Καμία απάντηση για τον υπουργό

Καμία απάντηση για τον υπουργό

Δεν θέλησε να μας (και να με) πιστώσει με μια ακόμα δημοσιογραφική επιτυχία το Μέγαρο Μαξίμου, και ως εκ τούτου νέα «άκρα του τάφου σιωπή» για το «σκαφάτο» κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος, το οποίο επίσης φιλοξενήθηκε στο σκάφος «Odyssey» της οικογένειας Παναγοπούλου πέρυσι το καλοκαίρι, «κουρασμένο» και αυτό από τον καθημερινό κάματο της διακυβέρνησης της χώρας. Αφησαν – οι του Μεγάρου Μαξίμου – αναπάντητα τα ερωτήματα που έθεσε και η ΝουΔου, μετά το σαββατιάτικο αποκαλυπτικό δημοσίευμα της στήλης. Ούτε καν τα ελικόπτερα του Μητσοτάκη που… έκανε «μεταφορές», κατά τον άκρως συγχυσμένο την περασμένη Τετάρτη πρόεδρο Αλέξη τον Κουρασμένο Β’, επικαλέσθηκαν τα δυσώδη υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου, για να απαντήσουν. Πράξη σοφή κατά βάση, θα σημειώσω. Και τους καταλαβαίνω και δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα να αποδεχθώ αυτή τη στάση. Είτε γιατί αυτός που πρέπει να ξέρει, ο Τσίπρας δηλαδή, γνωρίζει καλύτερα παντός άλλου τι έχει συμβεί, είτε γιατί είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένο να διαψεύσεις οτιδήποτε όταν, όπως αποδείχθηκε και με τις διακοπές του προέδρου Αλέξη του Κουρασμένου Β’, τα κινητά τηλέφωνα, που, αποδεδειγμένα, έχουν κλείσει σπίτια και σπιτάκια, είναι πια και φωτογραφικές μηχανές – τα καταραμένα…

Απλή λογική

Δεν απάντησε ούτε και η κυρία Κατερίνα Παναγοπούλου, η οποία μετεξελίσσεται σε «πασιονάρια» του λαϊκού κινήματος – αν κρίνω από τη μακροσκελή ανάρτησή της στο Facebook με την οποία, ουσιαστικά (μου) απαντούσε στα επίμονα δημοσιεύματα – περί της κυβερνητικής παρέμβασης – και του Πρωθυπουργού συγκεκριμένα – για να τη δεχθεί στους κόλπους της η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, ως «Αθάνατη». Καλά, για τον πρόεδρο Αλέξη τον Κουρασμένο Β’ δεν το συζητώ – λέξη κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την αποκάλυψη ότι είχε αποστείλει προσωπική επιστολή στον Τόμας Μπαχ, τον πρόεδρο της ΔΟΕ, εισηγούμενος την κατάληψη της χηρεύουσας θέσης της Ελλάδας στη ΔΟΕ από την κ. Παναγοπούλου. Αλλά και η ίδια, μου έκανε εντύπωση, αυτή ακριβώς τη στάση τήρησε. Λέξη. Λες και ο Τσίπρας από μόνος του, εκεί που καθόταν μια μέρα και φουμάριζε αρειμανίως το Romeo y Julieta Wide Churchills πούρο του, είπε «ρε συ, αντί να τρέχει η γυναίκα με τα θέματα τους Ελληνισμού της Διασποράς, δεν στέλνω μια επιστολή σε εκείνον τον Μπαχ της ΔΟΕ, που μου κάνει τον δύσκολο, να την εντάξει στην Ολομέλεια ως Αθάνατη;». Οχι φυσικά. Εκείνη προφανώς το ζήτησε και ο πρόεδρος Τσίπρας ο Κουρασμένος Β’ αποδέχθηκε το αίτημα. Δεν θέλει μεγάλη φιλοσοφία να το σκεφτεί αυτό κάποιος. Απλή λογική, μόνο…

Τι έλειπε από το πόνημα

Παρασκευή βράδυ έκανε την ανάρτηση η κυρία Κατερίνα, την ώρα που εμείς ως εφημερίδα είχαμε κλείσει, είχαμε πάρει ήδη τον δρόμο για τα περίπτερα. Ως εκ τούτου χρόνος δεν υπήρχε για σχολιασμό, μόνο για ανάγνωση. Τούτου δοθέντος το κάνω τώρα, με την ευχέρεια χρόνου που μου παρείχε το Σαββατοκύριακο μελέτησα σοβαρά την ανάρτηση.

Τι είδαμε λοιπόν στο δημοσιευμένο πόνημα της κυρίας Παναγοπούλου – Ναυπλιώτου; Οτι, πρώτον, κατάγεται από πτωχή πλην τιμία οικογένεια, με αριστερές καταβολές. Τι άλλο είδαμε; Οτι έχει δράση στις παρυφές του ολυμπιακού κινήματος, και δη του παραολυμπιακού τοιαύτου από 20ετίας σχεδόν.

Τι έχει ακόμη; Δράση ως μέλος του ΔΣ αρχικά και εν συνεχεία πρόεδρος της «Καλλιπάτειρας», μιας οργάνωσης γυναικών για την προώθηση του αθλητισμού. Τι δεν είδαμε; Μια διάψευση για την πολλαπλή κυβερνητική παρέμβαση να γίνει – επιτέλους – μέλος της ΔΟΕ, «Αθάνατη». Γιατί δεν υπάρχει καμία αναφορά στην υπόθεση της «αθανασίας»; Διότι είναι αλήθεια. Και είναι μια αλήθεια που καίει.

