Σε στενό οικογενειακό κύκλο

Ούτε μια εβδομάδα δεν κράτησε η χαρά μας από το ντοκιμαντέρ του Τάσου Τέλλογλου όπου η Καλαμάτα φαινόταν να έχει μεγαλουργήσει οικονομικά σε πείσμα της γενικότερης κατάρρευσης. Αρκούν κανα δυο ανοιχτόμυαλοι επιχειρηματίες για να γίνει το θαύμα, αρκεί μια «στραβή» για να γίνουμε δαχτυλοδειχτούμενοι στο πανελλήνιο. Ακουγα τα τσαφ τσουφ διακόσια μέτρα από το σπίτι μου μέχρι που τα διέκοψε η σειρήνα του ασθενοφόρου. Δεν θες πολύ για να καταλάβεις. Η επόμενη ερώτηση είναι: τραυματίας ή νεκρός; Και η μεθεπόμενη: ποιος;

Διότι στις μικρές πόλεις γνωρίζονται όλοι μεταξύ τους κι αν δεν είναι συγγενής ή φίλος θα είναι σίγουρα συγγενής φίλου ή φίλος συγγενούς. Η κλωστίτσα του τρόμου σε τυλίγει στο δευτερόλεπτο και ξεχνάς αυτά που ξεχνούσες. Τους ακρωτηριασμένους, τους τυφλούς, τους καμένους ενός εθίμου που ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι συμπολίτες μου το αγαπούσαν τόσο πολύ. Είναι ταξικό, μου λένε τώρα οι συνομιλητές μου, γιατί η αλήθεια είναι ότι τα μπουλούκια των σαϊτολόγων προέρχονται  από λαϊκές και κατά παράδοση αριστερές συνοικίες. Μοναδική ευκαιρία να πάρουν το κέντρο της πόλης οι «βίαιοι βρώμικοι και κακοί» και να παρελάσουν αρματωμένοι. Με ενδιέφερε αυτή η εκδοχή κι ας έμπαζε από παντού. Γιατί πριν από τη χούντα είχα δει με τα μάτια μου πολλούς κουστουμαρισμένους να περφορμάρουν με τη σαΐτα και τη γραβάτα αναπεπταμένη κι ακόμα περισσότερους διανοούμενους να αφήνουν για λίγο τον Αλτουσέρ και να δοκιμάζουν την τύχη τους στο ίδιο στροβίλισμα, τότε που η μεταπολίτευση αγρίευε μέσα μας το ακατανόητο αίτημα για επιστροφή στις ρίζες.

Ούτε σαν παιδί ούτε σαν γυναίκα αισθάνθηκα ποτέ μέρος αυτής της φυγόκεντρης φονικής τεστοστερόνης. Μέχρι που είδα νήπια να ρίχνουν σαΐτες καταχειροκροτούμενα και μια μαγκιώρα κυρία να τη φουντώνει στη μέση του ξέφραγου πάρκινγκ κερδίζοντας τα κλικ των μελλοθανάτων. Επειδή τα γήπεδα όπου παλιά γινόταν με σχετική ασφάλεια ο σαϊτοπόλεμος απέκτησαν όλα χλοοτάπητα και κανένα δεν δεχόταν πια τρύπες στο χαλί του. Επειδή χώρια από τον πολιτικαντισμό των Αρχών και τη ραθυμία της αστυνομίας υπάρχει κι η δική μας ευθύνη. Προς τον συγγενή του φίλου ή τον φίλο του συγγενούς. Αυτά.