«Οι λαϊκιστές κοστίζουν πολύ ακριβά στους πιο αδύναμους πολίτες»

«Οι ευρωπαϊκές εκλογές δεν είναι μια αποστειρωμένη δημοσκόπηση, όπως θα ήθελε ο κ. Τσίπρας» λέει στα «ΝΕΑ» η υποψήφια ευρωβουλευτής με τη ΝΔ Μαρία Σπυράκη. Οπως το περιγράφει αρκούντως παραστατικά «είναι κάλπη στην οποία οι πολίτες έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον κόσμο του 3D ηλεκτρικού αυτοκινήτου και τον κόσμο του Θύμιου, τον κόσμο του Μετρό σε μουσαμά και του ΟΑΣΘ και τον κόσμο των πράσινων συνδυασμένων αστικών μεταφορών». Γι’ αυτό και το κόμμα της ζητεί από τους πολίτες να στείλουν ένα μήνυμα αποδοκιμασίας στην πρώτη φορά Αριστερά την πρώτη φορά που ψηφίζουν εδώ και τέσσερα χρόνια.

Πώς εξηγείτε την άνοδο των λαϊκιστικών κομμάτων παντού στην ΕΕ;
Ο φόβος για τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις μαζί με τον φόβο των μεταναστών που πληθαίνουν στην Ευρώπη και η έλλειψη στήριξης στους πιο αδύναμους ώστε να διατηρήσουν τις δουλειές τους και τον τρόπο ζωής τους είναι οι βασικές αιτίες ανόδου του λαϊκισμού. Οι πολίτες συχνά καταλήγουν ότι το ευρωπαϊκό θεσμικό τρίγωνο είναι μια «γυάλα» που δεν αντιλαμβάνεται τις ανάγκες τους και οι Βρυξέλλες δεν αισθάνονται την ανάγκη να αποδείξουν ότι αναφέρονται στους πολίτες, ότι δίνουν λογαριασμό για κάθε επιλογή. Την αίσθηση αυτή εντείνουν πολιτικοί που εκπροσωπούν τα κόμματα του ευρωπαϊκού Κέντρου αλλά δεν έχουν το θάρρος να αναλάβουν το κόστος των επιλογών τους και χρεώνουν στις Βρυξέλλες όλα τα δύσκολα μέτρα. Στον αντίποδα, όταν πρόκειται για χρηματοδότηση έργων υποδομής και έρευνας και στήριξη κοινωνικών ομάδων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, τότε επαίρονται για την αποτελεσματικότητα και την ευαισθησία τους. Οι λαϊκιστές πολιτικοί έρχονται να καλύψουν αυτή την απόσταση. Οι λαϊκιστές ορκίζονται ότι θα εκπροσωπήσουν τον λαό έναντι των ελίτ και όταν παίρνουν την εξουσία δεν αφήνουν κότερο για κότερο στο λιμάνι. Οι λαϊκιστές μιλάνε στο όνομα του λαού για δημοκρατία αλλά δεν σέβονται τον διαχωρισμό των εξουσιών όπως είδαμε στην Πολωνία, στην Ουγγαρία αλλά και στην Ελλάδα. Οι λαϊκιστές θέλουν ισχυρό κράτος στο όνομα των πολλών αλλά εν τέλει το χρησιμοποιούν για να βολέψουν τους λίγους τους δικούς τους και να τρομοκρατήσουν τα μέσα ενημέρωσης που τους επικρίνουν. Οι λαϊκιστές κοστίζουν πολύ ακριβά, κυρίως στους πιο αδύναμους πολίτες, αλλά όταν αυτό αποκαλύπτεται είναι πλέον πολύ αργά!  Απέναντι στον φόβο των πολιτών χρειάζεται ισχυρή ηγεσία με θάρρος και πολιτικές επιλογές που θα ενισχύσουν τις δουλειές, θα υπερασπιστούν τις ευρωπαϊκές αξίες και θα περιφρουρήσουν τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής.