Τι άλλο υπάρχει στην ανάρτηση της προσωπικής φίλης και συνεργάτιδας του προέδρου Τσίπρα, του Κουρασμένου Β’; Εμμεσες απειλές για προσφυγή στη Δικαιοσύνη – εναντίον ποίου δεν είναι καταληπτό από την υπογράφουσα το κείμενο (για τη συγγραφή δεν ορκίζομαι, διαθέτω ορισμένες επιφυλάξεις – Θανάση, μου μυρίζει…)…

Και το αποτυπωμένο, σαν νωπογραφία, πίσω από τις λέξεις, «ουκ εά με καθεύδειν το της Γιάννας τρόπαιον»…

O τυφώνας Κοντονής

Ευκαιρίας δοθείσης, δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι μια από τις μεγάλες αυταπάτες της κυβέρνησης είναι ότι μπορεί να πουλάει τσαμπουκάδες και νταηλίκια στις διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες. Οτι μπορεί να τους επιβάλλει τη θέλησή της. Οι δε εγχώριες αθλητικές ομοσπονδίες δεν είναι τίποτε περισσότερο από παρακολουθήματά της, μπορεί να τις ελέγχει όποτε το επιθυμεί αδιαφορώντας για τις διεθνείς αντιδράσεις που προκαλούν αυτές οι παρεμβάσεις. Είναι η λογική τού «ό,τι γουστάρω κάνω και λογαριασμό δεν δίνω». Προ τριετίας, και ενώ είχαμε στο τσακ γλιτώσει το Grexit, παρ’ ολίγον να φάμε κατακούτελα Grexit στο ποδόσφαιρο με αποκλεισμό της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου και των ελληνικών αθλητικών συλλόγων που συμμετείχαν σε διεθνείς διοργανώσεις, εξαιτίας των παρεμβάσεων εκείνου του απίθανου σιορ Κοντονή, ο οποίος υποδυόταν επί καθημερινής βάσεως τον ρόλο τού «είμαι ο υφυπουργός Αθλητισμού και κάνω ό,τι θέλω».

Είδαμε και πάθαμε να αποφύγουμε την αναγκαστική έξοδο από όλα, αφού χρειάστηκε να κινητοποιηθεί κόσμος και κοσμάκης διεθνώς και αφού πεισθεί και ο Τσίπρας ότι αυτά που κάνει ο Κοντονής του είναι για γέλια και πρέπει να του τα ακυρώσει. Μετά τον έβγαλε από εκεί και τον προβίβασε, τον έκανε υπουργό Δικαιοσύνης – κι ακόμη να συνέλθει και η Δικαιοσύνη από το πέρασμα του τυφώνα. Μετράει πληγές…

(Είναι αυτός ο ίδιος Κοντονής, ο οποίος με επιστολή του στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή εισηγήθηκε την κατάληψη της θέσης της Ελλάδας στην Ολομέλεια της ΔΟΕ από τον Σπ. Καπράλο, εις βάρος του Ισίδωρου Κούβελου και ενώ υπήρχαν και άλλες δύο υποψηφιότητες, των Συναδινού και Αγγελούδη – αντί να αφήσει την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή να αποφασίσει μόνη της…)

Σε άδειες εξέδρες

Αλλά και ο διάδοχος Κοντονή, αυτός ο Βασιλειάδης, μη νομίζετε ότι είναι καλύτερος. Αναυδη η χώρα παρακολούθησε το Σάββατο το βράδυ να διεξάγεται ο τελικός – κωμωδία του Κυπέλλου Ελλάδας στο ΟΑΚΑ με άδειες εξέδρες, όταν ακόμη και στις χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής αυτοί οι τελικοί είναι γιορτή για το ποδόσφαιρο. Εδώ άδειες εξέδρες, επειδή ο αρμόδιος υφυπουργός Βασιλειάδης δεν μπορούσε να εξασφαλίσει ότι το ματς θα πραγματοποιούνταν μέσα σε πολιτισμένες συνθήκες.

Και να ήταν μόνο αυτό περί της πολιτείας Βασιλειάδη; Εδώ και μήνες έχει στοχοποιήσει την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, προσπαθεί να εξοβελίσει έναν ιστορικό παράγοντα του ελληνικού μπάσκετ, τον πρόεδρο Γιώργο Βασιλακόπουλο, και οδηγεί το άθλημα στον απόλυτο εξευτελισμό εξαιτίας της ανικανότητας και της αδυναμίας του να καθορίσει τους κανόνες τού ευ αγωνίζεσθαι επί ίσοις όροις. Και υπάρχει και ένα πλήθος άλλων παρεμβάσεων σε ομοσπονδίες για την προώθηση «ημετέρων» φυσικά, με όπλο πάντα την κρατική επιχορήγηση.

Θα μου πει κάποιος, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι στο γενικευμένο μπάχαλο θα τα κατάφερναν στον αθλητισμό; Θα σκύψω το κεφάλι με περίσκεψη και θα απαντήσω «τίποτε». Σε κουβέντα να βρισκόμαστε, απλώς…