Στην αλάνα του θεσμικού ντιμπέιτ

Αν δεν ήταν μια στιγμή θριάμβου για την τηλεοπτική δημοκρατία, θα ήταν απλώς σύμπτωμα αριθμολαγνείας. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς την υπόμνηση του Αλέξη Τσίπρα ότι εκείνος, αντίθετα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τρελαίνει τα μηχανάκια της AGB; Πώς αλλιώς αν όχι κάτω από το πρίσμα της ακλόνητης πεποίθησης ότι στα τηλεοπτικά αλώνια είναι ασυναγώνιστος; Αυτό ήταν και το νόημα της πρότασης για τηλεοπτική μονομαχία. Εκείνος θα έφερνε στις οθόνες το κοινό που δεν μπορεί να μαζέψει ο αντιτηλεοπτικός Μητσοτάκης. Θα δάνειζε στον αντίπαλό του λίγη τηλεοπτική λάμψη. Και μετά θα τον συνέτριβε στον αέρα.

Απορρίπτοντας την πρόταση, ο πρόεδρος της ΝΔ δεν υπάκουσε σε έναν κανόνα της πολιτικής αλλά της λογικής. Δεν πας στο στούντιο από θέση δημοσκοπικής ισχύος και εκτός εθνικών εκλογών. Αλλά σε ποιον κανόνα υπακούει αυτό που διαφημίζεται από την αξιωματική αντιπολίτευση ως θεσμικό ντιμπέιτ όχι μίας ή μιάμισης ώρας αλλά τριών ολόκληρων ημερών; Τι έχει να προσφέρει μια συζήτηση που θα πυροδοτηθεί από μια πρόταση μομφής η οποία θα μετατραπεί από τον Πρωθυπουργό σε ψήφο εμπιστοσύνης για ολόκληρη την κυβέρνηση; Θα προσφέρει ασφαλώς ακόμη μια απόδειξη του γεγονότος ότι η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πιο συμπαγής στην ιστορία των Μνημονίων, ότι μπορεί χωρίς κανένα πρόβλημα να ψηφίσει κυριολεκτικά τα πάντα.

Ακόμη μία επίδειξη μπετόν αρμέ όμως δεν είναι παρά ακόμη μία επανάληψη. Και σε αυτόν τον κανόνα, τον κανόνα της επανάληψης, υπακούει ολόκληρη η συζήτηση. Στη Βουλή δεν θα ακουστεί τίποτε που δεν έχει ειπωθεί, η ίδια λάσπη θα εκτοξευθεί, στον ίδιο βούρκο θα κυλιστεί όποιος είναι να κυλιστεί και τίποτε δεν θα εμποδίσει τους πιο φωτογενείς από τους ομιλητές να μετατρέψουν για ακόμη μία φορά το θεσμικό περιβάλλον της Βουλής σε τηλεοπτική αρένα. Μόνο που αυτή τη φορά δεν είναι εκλογικά ουδέτερος ο χρόνος. Και σε έναν τέτοιο χρόνο το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει κανείς, όχι εκείνος που δεν έχει και τίποτε να χάσει αλλά εκείνος που δεν έχει και τίποτε να κερδίσει, είναι να προσφέρει το ίδιο αντιαισθητικό έργο.