Δυσεύρετο και σημαντικό

Ξάφνιασε. Περί του Νίκου Νταμπίζα ο λόγος. Δεν έχουμε συνηθίσει να ακούμε τους τεχνικούς διευθυντές να μιλάνε για ποδόσφαιρο. Δεν έχουμε ξανακούσει τεχνικό διευθυντή να μιλάει για τη δουλειά του. Ο συνονόματος Λυμπερόπουλος βρίσκεται στον αγωνιστικό χώρο και διαμαρτύρεται στους διαιτητές. Ή, σηκώνει τα χέρια, απευθύνεται στην εξέδρα και δίνει τον τόνο στην εκφορά των συνθημάτων. Οπως αντιλαμβάνεται ο καθείς τη δουλειά του. Αλλοι, όλοι σχεδόν, οι τεχνικοί διευθυντές, έχουν πιει το αμίλητο νερό. Δεν έχει ακουστεί η φωνή τους. Ο Νταμπίζας μίλησε. Και τα είπε όλα. Καταρχήν δεν κλάφτηκε. «Θέλουμε να μας κρίνετε σαν κανονικό Παναθηναϊκό». Προσπάθησε να εξηγήσει την κατακόρυφη πτώση στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος. «Στον δεύτερο γύρο δεν μπορέσαμε να διαχειριστούμε την πίεση της επιτυχίας, που είχαμε δημιουργήσει οι ίδιοι. Δεν ήταν καλή η διαχείριση της επιτυχίας και του συναισθήματος».

Μπάτζετ
Εκανε αναλυτικό απολογισμό της σεζόν. Εβαλε στόχο το 50% του ρόστερ να προέρχεται από τις Ακαδημίες. Δεν στάθηκε στο μπάτζετ. Δεν δίστασε να πάει κόντρα στο οπαδικό ρεύμα και να υπερασπιστεί τον Γιάννη Αλαφούζο. «Οποιος έχει άλλη άποψη για τον ιδιοκτήτη, είναι απέναντι στην ομάδα». Αναφέροντας χαρακτηριστικά για τη σχέση τμήμα – διοίκηση – κόσμος. «Αυτό είναι πιο σημαντικό από το μπάτζετ και τις μεταγραφές. Εξαρτάται από τον κόσμο. Αν ξαναβγεί εκτός ελέγχου, θα είναι σαν να χτίζουμε στην άμμο». «Αν δεν βαράς τον γάιδαρο, βαράς το σαμάρι. Αυτό δεν έχει λογική». Μίλησε συγκεκριμένα για τις μεταγραφές. Γκολκίπερ, στόπερ, κεντρικό χαφ, εξτρέμ, στράικερ, ενδεχομένως και δεξί μπακ. Μπήκε σε τεχνικές λεπτομέρειες. Την αδυναμία στα στημένα και την ανάγκη απόκτησης ποδοσφαιριστή με ικανότητα να εκτελεί φάουλ και κόρνερ.

Προσθήκες
Τόνισε ότι πέρα από τις προσθήκες «πρέπει να βελτιωθούμε εσωτερικά, καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς». Σχετικά με τον πρωταθλητισμό, επεσήμανε ότι «ο κ. Σαββίδης είναι στον 7ο χρόνο του στον ΠΑΟΚ για να πάρει πρωτάθλημα κι ο ΠΑΟΚ δεν είχε χαμηλότερο προϋπολογισμό τα προηγούμενα χρόνια. Είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων, εγώ δεν θεωρώ ότι αγοράζεις την επιτυχία» (όπως είχε πει ο Γιώργος Δώνης). Για τα παιδιά από τις Ακαδημίες και την άποψη (του Τάκη Φύσσα) ότι πρέπει να εκπαιδεύονται στον πρωταθλητισμό. «Οταν Μπουζούκης, Χατζηγιοβάνης κ.λπ. έπαιζαν στους μικρούς, οι ομάδες τους τερμάτιζαν χαμηλά στη βαθμολογία. Αλλά δεν μας ενδιαφέρει αυτό για την Ακαδημία. Να κοιτάμε την προοπτική των ποδοσφαιριστών και πώς θα τους ετοιμάσουμε. Το γενικό και αόριστο “να έχουμε το DNA του νικητή”, εγώ δεν το αντιλαμβάνομαι». Βλέπεις έναν επαγγελματία, που δεν φοβάται.

Λεπτομέρεια
Δεν φοβάται να μιλήσει για όλους και για όλα. Να διαφοροποιηθεί από τον προπονητή και τον υπεύθυνο των Ακαδημιών. Να υπερασπιστεί τον ιδιοκτήτη που είναι κόκκινο πανί για τους οργανωμένους. Εναν επαγγελματία που σου δείχνει ότι ξέρει τη δουλειά του. Ακόμα κι όταν είπε για τη διαιτησία, «είμαστε ορίτζιναλ, δεν είμαστε ιμιτασιόν ηθικολόγοι», ήξερε τι έλεγε και πού απευθυνόταν. Δεν λέμε ότι ο Νίκος Νταμπίζας είναι ο μοναδικός και ο τέλειος. Λέμε ότι για πρώτη φορά ακούμε έναν άνθρωπο του ποδοσφαίρου να μιλάει. Να μη φοβάται να ανοίξει το στόμα του. Κι αυτό προϋποθέτει γνώση και υψηλή αυτοεκτίμηση. Οι δουλειές βέβαια κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Οχι στα λόγια. Το να μιλάς ωστόσο και να μου λες ποιος είσαι, δυσεύρετο. Και σημαντικό.