{T16}«Εμείς, γιαγιά, τη ζαλάδα την πληρώνουμε{T16}»

Εκλογές. Για δεύτερη φορά μάλιστα τρεις σε μία. Με πρώτο κόμμα, μακράν του δεύτερου, την αποχή. Στις προηγούμενες ευρωεκλογές, του 2015, ξεπέρασε το 40%. Kόβεις τον Κυριάκο ή τον Αλέξη να πιάνουν τέτοιο νούμερο; Οι δημοτικές εκλογές ανέκαθεν ήταν χαλαρές. Θυμάμαι τη δεκαετία του ’80 στη γειτονιά μου, στα Ανω Πετράλωνα. Τον σκηνοθέτη Δημήτρη Κολλάτο, (φωτογραφία πάνω) υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων. Στην Τριών Ιεραρχών. Να μπαινοβγαίνει στα μαγαζιά, χασάπικα και μανάβικα και να μιλάει με τον κόσμο. Εποχή (χωρίς Ιντερνετ, χωρίς ιδιωτική τηλεόραση) που η προσωπική επαφή είχε πολύ μεγαλύτερη αξία. Κάτι που στις συνοικίες, στις γειτονιές, διατηρείται μέχρι σήμερα. Ο δήμαρχος είναι σε καθημερινή επαφή με τον κόσμο. Θα πιει καφέ στην πλατεία. Θα πάει για φαγητό στην ταβέρνα της γειτονιάς. Κινηματογράφο θα πάει σε αίθουσα της περιοχής. Σαφώς πιο κοντά απ’ ό,τι ο βουλευτής.

Ιστορία

Με ευτράπελα και απρόοπτα στις προεκλογικές περιόδους. Στην Καλαμάτα έχουν να το λένε. Και δεν πρόκειται για ανέκδοτο. Η ιστορία είναι πραγματική. Αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση. Ενας εκ των υποψηφίων δημάρχων γιατρός. Κάπου βρίσκεται με την παρέα του και τον πλησιάζει μία ηλικιωμένη. «Γιατρέ μου, δεν είμαι καλά». «Τι έχεις, γιαγιά»; «Το κεφάλι μου». «Δεν είναι τίποτα». «Το κεφάλι μου, γιατρέ. Εχω ζαλάδες». Οπότε ο γιατρός λέει τη μνημειώδη ατάκα. «Εμείς, γιαγιά, τη ζαλάδα την πληρώνουμε. Εσύ την έχεις τσάμπα. Πήγαινε σπίτι σου, μια χαρά είσαι». Καλαμάτα γαρ κι ο γιατρός στις εκλογές θριάμβευσε. Τα χρόνια πέρασαν. Οι δημοτικές εκλογές ωστόσο διατηρούν τη διαφορετικότητά τους. Μετά τον Κολλάτο, είδαμε στην Αθήνα τον Γρηγόρη Βαλλιανάτο. Σ’ αυτές τις εκλογές τον Γιώργο Καραμπελιά (φωτογραφία κάτω). Στις ευρωεκλογές κατεβαίνει ο πλέον διάσημος εργατολόγος των Βαλκανίων Αλέξης Μητρόπουλος.

Κρίση

Ο αεικίνητος Ηλίας Ψινάκης. Ο Γιάννης Δημαράς. Που πάει να πει, από τη δημοσιογραφία κάποια στιγμή βγαίνεις στη σύνταξη. Από την πολιτική ποτέ. Οι εποχές ωστόσο αλλάζουν. Η Αριστερά, με τους ΕΔΑΐτες δημάρχους μέχρι το 1967 αλλά και στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, ηττήθηκε κατά κράτος από το ΠΑΣΟΚ και στην Αυτοδιοίκηση. Η κομματικοποίηση στους δήμους από τη δεκαετία του ’80 και μετά χτύπησε ταβάνι. Με τη Νέα Δημοκρατία να κατεβάζει στους τρεις μεγάλους δήμους Εβερτ, Ανδριανόπουλο, Κούβελα. Για ν’ ακολουθήσει το ΠΑΣΟΚ με τον Πάγκαλο. Για να φτάσουμε στην κρίση που έφερε τα πάνω κάτω σε όλα τα επίπεδα. Και την απαξίωση. Η δημαρχία σε πολλές περιπτώσεις έγινε συνώνυμο της διαφθοράς. Θεσσσλονίκη, Ανω Λιόσια κ.λπ. Η κακοδιαχείριση στον Πειραιά είχε φτάσει τον δήμο στα όρια της χρεοκοπίας. Ο κόσμος απογοητεύθηκε. Ζαλίστηκε. Είδαμε τη Χρυσή Αυγή να εκτοξεύεται στην Αθήνα.

