Ο υδραίος στρατηγός και ο συριζαίος λιμενικός

Ο ένας λέει πως πήγε στην προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ για να εποπτεύσει τα μέτρα φύλαξης. Ο άλλος πως συνόδευε μέλος της κυβέρνησης. Δεν είναι μόνο από εκείνες τις φορές που η δικαιολογία ακούγεται χειρότερη από την ίδια την πράξη. Είναι και από εκείνες τις φορές που αξίζει να συγκριθούν οι δυο δικαιολογίες. Τι είναι χειρότερο; Να δηλώνει ο αρχηγός της Αστυνομίας βαρδιούχος τοποτηρητής της νομιμότητας, αλλά με πολιτική περιβολή και χειραψίες με υπουργούς, ή να δηλώνει ο αρχηγός του Λιμενικού συνοδός του Φώτη Κουβέλη; Είναι χειρότερη η αντιποίηση επαγγέλματος ή η αλλαγή επαγγέλματος για ένα βράδυ;

Από τις δυο δικαιολογίες, η δικαιολογία του αρχηγού της Αστυνομίας είναι η πιο παιδαριώδης. Οχι επειδή κανένας επιθεωρητής Κλουζό επόπτευσης μέτρων δεν θα έσφιγγε πασιχαρής το χέρι του Σκουρλέτη. Αλλά επειδή ούτε ο αυθεντικός επιθεωρητής Κλουζό δεν θα έκανε την γκάφα να επικαλεστεί μια τέτοια δικαιολογία ενώ θα τον είχαν δει αμεταμφίεστο τόσα αδιάκριτα βλέμματα και θα τον είχε συλλάβει ο φωτογραφικός φακός και σε άλλες συριζαϊκές συγκεντρώσεις, όπως στην Ξάνθη και στο Αγρίνιο. Μα ούτε ένα ζευγάρι μαύρα γυαλιά; Ούτε ένα ψεύτικο μουστάκι πάνω από το παχύ μουστάκι;

Ούτε. Αλλά η πιο παιδιαριώδης δικαιολογία δεν είναι αναγκαστικά και η χειρότερη. Γιατί εάν ο αρχηγός της Αστυνομίας άφησε τα κομματικά του συναισθήματα να ξεχειλίσουν ως επιθεωρητής Κλουζό, ο αρχηγός του Λιμενικού άφησε τα δικά του ως συνοδός par excellence του υπουργού Ναυτιλίας σε μια συγκέντρωση που όχι μόνο δεν είχε καμία σχέση με τη ναυτιλία, αλλά και ίχνος θαλασσινής αύρας. Καββαδικά μιλώντας, η συγκέντρωση στο Σύνταγμα μύριζε – τι άλλο; – στεριά. Τι γύρευε αυτός, ένας αθηναίος αντιναύαρχος, στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ;

Οπως η απάντηση δεν μπορεί να έχει σχέση με την ποίηση του Καββαδία, έτσι δεν μπορεί να έχει και με την ποίηση του Εγγονόπουλου και τον υδραίο στρατηγό του που γύρευε ό,τι γύρευε στη Λάρισα. Η απάντηση είναι εντελώς πεζή. Οπως φαίνεται, σχετίζεται με το γεγονός ότι τον περασμένο Ιανουάριο υπογράφηκε προεδρικό διάταγμα, από αυτά τα προεδρικά διατάγματα που γίνονται γνωστά ως «φωτογραφικά», προκειμένου να παραμείνει ο πρώην κλαδάρχης Διοικητικού του Λιμενικού Σώματος στη θέση του αρχηγού για ακόμη έναν χρόνο, πέρα των τρίων που υπηρετεί το αξίωμα, έχοντας «τα προβλεπόμενα για τον βαθμό και τη θέση του παράσημα, μετάλλια και διαμνημονεύσεις» όπως υπενθυμίζεται στην ιστοσελίδα του υπουργείου Ναυτιλίας.

Ο αρχηγός του Λιμενικού, με άλλα λόγια, δεν πήγε στο Σύνταγμα ούτε ως Αθηναίος, ούτε – πολύ περισσότερο – ως Υδραίος. Πήγε απλώς ως Συριζαίος…

Η ΣΙΩΠΗ

Δύο ένστολοι αρχηγοί σε μία κομματική συγκέντρωση δεν είναι απλώς πάρα πολλοί. Είναι σκανδαλωδώς πάρα πολλοί – αρκεί να λάβει κανείς υπόψη του μόνο την αναστάτωση που προκάλεσε στα δύο Σώματα η παρασπονδία, για να το καταλάβει. Εξίσου, αν όχι πιο σκανδαλώδης, είναι η σιωπή των αρμόδιων υπουργών. Του υπουργού Ναυτιλίας που συνοδευόταν από τον έναν αρχηγό. Αλλά και της υπουργού Προστασίας του Πολίτη που τουλάχιστον δεν συνοδευόταν από τον άλλο…