«Σκαφάτα» ψέματα

Να τα πιάσουμε ένα ένα παρακαλώ, γιατί χτες δεν πρόλαβα, είχα να ασχοληθώ με την «αθανασία» της φίλης Κατερίνας (Παναγοπούλου) και δεν θέλω να μένουν κενά, στο κεφάλι κανενός αναφορικά με τη «φιλοξενία» του προέδρου Αλέξη του Κουρασμένου Β’ στο κότερο της οικογένειας Παναγοπούλου, πέρυσι τον Αύγουστο. Εν πρώτοις, να χαιρετίσω τη μετά οκτάμηνο παραδοχή του Πρωθυπουργού, του Κουρασμένου Β’, ότι όταν έγραψα τον περασμένο Σεπτέμβριο για τις διακοπές του, έκανε τον Κινέζο, για να παρέλθει, όπως και παρήλθε, ασχολίαστο το θέμα: «Είναι γνωστό, είπε προχθές το βράδυ, ότι για 3 ημέρες φιλοξενήθηκα στο σκάφος συνεργάτιδάς μου. Γράφτηκε τέλη Σεπτεμβρίου 2018. Δεν το διέψευσα γιατί δεν το κρύβω».

Οχι, αγαπητέ, δεν το διαψεύσατε, διότι πρώτον ήταν αλήθεια! Δεύτερον γιατί εκτιμήσατε, και σωστά, εκείνη τη στιγμή ότι αν δεν διαψεύδατε θα περνούσε, όπως και πολλά άλλα αυτής εδώ της στήλης, χωρίς αναταράξεις διότι θα λειτουργούσε ο «κόφτης», το «απαγορευτικό» που έχουν επιβάλει από τον Δεκέμβριο του 2015 σε ό,τι αφορά το «ΣΤΙΓΜΑ» οι «υπηρεσίες» των υπογείων του Μεγάρου Μαξίμου (πονεμένη ιστορία, κάποια στιγμή θα την πούμε και αυτή – δεν είναι άλλωστε του παρόντος). Και τρίτον το κρύψατε. Από τους πολίτες, από τη χώρα.

Τέταρτον, είναι ψεύδος, χοντρό, ότι οι σκαφάτες διακοπές είχαν διάρκεια τριών ημερών. «Χαθήκατε» Κουρασμένε μου Β’ από προσώπου γης τις παραμονές του Δεκαπενταύγουστου του 2018 και επανεμφανιστήκατε στις 21 Αυγούστου στην Ιθάκη για το περίφημο διάγγελμα περί του τέλους των Μνημονίων. Τρεις μέρες δεν ήταν αυτό, ήταν εβδομάδα και βάλε. Αλήθεια, πώς μπορεί να λέει κάποιος τέτοια χοντρά ψέματα, και μάλιστα μέσα στη Βουλή;

Λαθρεπιβάτης

Κατά δεύτερον και επί της ουσίας: το «είμαι κι εγώ στο κότερο», δεν είναι μια απλή διαδικασία, του είδους, άντε έχει ένας φίλος ένα κότερο και πάω και το παίρνω και κόβω βόλτες εδώ κι εκεί. Εχει ο φίλος κότερο, σημαίνει ότι είναι και αυτός πάνω στο κότερο μαζί μου, και παίζουμε τάβλι ή μπιρίμπα όταν το κότερο δεν πλέει. Διότι αλλιώς, αν ο φίλος απουσιάζει εκ του κότερου, και το έχεις εσύ και οι φίλοι σου να κάνετε διακοπές, θεωρείσαι, σύμφωνα με τον νόμο και τις σχετικές διατάξεις περί σκαφών αναψυχής, λαθρεπιβάτης, και δεν είναι ωραία η ιδιότητα, άσε δε που έχει και τραβήγματα με το Λιμενικό.