Από τη δική σας εμπειρία στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου τι πρέπει να αλλάξει στον τρόπο λειτουργίας της Ενωσης; 
Καταρχήν είναι απολύτως απαραίτητο να κάνουμε τακτικό απολογισμό. Σε ό,τι με αφορά αναρτώ μηνιαίο newsletter με τη δουλειά μου στο Διαδίκτυο, για τη δραστηριότητά μας στο Ευρωκοινοβούλιο, τη συμμετοχή μας και τη στάση μας στη διαμόρφωση της νομοθεσίας αλλά και τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουμε για την ενημέρωση των πολιτών για τις νέες τάσεις στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, διαπίστωσα ότι ενώ βούιζε ο τόπος για την κατάργηση των πλαστικών μιας χρήσης από το 2021 στην Ελλάδα υπήρχαν πολιτικά στελέχη και επιχειρηματίες του κλάδου που υποστήριζαν ότι η νομοθεσία θα αργήσει να εφαρμοστεί εδώ! Επιτρέψτε όμως να μιλήσω για μια μόνο νομοθετική προτεραιότητα την επόμενη πενταετία: Οφείλουμε να απλοποιήσουμε τη νομοθεσία ώστε η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση να είναι προσβάσιμη άμεσα και χωρίς περιττή γραφειοκρατία στους τελικούς αποδέκτες όπως είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι ερευνητές. Υποστηρίζω με έμφαση το «one rule book», ένα βιβλίο κανόνων, το ίδιο για όλα τα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία και πιστεύω πως σε αυτή τη θητεία μπορούμε να το κάνουμε πράξη.

Εσείς τι θα κάνατε διαφορετικά στη δεύτερη θητεία σας;
Εφόσον οι πολίτες μού δώσουν την ευκαιρία και βάλουν τον έναν από τους τέσσερις σταυρούς στο όνομά μου στο ενιαίο ψηφοδέλτιο της ΝΔ θα ήθελα να αφοσιωθώ στη νομοθεσία και κυρίως στην πληροφόρηση γονέων για την ασφαλή πλοήγηση στο Ιντερνετ για τα παιδιά. Η Κομισιόν με τίμησε το 2019 με τον τίτλο της πρέσβειρας για #SaferInternet4EU. Στους σχολικούς διαγωνισμούς που διοργάνωσα στη Θεσσαλονίκη διαπίστωσα ότι όταν δίνουμε τον λόγο στα παιδιά, όταν τα εμπιστευόμαστε, μπορούμε να βρούμε μαζί τον δρόμο για να έχουν μια ασφαλή ψηφιακή καθημερινότητα.

Πολλοί φοβούνται ότι στο Ευρωκοινοβούλιο που θα προκύψει από αυτές τις ευρωκάλπες η Ακρα Δεξιά θα καταλάβει σημαντικό αριθμό εδρών. Αν οι φόβοι επιβεβαιωθούν, πώς προβλέπετε ότι θα λειτουργεί από εδώ και πέρα ο θεσμός;
Μέχρι τώρα δεν φαίνεται να μπορούν οι ακροδεξιοί να τιθασεύσουν το απολυταρχικό «υπερεγώ» τους και να συγκροτήσουν ενιαία Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ωστόσο απέναντι ακόμη και σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο το ευρωπαϊκό Κέντρο, δηλαδή οι χριστιανοδημοκράτες, οι σοσιαλδημοκράτες και οι φιλελεύθεροι μπορούν να συγκροτήσουν το ευρύ μέτωπο των αξιών της φιλελεύθερης δημοκρατίας, της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης που είναι δρόμος δυο κατευθύνσεων με στήριξη και μοίρασμα της ευθύνης στα δύσκολα όπως το Προσφυγικό, με στόχους τη δημιουργία θέσεων εργασίας στη νέα οικονομία όπου θα κυριαρχεί η τεχνητή νοημοσύνη, την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής με έμφαση στην κυκλική οικονομία που αναπτύσσει την περιφέρεια και απαντάει στο πρόβλημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Η ΝΔ έχει προσδώσει χαρακτηριστικά κεντρικής αναμέτρησης στις ευρωεκλογές, ζητώντας να σταλεί μήνυμα αποδοκιμασίας στην κυβέρνηση και επιδοκιμασίας σε εκείνη. Μήπως έτσι όμως δεν συζητάμε για το πραγματικό διακύβευμα της εν λόγω κάλπης;
Οι ευρωπαϊκές εκλογές δεν είναι μια αποστειρωμένη δημοσκόπηση, όπως θα ήθελε ο κ. Τσίπρας. Είναι κάλπη στην οποία οι πολίτες έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον κόσμο του 3D ηλεκτρικού αυτοκινήτου και τον κόσμο του Θύμιου, τον κόσμο του Μετρό σε μουσαμά και του ΟΑΣΘ και τον κόσμο των πράσινων συνδυασμένων αστικών μεταφορών, τον κόσμο των παράνομων χωματερών που δυσφήμησαν την Ελλάδα και τον κόσμο όπου τα απορρίμματα γίνονται χρήματα. Δεν χρειάζεται νομίζω να εξηγήσω ποιον κόσμο υπερασπίζεται ο κ. Τσίπρας. Υπάρχουν άλλωστε τόσες φωτογραφίες…