μπορεί να παίξουν ρόλο στη δρομική μας σταδιοδρομία;

Μια πρόσφατη έρευνα στο αμερικανικό δρομικό σάιτ LifetimeRunning.net συγκέντρωσε στοιχεία μέσω συνεντεύξεων από περισσότερους από πενήντα δρομείς, ηλικίας τουλάχιστον 60 ετών, οι οποίοι τρέχουν και ασκούνται εδώ και τουλάχιστον τριάντα χρόνια, θέλοντας να συγκρίνει την προσαρμογή και τη συνέχιση της προσπάθειάς τους, καθώς και τη θέσπιση των στόχων τους, ακόμα και την οικοδόμηση φιλίας και την απλή άρνησή τους να εγκαταλείψουν την προσπάθειά τους. Ακολουθεί μια λίστα με τα μυστικά τους, όπως και κάποιες σκέψεις μερικών από τους συμμετέχοντες για καθένα από αυτά.

1      Προσαρμόσου και απόλαυσέ το

Κανένας δρομέας δεν παραμένει ο ίδιος σε όλα τα στάδια της ζωής του καθώς το… ρολόι και το ημερολόγιο δεν σταματούν ποτέ. Ως απάντηση, οι δρομείς κοιτάζουν τη φωτεινή πλευρά και δεν απομακρύνονται από τον στόχο τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μπομπ Αντερσον, ο οποίος ίδρυσε το περιοδικό «Runner’s World» το 1966 στο Κάνσας, όταν ήταν έφηβος. Σήμερα, στα 71 του χρόνια, εξακολουθεί να τρέχει με πάθος. «Η ηλικία είναι μόνο ένας αριθμός» τονίζει στο LifetimeRunning ο Αντερσον, συμπληρώνοντας: «Και παρόλο που ο αριθμός μεγαλώνει, απλώς μη μου λέτε τι μπορώ ή δεν μπορώ να κάνω. Ζούμε μόνο μία φορά, οπότε γιατί να μην το απολαύσουμε στο έπακρο; Το τρέξιμο βοηθά να προσθέσουμε νόημα σε κάθε μέρα».

2      Αποδέξου και ξεπέρασε τις δυσκολίες

Κάθε δρομέας, μικρός ή μεγάλος σε ηλικία, θα πρέπει να γνωρίζει για τους τραυματισμούς που ίσως να υποστεί και να μπορεί να τους ξεπεράσει, όπως όλοι οι άνθρωποι που κατανοούν ότι θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερες προκλήσεις στη διάρκεια της ζωής τους. Το παράδειγμα στην έρευνα ήταν ο 78χρονος Ντον Αρντέλ, ο οποίος ξεκίνησε για μια μικρή προπόνηση, αλλά στη συνέχεια βρέθηκε να αιμορραγεί καθισμένος στο πεζοδρόμιο. Οταν από τους περαστικούς κλήθηκε ασθενοφόρο, ο Ντον έμαθε ότι είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο. Το γεγονός αυτό δεν τον απέτρεψε από τον στόχο του. Λαμβάνει ειδική φαρμακευτική αγωγή και συνεχίζει προσεκτικά τις προπονήσεις του. «Εχω ζήσει ευτυχισμένα και αποφάσισα να είμαι προσεκτικός και να ελπίζω για καλή τύχη». Μόλις έκλεισε τα 80, πριν από λίγο καιρό, δεν μπόρεσε να αντισταθεί και έλαβε μέρος σε κάμποσους αγώνες. Βγήκε σε όλους πρώτος στην ηλικιακή του κατηγορία.

3      Συνέχισε να τρέχεις σε αγώνες

Είναι δεδομένο ότι το τρέξιμο γίνεται ολοένα και δυσκολότερο όσο περνούν τα χρόνια, ωστόσο πολύ «αιώνιοι» δρομείς βρίσκουν κίνητρο στη συμμετοχή σε μικρούς ή μεγαλύτερους αγώνες. Γι’ αυτό υπάρχουν άλλωστε και οι ηλικιακές κατηγορίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο Ρίνο Στίρατ, ο οποίος παραμένει ενεργός δρομέας για πάνω από πενήντα ολόκληρα χρόνια και είναι ο μόνος Αμερικανός που έχει καταφέρει να τρέξει Μαραθωνίους κάτω από 2:45 επί πέντε… συνεχόμενες δεκαετίες (έτρεξε τον πρώτο του το 1976 σε 2:44:45). «Δεν στέκομαι στους χρόνους μου» υποστηρίζει ο ίδιος. «Το ωραίο με τους αγώνες όσο περνούν τα χρόνια είναι ότι μπορείς να θέσεις νέα ατομικά ρεκόρ ανάλογα με τη δεκαετία της ζωής σου». «Βλέπω την προπόνηση ως έναν τρόπο να διατηρήσω ένα υψηλό επίπεδο φυσικής κατάστασης, καθώς συνεχίζω να αγωνίζομαι σε αγώνες βετεράνων παγκοσμίως» λέει από την πλευρά της η 69χρονη Σάμπρα Χάρβεϊ, η οποία δίνει πλέον έμφαση όχι στην ταχύτητά της, αλλά στη συνέπειά της στις προπονήσεις και στη συμμετοχή σε αγώνες.