Και εδώ στη συγκεκριμένη περίπτωση, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε η κυρία Κατερίνα (Παναγοπούλου) στη σπουδή της να υπερασπιστεί τον Κουρασμένο Β’, ο πρόεδρος Αλέξης ήταν μόνος του στο σκάφος – εκείνη απουσίαζε ήταν, και σωστά, δίπλα στον μακαρίτη τον Περικλή, ο οποίος έδινε εκείνη την περίοδο μάχη για τη ζωή του. Συνεχίζω…

Λίστα επιβατών

Και συνεχίζω ακάθεκτος: σκάφος με ξένη σημαία, και νηολογημένο σε ξένη χώρα (εν προκειμένω νηολόγιο Λονδίνου, Βρετανίας) χωρίς τον ιδιοκτήτη του πάνω σε αυτό, αλλά με άλλους επιβάτες, υποχρεώνει τον καπετάνιο του πλοίου να υποβάλει στο Λιμεναρχείο του λιμανιού στο οποίο επιβιβάστηκαν οι επιβάτες ονομαστική λίστα επιβατών – crew list όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο.

Ακόμη και αν αυτό συνέβη μέσα στη θάλασσα – όπως θρυλείται ότι έγινε με την επιβίβαση του προέδρου Αλέξη του Κουρασμένου Β’ στο σκάφος «Odyssey» – η λίστα πρέπει να καταρτιστεί και να κατατεθεί από τον πλοίαρχο του σκάφους είτε στο λιμάνι απόπλου είτε αν αυτό δεν είναι εφικτό στο λιμάνι κατάπλου.

Τούτων δοθέντων, είναι απολύτως διερευνήσιμο αν υπάρχει τέτοια λίστα και αν έχει κατατεθεί στον λιμενικό σταθμό Βουλιαγμένης, στη μαρίνα της οποίας ελλιμενίζεται το κότερο «Odyssey» της οικογένειας Παναγοπούλου. Σε διαφορετική περίπτωση, όσοι πλην του πληρώματος επιβαίνουν σε αυτό, θεωρούνται λαθρεπιβάτες, αδίκημα το οποίο διώκεται και για το πλήρωμα και για τον πλοιοκτήτη. Συνεχίζω…

Ναύλωση και πόθεν έσχες

Και συνεχίζω λοιπόν με την ίδια ένταση, διότι επιθυμώ να είστε πλήρως ενημερωμένοι, μήπως και σας προκύψει φίλος σκαφάτος, σας δει κουρασμένους και σας παράσχει το κότερο για αναψυχή: αντιθέτως δεν θεωρείσαι λαθρεπιβάτης, αν το σκάφος το έχεις νοικιάσει – αλλά εκεί μπαίνουμε σε άλλα μονοπάτια, δύσβατα, τα οποία εκτιμώ ότι δεν θα ήθελε να βαδίσει ο Κουρασμένος πρόεδρος Αλέξης. Διότι νοικιάζω ένα σκάφος, σημαίνει ότι το πληρώνω κιόλας. Οτι μου κόβουν ένα παραστατικό, ένα τιμολόγιο, και εγώ καταβάλλω το αντίτιμο. Και επειδή είμαι εν δυνάμει ελεγχόμενος, ως βουλευτής και Πρωθυπουργός, μπορώ να αποδείξω την προέλευση των χρημάτων, και να καταχωρίσω τη σχετική δαπάνη στο πόθεν έσχες μου. Αλλά και πάλι η κυρία Κατερίνα ήρθε να μας διαφωτίσει, με εκείνες τις δηλώσεις της περασμένης Δευτέρας: όχι, δεν νοικιάστηκε το σκάφος της, μια φιλοξενία ήταν όλο αυτό, προς τον Κουρασμένο Β’, γιατί πολύ απλά ο σύζυγός της, ο Περικλής, που δεν μπορεί πλέον να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τίποτε, διέγνωσε εκ της τηλεοράσεως ότι «ήταν κουρασμένος» ο (μεταξύ μας, πολύ) Κουρασμένος Β’.

