Κέρδισε αυτός που δεν έταξε τίποτα

Λοιπόν. Εχασε ο Ιησούς Χριστός. Εχασε ο Μάο Τσετούνγκ. Εχασε ο Αρης Βελουχιώτης. Εχασε ο Νίκος Γόδας. Εχασε ο Νίκος Πλουμπίδης. Εχασε ο Πέτρος Κόκκαλης (ο παππούς). Ολοι όσους επικαλέστηκε στις ομιλίες του ο Αλέξης. Χάσανε επίσης ο Θύμιος ο Λυμπερόπουλος κι ο Πέτρος Κόκκαλης (ο εγγονός). Ο Τζουμάκας κι ο Μπίστης. Ο Ραγκούσης. Οι μεταγραφές της πυρκαγιάς. Παρά ταύτα, ο Τσίπρας θριάμβευσε. Εκανε τον χάρτη της Ελλάδας μπλε. Εφερε ξανά τη Νέα Δημοκρατία μπροστά με δέκα πόντους διαφορά. Μέσα σε τέσσερα χρόνια, ευτέλισε και εξευτέλισε την Αριστερά. Μόνο αυτός θα μπορούσε να τα καταφέρει. Και τα κατάφερε. Το 33% και κάτι ψιλά της επάρατης Δεξιάς είναι δικό του δημιούργημα.

Κατακτήσεις

Και δεν το λέω εγώ αυτό. Το λέει η πραγματικότητα. Αυτό που ανέκαθεν κυριαρχούσε στις εκλογές είναι το «δώσε και μένα μπάρμπα». Οποιος έταζε τα πιο πολλά, έβγαινε. Δόγμα του εκλογικού σώματος, το εν τη παλάμη και ούτω βοήσομεν. Και δεν αναφερόμεθα μόνο στις εποχές που δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα και το «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα». Ακόμα και στα δύσκολα, η ίδια βιόλα. «Λεφτά υπάρχουν» ο Γιωργάκης. Ζάππεια ο Σαμαράς. Ο δε Αλέξης, μόνο ανάσταση νεκρών δεν υποσχέθηκε. Ολα τα άλλα τα έταξε. Και βγαίνει μπροστά ο Κυριάκος (φωτογραφία) και κερδίζει με έναν ιππόδρομο διαφορά. Πράγματι, δεν έχει ξαναγίνει. Να νικήσει κατά κράτος αυτός που δεν έταξε τίποτα. Ο κακός Δεξιός που θα πάρει πίσω τις κατακτήσεις του λαού.

Επαρση

Αυτός που δήθεν θα επέβαλλε την 7ήμερη εργασία. Θα καταργούσε τον κατώτατο μισθό. Θα έφερνε Ασφαλιστικό α λα Πινοτσέτ και θα εξαΰλωνε τις συντάξεις. Απ’ αυτόν κατάφερε να χάσει ο Αλέξης. Εύκολα. Με δέκα πόντους διαφορά. Και δεν νομίζω ότι ο «σοφός» ελληνικός λαός ωρίμασε. Κι αγνόησε τα χαρτζιλίκια της «13ης σύνταξης». Ο άχαστος Αλέξης συνετρίβη επειδή προκάλεσε. Χάσανε η αλαζονεία. Η έπαρση. Ο ψευτοτσαμπουκάς. Οτι εμείς είμαστε και κανείς άλλος. Το «σας έχω». Χάσανε ο πολακισμός και το κότερο της Παναγοπούλου. Χάσανε ο αχταρμάς και το ό,τι κάτσει. Εχασε για να το πούμε με μία λέξη το ψέμα. Δεν έχει ξαναγίνει. Αν μαζέψεις τα ψέματα του Αλέξη δεν χωράει ένας τόμος της εγκυκλοπαίδειας Λαρούς.

Μαγκιά

Η εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ στην προεκλογική περίοδο θύμιζε Δελφινάριο. Και χωρίς να είναι στα κέφια του ο Σεφερλής. Κάθε σκετς και διαφορετικός πρωταγωνιστής. Και στον Κουφοντίνα δίνουμε άδεια, και το χέρι του Ιερώνυμου φιλάμε. Και με τον Μαδούρο, και με τον Τραμπ. Και με τους 300 της Καισαριανής, και με τον Τέρενς Κουίκ. Και ο Κόκκαλης, και η Κουντουρά στο ευρωψηφοδέλτιο. Μόνο στον Καραγκιόζη συναντάται αυτή η ευκολία. Να μεταλλάσσεται από φούρναρης σε αστροναύτη. Εκεί ακριβώς την πήγε τη δουλειά ο Αλέξης. Οτι σας έχω για ψιμάρια. Οτι είμαι τόσο μάγκας, που μπορώ να σας δουλεύω ψιλό γαζί επ’ άπειρον. Και τιμωρήθηκε. Τέσσερα χρόνια αυτή η δουλειά, παρατράβηξε. Δεν πήγαινε άλλο. Τελικά, δεν τους είχε.