Περιθώριο

Είδαμε τον Ψινάκη δήμαρχο Μαραθώνα. Τον Απόστολο Γκλέτσο στη Στυλίδα. Φτάσαμε να δούμε τον Μπέο στον Βόλο. Η κρίση έβαλε αρκετά καλοπληρωμένα επαγγέλματα στο περιθώριο. Δημοσιογράφοι και ηθοποιοί βάλανε πλώρη για ευρωβουλευτές και δήμαρχοι. Παλαίμαχοι αθλητές και ποδοσφαιριστές. Ο Βούρος δεν μπορεί πλέον να βρει μεροκάματο σαν ηθοποιός και κατεβαίνει στη Νέα Φιλαδέλφεια σαν ΑΕΚτζής. Δεν είναι θέμα ψώνιου. Είναι θέμα επαγγελματικής αποκατάστασης. Σ’ αυτές τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές ωστόσο υπάρχει η ιδιομορφία της απλής αναλογικής. Ποιος να πιάσει 51% από τον πρώτο γύρο; Εκ των πραγμάτων για να δημιουργηθούν πλειοψηφίες στα δημοτικά συμβούλια θα προκύψουν συνεργασίες. Ακόμα και με 5% μπορεί κάποιος να μπει στο κόλπο και να συνδιοικήσει. Κάπως έτσι βλέπουμε όλο αυτό τον όγκο των υποψηφίων. Κάθε είδους και συνομοταξίας. Ολοι χωράνε.

Μάχη

Σαν την Κιβωτό του Νώε. Ξοφλημένοι, όπως ο Ψωμιάδης κι ο Χρυσανθακόπουλος (είχε γίνει γνωστός με τα φρουτάκια), να επιχειρούν come back σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα. Κι αν κάτσει το 5% που λέγαμε, έκατσε. Από κοντά κι αυτοί που έχουν κάνει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τον κύκλο τους στην κεντρική πολιτική σκηνή. Κάπως έτσι κατεβαίνουν στην Αθήνα ο Βουλγαράκης και στη Θεσσαλονίκη ο Ορφανός. Για την πολιτική τους επιβίωση. Πολιτικά, η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στους μεγάλους δήμους και περιφέρειες είναι δεδομένη. Οι εταιρείες στοιχημάτων σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη δίνουν Ηλιόπουλο, Νοτοπούλου, Μπελαβίλα καθαρά τρίτους. Στην Περιφέρεια Αττικής η Δούρου δίνει μάχη με τον Σγουρό για τη δεύτερη θέση. Για να καταλήξουμε στη μητέρα των μαχών. Στις ευρωεκλογές. Με τον ΣΥΡΙΖΑ, κατεβάζοντας τον Πέτρο Κόκκαλη, να επιβεβαιώνει, ότι ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται.

Χαλαρά

Κι ο Πέτρος, αν επιβεβαιωθούν τα γκάλοπ, θα επιστρέψει από Δευτέρα στη χαλαρή καθημερινότητά του. Με δεδομένο όμως ότι ακολουθούν οι βουλευτικές εκλογές, στον ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει ν’ αρχίσουν να ψάχνονται για τον επόμενο. Κάποιον που θα ασχολείται με τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τον Ολυμπιακό.