Η ώρα της αλήθειας

Τις τελευταίες εβδομάδες η κυρία από πάνω έχει ξεσαλώσει. Είναι στημένη στην πόρτα της εισόδου, ή αν έχει καλό καιρό στην αυλή, κι όποιον δει αρχίζει:

«Ερχεται, φτάνει η Κυριακή των εκλογών. Εφτασε η ώρα της αλήθειας».

Κι είναι η μόνη φράση που αρθρώνει χωρίς να συνοδεύεται στο τέλος της από ένα μακρόσυρτο ερωτηματικό. Τη λέει δε τόσο συχνά, που δεν άργησαν της το κόλλησαν το παρατσούκλι. Δεν την αποκαλούν πια η «Κυρία από πάνω» αλλά «Η ώρα της αλήθειας».

Βέβαια για να λέμε και του στραβού το δίκιο όλες οι άλλες προτάσεις που βγαίνουν απ’ το στόμα της, είναι βασανιστικές και επίμονες ερωτήσεις.

– Κύριε Φασουλή, ο κύριος Θεοχαρόπουλος ΔΗΜΑΡ δεν είναι που θέλω να τον ψηφίσω;

– Οχι ΣΥΡΙΖΑ.

– Αρα; Αν θέλω να το ρίξω στη ΔΗΜΑΡ να ψηφίσω Κουβέλη;

– Οχι κι αυτός είναι ΣΥΡΙΖΑ.

– Εεε, μα έτσι που τα κάνανε σε αναγκάζουν να φτάσεις σε ακραίες καταστάσεις. Θα πάω και εγώ να ψηφίσω ΑΝΕΛ. Την Κουντουρά συγκεκριμένα.

– Η Κουντουρά συγκεκριμένα είναι κι αυτή με τον Τσίπρα.

– Ναι, αλλά άμα την ψηφίσω οι ψήφοι της δεν θα πάνε στους ΑΝΕΛ;

– Με κανέναν τρόπο.

– Ωραία. Να ρωτήσω κάτι άλλο, γιατί έφτασε η ώρα της αλήθειας. Ο κύριος Μητσοτάκης στην Τσεσμελή στο πρωινό τι διαφήμιζε; Τηγάνια; Ή το μαξιλάρι με τα μπαμπού; Δεν κατάλαβα. Ενώ την κυρία Δούρου στο σποτάκι της την κατάλαβα. Το Μάτι δεν διαφήμιζε;

– Συγγνώμη κυρία από πάνω μου, αλλά πρέπει να σας αφήσω έχω πρόβα.

– Ναι το γνωρίζω. Τον Νιάρχο δεν θα παίξετε;

– Οχι τον Ωνάση.

– Ε το ίδιο κάνει. Καλύτερα τον Ωνάση που έχει και τη Στέγη, να έχετε ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι σας.

Δεν πρόλαβα να φύγω έπιασε άλλον πελάτη. Εναν απέναντί μας που βγήκε για να πετάξει τα σκουπίδια με τη φόρμα και τη σαγιονάρα. Αυτός είναι κρυφοσύριζα αλά δεν το λέει για να μην τον ματιάσουνε και σαν καλός κομμουνιστής πιστεύει πολύ στο μάτι. Οχι το Μάτι της Δούρου, το άλλο το κανονικό. Το ανθρώπινο.

– Να σας ρωτήσω κάτι κύριέ μου; Ο κ. Αρβανίτης που λέει δεν πειράζει που την κάνανε τη Βουλή τα παιδιά οι Ρουβίκωνες μες την μπογιά την κόκκινη θα την ξαναβάψουμε, θα το κάνει με δικά του έξοδα; ‘Η θα τη δώσει σε ιδιώτη και θα μας στείλει τον λογαριασμό μέσω ΕΡΤ; Και ένα τελευταίο γιατί να, έφτασε η ώρα της αλήθειας, αύριο κληρώνει. Αυτό με το Μακεδονικό που θα έπαιρνε και το Νόμπελ καταργήθηκε; Γιατί δεν το ακούω να το παινεύεται, ο κύριος Πρωθυπουργός μας;

Ο άνθρωπος πέταξε με μίσος τα σκουπίδια του στον κάδο και αποχώρησε με το κεφάλι ψηλά και την παντόφλα να σέρνεται.

Η κυρία από πάνω όμως καθόλου δεν πτοήθηκε. Στήθηκε στη μέση του γκαζόν και στεντορεία τη φωνή.

– Εφτασε η ώρα της αλήθειας.

Δεν ήθελα να την πικράνω αλλά ο κύριος από δίπλα που είναι είρων και σκατόψυχος της το άλλαξε το προσωνύμιο.

Από χθες δεν την αποκαλεί πια η ώρα της αλήθειας, αντ’ αυτού την αναφέρει ως «Η ώρα της ηλίθιας».

Εφτασε λοιπόν αυτή η ώρα.

Καλή ψήφο.