Η υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων στην Ευρώπη

Οι περισσότεροι πολίτες θα ήθελαν να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης σε μία δημοκρατική και προοδευτική Ευρώπη, όμως τα πολλά διαρθρωτικά προβλήματα που έχουν σωρευτεί στην ήπειρό μας θολώνουν αυτή τους την πρόθεση. Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά το Μεταναστευτικό; Ή να αμβλυνθούν οι σημαντικές διαφορές στη δομή των οικονομιών μεταξύ των βόρειων και νότιων κρατών-μελών της ΕΕ; Γίνεται να υιοθετεί η Ευρώπη μία ενιαία στρατηγική στα υπερ-εθνικά κέντρα λήψης αποφάσεων; Υπάρχουν ευρωπαϊκές λύσεις σε καίρια ζητήματα όπως της κλιματικής αλλαγής, της τρομακτικής διείσδυσης των social media στον καθημερινό τρόπο συμπεριφοράς των πολιτών, της υποστήριξης της νεοφυούς επιχειρηματικότητας ή της ανεργίας των νέων;

Λύσεις υπάρχουν σε όλα τα παραπάνω προβλήματα, όμως δεν είναι απλές, όπως απλή δεν είναι ούτε η διαδικασία υλοποίησής τους. Κι εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά (και η μεγάλη πρόκληση) των αντι-λαϊκίστικων κινημάτων, όπως του Ποταμιού, με πολλούς άλλους πολιτικούς χώρους σε Ελλάδα και Ευρώπη. Σε αντίθεση με τα εύκολα, εύηχα λόγια των ακραίων (αριστερών και δεξιών) κομματικών σχηματισμών, με κοινό χαρακτηριστικό την επίκληση στα αρνητικά, αντιπαραγωγικά συναισθήματα των πολιτών (μίσος, φόβος) και την απουσία ουσιαστικών θέσεων, το Ποτάμι ακολουθεί έναν άλλο δρόμο. Θέτει στόχους, πάνω στους οποίους διαμορφώνει ρεαλιστικές θέσεις, τις οποίες αναπτύσσουν άνθρωποι εξειδικευμένοι στους αντίστοιχους κλάδους. Μόνο έτσι μπορούν να δοθούν βιώσιμες λύσεις στα σύνθετα ευρωπαϊκά προβλήματα.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει υπάρξει για 70 χρόνια ένα πολύ επιτυχημένο πείραμα απέναντι στη μισαλλοδοξία και τον ολοκληρωτισμό, διευρύνοντας σε πολλούς τομείς (οικονομία, εκπαίδευση, πολιτισμό) τα σύνορα των πολιτών από τα στενά όρια της πατρίδας τους σε εκείνα ολόκληρης σχεδόν της ηπείρου. Το πείραμα βέβαια αυτό προϋποθέτει την εξεύρεση συναινέσεων μεταξύ των διάφορων χωρών-μελών σε όλα τα βασικά πεδία πολιτικής. Η εκπροσώπηση όμως εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, με διαφορετικές ιστορικές, πολιτισμικές και κοινωνικές αναφορές, μόνο εύκολη υπόθεση δεν θα μπορούσε να είναι. Αναπόφευκτα οι ευρωπαϊκοί θεσμοί απαρτίζονται από πολυάριθμες επιτροπές, νομοθετικά σώματα, μονοπρόσωπα όργανα, κι όλα αυτά αλληλεπιδρούν τόσο μεταξύ τους όσο και με πολυποίκιλες ομάδες συμφερόντων, και τελικά και με τις εθνικές κυβερνήσεις.

Η αποδοτικότερη, λοιπόν, υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων στην ενωμένη Ευρώπη μπορεί να προκύψει μόνο από εκπροσώπους με (α) ειλικρινή διάθεση προσφοράς απέναντι στην πατρίδα και στο κοινό ευρωπαϊκό όραμα, (β) πραγματική γνώση των σύνθετων προβλημάτων, (γ) ικανότητα συγκρότησης βιώσιμων, συναινετικών λύσεων, (δ) την ικανότητα διαμόρφωσης ενός στρατηγικού σχεδίου προώθησης των σχετικών λύσεων που να λαμβάνει υπόψιν τους συσχετισμούς των διαφορετικών συμφερόντων εντός των θεσμικών οργάνων της Ενωσης, και τέλος (ε) την επιμονή προώθησης των λύσεων αυτών μέσα από τους πολυδαίδαλους μηχανισμούς έγκρισης των Βρυξελλών. Διαθέτουν οι υποψήφιοι των κομμάτων που ζητούν την ψήφο του έλληνα πολίτη αυτά τα χαρακτηριστικά; Του Ποταμιού σίγουρα!

Ο Κωνσταντίνος Καλαφατάκης είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Ποτάμι