Χρέος

Το ρεπορτάζ της Νεκταρίας Σταμούλη στη Wall Street Journal για τη Χρυσή Αυγή είναι υποδειγματικό. Ο ξένος αναγνώστης αντιλαμβάνεται πώς ξεκίνησε αυτό το μόρφωμα, πώς έφτασε στα ποσοστά που έφτασε και πώς έχει πάλι αποθρασυνθεί λόγω της εξοργιστικής καθυστέρησης που παρουσιάζει η δίκη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ο έλληνας αναγνώστης, πάλι, διαβάζει με φρίκη τη δήλωση του Ηλία Κασιδιάρη ότι «η δολοφονία του Φύσσα ήταν επίσης μια αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας της Χρυσής Αυγής» και την προειδοποίησή του ότι μια καλή επίδοσή του στον πρώτο γύρο των εκλογών για τον Δήμο της Αθήνας θα σημαίνει ότι η Χρυσή Αυγή επέστρεψε.

Υπάρχουν πλέον δικαιολογίες; Οχι. Μπορούν οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής να συνεχίσουν να λένε ότι η ψήφος τους είναι «αντισυστημική»; Οχι. Μπορεί να λέγεται κανονική μια χώρα που υπέστη όσα υπέστη από τους Ναζί και σήμερα στέλνει στη Βουλή τους απογόνους τους; Οχι.

Η δίκη ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2015 και επρόκειτο να διαρκέσει 18 μήνες. Σήμερα οι περισσότερες εκτιμήσεις τοποθετούν την ολοκλήρωσή της μέσα στο 2020. «Από τον περασμένο Οκτώβριο γίνεται μια πραγματική προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε τα τεχνικά θέματα, υπάρχει πλέον κατάλληλη αίθουσα για τη δίκη, οι δικαστές ασχολούνται αποκλειστικά με αυτή την υπόθεση και έχουμε τον μέγιστο δυνατό αριθμό καταθέσεων τον μήνα», λέει στην εφημερίδα ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Καλογήρου. Για τη μεγαλύτερη δίκη φασιστικής εγκληματικής οργάνωσης μετά τη δίκη της Νυρεμβέργης – όπως τη χαρακτηρίζει ο Θανάσης Καμπαγιάννης, ένας από τους δικηγόρους της πολιτικής αγωγής -, τα λόγια αυτά δεν ακούγονται ακριβώς καθησυχαστικά.

Οσο καθυστερεί η δίκη, τόσο η Χρυσή Αυγή ελπίζει ότι η χρονική απομάκρυνση από το έγκλημα θα λειτουργήσει υπέρ της. Και όσο μεγαλώνει η πεποίθησή της ότι η τελική απόφαση θα είναι αθωωτική, τόσο συχνότερη γίνεται η εμφάνιση των ακτιβιστών της στους δρόμους με επιθέσεις εναντίον δικηγόρων, πολιτικών αντιπάλων, ξένων εργατών. Το μόνο ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι τα ποσοστά της σε ορισμένες δημοσκοπήσεις είναι μειωμένα – γεγονός που δεν εξηγείται όμως τόσο από τη μεταμέλεια κάποιων ψηφοφόρων όσο από το ρεύμα που παρουσιάζει το κόμμα του Βελόπουλου.

Δεν φτάνει λοιπόν αυτό. Ούτε λένε κάτι οι αποχωρήσεις των αποστράτων σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον αποκλεισμό τους από τις ευρωεκλογές. Εκτός από τους φασίστες, πρέπει να συντριβεί και η ιδεολογία τους. Το χρωστάμε στους έλληνες αντιφασίστες. Το χρωστάμε στους αιγύπτιους αλιεργάτες, στους πακιστανούς μετανάστες και στα άλλα θύματα των ταγμάτων εφόδου. Το χρωστάμε σε μια μάνα που παρίσταται καθημερινά χρόνια τώρα στο δικαστήριο, θυμάται, συγκινείται, εξοργίζεται, αλλά δεν κλονίζεται.

«Τρώμε τα σωθικά μας κάθε φορά με τα ψέματα που ακούμε», είπε η Μάγδα Φύσσα σε μια πρόσφατη συνέντευξή της στον 9,84. Αλλά αποκλείεται να κάνει πίσω, αποκλείεται να τη νικήσουν οι φασίστες.