4      Είσαι πλέον πιο αργός; Ε, και τι μ’ αυτό;

Αν και καλύπτει την απόσταση του ενός μιλίου σε πιο αργό χρόνο απ’ ό,τι το 1980, στα 67 του χρόνια ο Μπέντζι Ντάρντεν, ένας από τους κορυφαίους μαραθωνοδρόμους των ΗΠΑ, δεν δείχνει να το βάζει κάτω. Ο Ντάρντεν, ο οποίος κατέχει το ρεκόρ για τα περισσότερα χρόνια ανάμεσα στις νίκες του Μαραθωνίου – 40 χρόνια, 292 ημέρες -, έχοντας κερδίσει Μαραθωνίους το 1977 και το 2017, υπογραμμίζει πως έχει υιοθετήσει μια νέα νοοτροπία, η οποία τον βοηθάει να παραμείνει στους δρόμους. «Το ρεκόρ μου στο μίλι (1.600 μ.) ήταν περίπου 6′:40″ έως 7′:00″. Πλέον χρειάζομαι περισσότερο από 10 ή 12 λεπτά. Απλώς λέω στον εαυτό μου να ξεχάσει τα παλιά» σημειώνει.

5      Γίνε πιο κοινωνικός

Ενα από τα χαρακτηριστικά που αναπτύσσουν οι δρομείς καθώς περνούν τα χρόνια στους δρόμους είναι η χαρά να βλέπουν σε κάθε ευκαιρία, είτε είναι αγώνες είτε προπονήσεις, συντρέχτες και φίλους. «Οι δρομείς είναι πιο ευτυχισμένοι όταν βρίσκονται μαζί με άλλους ανθρώπους με τους οποίους μοιράζονται τα ίδια ενδιαφέροντα, συμπεριλαμβανομένων του θεάτρου, της μουσικής, της κατανάλωσης φαγητού και άλλων δραστηριοτήτων» τονίζει ο δρ Γκέιμπ Μίρκιν, 83 ετών και γνωστός για την αρθρογραφία του στις ΗΠΑ σχετικά με θέματα φυσικής κατάστασης. «Ποτέ δεν “ρουτίνιασα”» λέει ο 63χρονος κορυφαίος αμερικανός προπονητής και μαραθωνοδρόμος Μπαρτ Γιάσο, τον οποίο οι αμερικανοί δρομείς αποκαλούν Δήμαρχο του Τρεξίματος. «Μου αρέσει να βλέπω νέους και παλιούς φίλους σε αγώνες και προπονήσεις». «Δενόμαστε περισσότερο μεταξύ μας και τραβάμε ο ένας τον άλλον». Στο ίδιο πνεύμα με τον Γιάσο, ο πρώην πρωταθλητής του Μαραθωνίου Μπιλ Ρόντζερς στα 71 του προσθέτει: «Είναι υπέροχο να βλέπεις φίλους σε αγώνες, ακόμα κι αν είναι μόνο για μία φορά τον χρόνο».

6      Εκτίμησε τα ψυχολογικά οφέλη

Αν και η πλειονότητα των δρομέων ξεκινά το ταξίδι στον κόσμο του τρεξίματος με σκοπό να διατηρήσει την καλύτερη δυνατή φυσική κατάσταση, όσο περνούν τα χρόνια όλο και περισσότεροι είναι εκείνοι που εκτιμούν τα οφέλη στο… μυαλό και στην ψυχολογία. Οπως αναφέρει στο LifetimeRunners.net ο νομικός Χαλ Λίμπερμαν, ο οποίος τρέχει τα 60 από τα 76 χρόνια της ζωής του, το τρέξιμο τον βοηθά να παραμένει υγιής τόσο σωματικά όσο και ψυχικά και να αντεπεξέρχεται στις απαιτήσεις που έχει ως δικαστικός!

7      Ποτέ μη σταματάς

Αν σκέφτεστε ότι οι κακοί χρόνοι σας είναι λόγος να σταματήσετε το τρέξιμο, αναθεωρήστε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Σιντ Χάουαρντ, ο οποίος κατέγραψε αρκετά παγκόσμια ρεκόρ τα προηγούμενα χρόνια, ωστόσο φτάνοντας στην ηλικία των 79 ετών παραμένει ενεργός, ελπίζοντας ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται ακόμα και πέρα από τα 100 του. «Ο τελευταίος αγώνας μου θα τελειώσει στο… φέρετρο» αναφέρει επιδεικτικά, συμπληρώνοντας πως μόνο τότε θα μπορεί να πει ότι έζησε μια γεμάτη ζωή. Λίγο υπερβολικός, αλλά πιάνετε το νόημα…

8      Να θεωρείς πολύτιμα τα δώρα του τρεξίματος, κάθε μέρα

Γινόμαστε πιο σοφοί και ευγνώμονες καθώς μεγαλώνουμε; Αυτό δείχνουν τα κοινά χαρακτηριστικά των «αιώνιων» δρομέων. Η Κάρολιν Μάθερ είναι η γυναίκα που έχει διανύσει τα περισσότερα χιλιόμετρα από οποιαδήποτε άλλη στον πλανήτη, πάνω από 350.000 χλμ. συνολικά! Οπως σημειώνει, αυτό της έδωσε την ευκαιρία να βρει απαντήσεις στους προβληματισμούς της. «Ολα είναι για το ταξίδι» τόνισε, προσθέτοντας: «Θα έχετε καλές και άσχημες ημέρες, όμως θα γίνετε ισχυρότεροι και πιο ανθεκτικοί». Η Ελεν Χαρτ από την πλευρά της έτρεξε τον πρώτο της Μαραθώνιο σε χρόνο 2:35 λίγο μετά την αποφοίτησή της από το Χάρβαρντ το 1984 και στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα στο τρίαθλο. Χρόνια αργότερα, έγινε το θέμα μιας ταινίας για την ανορεξία και σύζυγος του δημάρχου του Ντένβερ, ο οποίος έγινε μέλος του υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης Κλίντον. «Ολα είναι δώρα», λέει, «η ζωή, το τρέξιμο, το να μεγαλώνουμε. Το τρέξιμο ήταν πάντα ο καλύτερος φίλος μου. Με βοήθησε τόσο πολύ στη ζωή μου».