Η υποχρέωση όλων μας (πολιτικών, δημοσιογράφων, δικαστικών, δημοσίων υπαλλήλων κ.λπ.) για την ηλεκτρονική υποβολή δηλώσεως πόθεν έσχες για το έτος 2018 έληξε στις 30 Απριλίου. Υποθέτω ότι ο φοροτεχνικός του Κουρασμένου Β’ θα έχει μεριμνήσει για τη συμπερίληψη των σκαφάτων διακοπών, αλλιώς αυτό συνιστά βαριά παράλειψη και παράβαση του σχετικού νόμου – έχει δίκιο εκείνος ο Αδωνις, σχετικά. Βουλευτής που δέχεται «δώρο» άνω των 200 ευρώ, οποιασδήποτε μορφής, υποχρεούται να το δηλώσει. Και εδώ μιλάμε για διακοπές της τάξεως των 5.000 με 7.000 ευρώ την ημέρα, που μπορεί σε φουλ σεζόν, όπως είναι τα μέσα Αυγούστου, που το χρησιμοποίησε ο δικός μας για τις διακοπές του, να φτάσει το ενοίκιο και στις 10.000 ημερησίως. Αρα, έκανες διακοπές μια εβδομάδα; Αυτό σημαίνει 80.000 ευρώ – ήτοι όλη την ετήσια βουλευτική σου αποζημίωση. Μπέρδεμα. Μεγάλο…

Τα φάουλ του… φτωχού παιδιού

Και ολίγα περί της προχθεσινής συζητήσεως στη Βουλή, η οποία προϊδεάζει για το πώς θα ολοκληρωθεί σήμερα τα μεσάνυχτα με την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Καταρχήν, δεν πρέπει να έχουμε την παραμικρή αμφιβολία για το αν θα λάβει η κυβέρνηση την περίφημη ψήφο εμπιστοσύνης. Οπως έχουμε ξαναπεί, οι 145 ΣΥΡΙΖΑ είναι μπετόν αρμέ, και το ίδιο συμβαίνει και με τα (πολιτικά) «ρετάλια» που έχει συγκεντρώσει με την… «ακτινοβολία» του (και με κάτι ψιλοθεσούλες), ο Κουρασμένος Β’ Αλέξης και είναι επτά τον αριθμό. Τούτου δοθέντος, με γνωστό δηλαδή εκ των προτέρων το αποτέλεσμα, όλο το ενδιαφέρον σήμερα επικεντρώνεται στο αν η συζήτηση θα εκτραπεί έτι περαιτέρω, σε σχέση με την έναρξή της, την Τετάρτη το βράδυ. Διότι τι μας έμεινε από εκείνη τη συνεδρίαση; Ο εκτός εαυτού, κακός, κάκιστος Τσίπρας, ο οποίος με ύφος και φρασεολογία που παρέπεμπε ευθέως στον Πολάκη, επιχείρησε να εμφανιστεί ως το φτωχό παιδί του λαού, ένας Νίκος Ξανθόπουλος της πολιτικής, ένας Βασιλάκης Καΐλας στο πιο ενήλικο. Και από την άλλη ένας Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος για πρώτη φορά ίσως, του απάντησε στα ίσια, και στο ίδιο πεδίο που ο Πρωθυπουργός επέλεξε να κινηθεί η συζήτηση. Ευτυχώς να λέμε, το έκοψαν νωρίς, εκεί κατά τις 9.30 και έτσι προλάβαμε να δούμε την επική ανατροπή της Τότεναμ στο ματς με τον Αγιαξ. Ουφ…

Στα φάουλ του Τσίπρα ασφαλώς συγκαταλέγονται το ανοίκειο ύφος με το οποίο απευθύνθηκε στον διαμαρτυρόμενο Ανδρέα Λοβέρδο (για την παράταση, πέραν κάθε ορίου της αντιπαράθεσης των δύο), αλλά και ο χαρακτηρισμός – δίκην Πολάκη – «γλάστρα» που απέδωσε στον Στ. Κυμπουρόπουλο. Δυστυχώς, και για τα δύο…