Οι ευνοούμενοι

Οι φημισμένοι του ποδοσφαίρου αποτελούν μέλη μιας αίρεσης του αθλήματος που έχουν την τύχη να απολαμβάνουν το προνόμιο της ειδικής μεταχείρισης.

Ο Νταβίντ Ντε Χέα είναι ένα από τα προβεβλημένα μέλη της που κάνει χρήση των ευεργετικών προνομίων.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας ο Ισπανός ήταν ο χειρότερος πορτιέρο της διοργάνωσης.

Σε 390 αγωνιστικά λεπτά πραγματοποίησε μόλις μία απόκρουση και το ποσοστό αποτελεσματικότητάς του ήταν 14,3%. Η γκάφα του στο παιχνίδι με την Πορτογαλία που επέτρεψε στον Ρονάλντο να σκοράρει συμπεριλαμβάνεται στα «γκανγκς» της διοργάνωσης.

Η συμβολή του Ντε Χέα στην ισπανική αρμάδα ήταν μηδαμινή και αποτέλεσε την αχίλλειο πτέρνα για τον πρόωρο αποκλεισμό της.

Η αρνητική του παρουσία δεν αποτέλεσε ανασταλτικό παράγοντα στη συνέχεια της καριέρας του. Συνέχισε να φορά τη φανέλα με το νούμερο 1 και στη νέα εποχή της Εθνικής Ισπανίας και να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη του Ζοζέ Μουρίνιο και στη συνέχεια του Ολε Γκούναρ Σόλσκιερ στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Στους μήνες που ακολούθησαν μετά το Μουντιάλ αποδείχτηκε πως η κακή απόδοση του Ντε Χέα δεν ήταν παρένθεση. Η κατάσταση ξέφυγε τις τελευταίες εβδομάδες με τον Ισπανό να κάνει απανωτά λάθη που στοίχισαν πολύτιμους βαθμούς στη Γιουνάιτεντ και πιθανόν αρκετά εκατομμύρια αν δεν καταφέρει να συμμετάσχει του χρόνου στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Παρ’ όλα αυτά ο Ντε Χέα εξακολουθεί να παραμένει βασικός τερματοφύλακας στους Κοκκινους Διαβόλους και το πιο εντυπωσιακό, να διεκδικεί γενναία αύξηση στην περίπτωση που η ομάδα του δεν αγωνιστεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μιλά σε αόριστο χρόνο και τρίτο πρόσωπο σαν να μην έχει ο ίδιος καμία ευθύνη για τα όσα συμβαίνουν στο Ολντ Τράφορντ. Και κάποιοι συνεχίζουν να τον ανέχονται γιατί ήταν καλός πριν από κάποια χρόνια. Το ίδιο συμβαίνει με πολλούς ακόμα διάσημους παίκτες. Πογκμπά, Μπέιλ, Λουκάκου. Η εξήγηση για την ανοχή των ομάδων βρίσκεται στην εμπορική αξία των παικτών.  Με άλλα λόγια, όλα είναι θέμα μάρκετινγκ.