Πόρτα

Για πρώτη φορά από το 1974, οι έλληνες ψηφοφόροι αποκαθήλωσαν μια κυβέρνηση σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση.

Δεν θυμάμαι ποτέ άλλοτε κυβερνητική παράταξη να αποδοκιμάστηκε τόσο καθαρά και τόσο εκκωφαντικά, έστω σε ευρωπαϊκές και αυτοδιοικητικές εκλογές.

Ο Πρωθυπουργός αναγκάστηκε έκων άκων να οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές. Στην πραγματικότητα σύρθηκε από το αποτέλεσμα της μιας κάλπης στην άλλη.

Εκπληξη; Οχι.

Η εικόνα που προέκυψε από τις κάλπες είναι η εικόνα που εδώ και μήνες ξέρουμε από τις δημοσκοπήσεις. Ο Πρωθυπουργός μπορούσε να διαβεβαιώνει αβάσιμα ότι συνηθίζει να χάνει στις δημοσκοπήσεις και να κερδίζει τις εκλογές αλλά χθες έχασε βαριά και στις δημοσκοπήσεις και στις εκλογές.

Η ωμή αλήθεια είναι ότι οι εκλογές ποτέ δεν κρίνονται στην προεκλογική περίοδο. Κατά κανόνα έχουν κριθεί νωρίτερα κι όχι στα μπαλκόνια ή τις πλατείες αλλά από βαθιά πολιτικά ρεύματα στην κορυφογραμμή της κοινωνίας.

Εδώ και μήνες λοιπόν ξέραμε ότι το κυρίαρχο ρεύμα στην ελληνική κοινωνία ήταν «φύγετε!». Αυτό βγήκε χθες κι από την κάλπη.

Ο Μητσοτάκης φυσικά μπορεί να τρίβει τα χέρια του. Κέρδισε την πρώτη νίκη του ως αρχηγός της ΝΔ κυριαρχώντας σε όλες τις κάλπες και δικαιώνοντας την αντιπολιτευτική στρατηγική του.

Κέρδισε μάλιστα σε πολλά επίπεδα.

Οχι μόνο εξαφάνισε όλους τους μικρότερους σχηματισμούς της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς, όχι μόνο επανέφερε τη ΝΔ στα ποσοστά του 2009 αλλά μπορεί πλέον να τρέφει ισχυρές ελπίδες για ένα ρεύμα αυτοδυναμίας.

Ταυτοχρόνως κέρδισε το στοίχημα πως μια καθαρή ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις χθεσινές εκλογές θα τον οδηγούσε στην πτώση.

Κακά τα ψέματα, οι νίκες τρέφουν τους αρχηγούς.

Οπως έθρεψαν έως τώρα τον Τσίπρα. Μόνο που από χθες είναι βαριά ηττημένος. Κι ένας ηττημένος Πρωθυπουργός χωρίς χρόνο κι ατζέντα είναι ένας πολιτικός χωρίς σοβαρά περιθώρια αντίδρασης.

Τουλάχιστον η τελική έκβαση είναι θετική για τον τόπο. Μια κυβέρνηση που θα σερνόταν για άλλους τέσσερις μήνες χωρίς να μπορεί να κυβερνήσει θα θύμιζε όλο και περισσότερο την πρώτη κυβέρνηση του 2015. Με την ίδια ασυνειδησία και ανάλογο κόστος.

Βεβαία η αναμέτρηση στην οποία οδηγήθηκε εκ των πραγμάτων ο Πρωθυπουργός δεν θα είναι εύκολη, ούτε δεδομένη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως βγαίνει από τις χθεσινές εκλογές πολυτραυματίας. Χωρίς στρατηγική, χωρίς προοπτική, χωρίς ηθικό και με κλονισμένη ηγεσία. Ουσιαστικά χωρίς αφήγημα.

Ο,τι δοκίμασαν απέτυχε. Οι «προοδευτικές συμμαχίες» εξέπνευσαν. Τα κοινωνικά χαρτζιλίκια δεν έπιασαν. Τα παραμύθια για την Ακροδεξιά και τον νεοφιλελευθερισμό έπεισαν όσο κι η Κοκκινοσκουφίτσα.

Προφανώς με κάποιο τρόπο έπρεπε να αντιδράσουν. Καμία αντίρρηση.

Απλώς φεύγοντας να κλείσουν την πόρτα.