Ακόμη το σκέφτονται!

Ωραία πράγματα μάθαμε κατά τη χθεσινή ημέρα. Τα του τελικού θα αναλυθούν μετά. Ωστόσο, γνωρίζουμε πλέον ότι αύριο σχεδιάζουν στη Λίγκα να συνεδριάσουν και να δουν με τι μοντέλο θα διεξαχθεί το ερχόμενο πρωτάθλημα. Θα τα κουβεντιάσει η επιτροπή που έχει συσταθεί και αργότερα θα τεθεί το όλο ζήτημα σε ψηφοφορία. Είτε θα έχουμε play offs, είτε θα υπάρξει ένας ενδιάμεσος γύρος στα πρότυπα (πάνω-κάτω) μιας ενδιαφέρουσας πρότασης του προέδρου του συνεταιρισμού, Μηνά Λυσάνδρου. Φυσικά, όλο αυτό συνεπάγεται ότι θα έχουμε οριστικά εξελίξεις με την αναδιάρθρωση και όλα θα λήξουν εντός της εβδομάδας με τη σχετική τροποποίηση. Γιατί είναι ελαφρώς παράταιρο να έχει ολοκληρωθεί η διοργάνωση, να πρέπει οι ομάδες να κάνουν τον προγραμματισμό τους, οι παίκτες να φύγουν σε διακοπές και ουδείς να αντιλαμβάνεται με ακρίβεια κάτω από ποιες συνθήκες και προϋποθέσεις θα προχωρήσει η ερχόμενη περίοδος.  Τα μοντέλα είναι για να υπάρχουν. Και να αλλάζουν, μπορεί κάποιος να προσθέσει. Σίγουρα, όμως, πρέπει πρώτα να τα βρίσκουμε και τα υπόλοιπα έπονται.

Αναφορικά με τον τελικό του Κυπέλλου και τις άδειες εξέδρες, είναι η απόδειξη πως η κυβέρνηση αδυνατεί να διασφαλίσει τη διεξαγωγή ενός κρίσιμου αγώνα με τις ομαλότερες των συνθηκών. Φοβάται. Το σκέφτεται δύο και τρεις φορές. Με αποτέλεσμα, αντί να επιλέξει ένα κάποιο, ελεγχόμενο έστω ρίσκο, να κλείνει τις πόρτες στο ευρύ κοινό. Οπότε, στις εξέδρες θα βρεθούν είτε όσοι έχουν άκρη με την Ομοσπονδία, είτε αυτοί που έχουν ανοιχτή γραμμή με τις διοικήσεις των ΠΑΕ. Με τους επικεφαλής της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ. Διαφορετικά, πώς θα εξασφαλίσουν την είσοδό τους στο έρημο ΟΑΚΑ; Για τέτοια επιτυχία μιλάμε…

Κατά τα λοιπά, όλο και περισσότερο συζητούν ορισμένοι το ενδεχόμενο να προκύψει στο εγγύς μέλλον τελικός διπλός. Δηλαδή, σε δύο έδρες, με οπαδούς μόνο της μιας ομάδας κάθε φορά. Προφανώς έχουμε να κάνουμε με άτομα νεαρής ηλικίας. Ή με πρόσωπα που δεν κοιτούν το παρελθόν και αρνούνται να μάθουν από αυτό. Γιατί στις αρχές της δεκαετίας του ’90, είχαμε δύο τελικούς Κυπέλλου. Εναν μεταξύ του ΠΑΟ και του Αθηναϊκού (’91) και μια χρονιά αργότερα το ζευγάρι Ολυμπιακού – ΠΑΟΚ. Τι θυμούνται όσοι έζησαν εκείνη την εποχή; Μικρό ενδιαφέρον, μια διοργάνωση στα πρότυπα της Ιταλίας, που δεν συγκίνησε αρκετούς και ίσως για τον λόγο αυτόν από το ’93 και δώθε έχουμε μονούς τελικούς. Με τα όποια θετικά ή τα άσχημά τους. Σίγουρα όμως καλύτερο σενάριο σε σύγκριση με ένα παιχνίδι σε δύο… γύρους. Αν και τα τελευταία χρόνια, οι αρμόδιοι φροντίζουν να υποβαθμίζουν σε σταθερή βάση το προϊόν.